6

105 7 4

Wat? Wie was het? Ik weet wel zeker het was Bussy. Robert je gaat het terug krijgen! Ik hou me handen voor me ogen. Er wordt op mijn deur geklopt. "Binnen," Zeg ik. Ik zie dat het Zack is. "Wat moet je?" Zeg ik gemeen. "N-niks, je moest gewoon komen van meneer Robert." Zegt hij bang. "Pff," Mompel ik. Ik sta met veel gekreun en gezeur op van mijn bed en loop richting de mega grote woonkamer. "Wat moet je?" Zeg ik kwaad. "We gaan!" Zegt hij. "Naar waar?" Zeg ik geiriteerd. "Naar de overval! Doe zwarte kleren aan, je haar in een knot en doe gympen of sportschoenen aan, maak een tas klaar waar spullen in zitten waar je twee dagen in kan overleven. En nu moven!" Zegt hij en wijst naar boven. Ik loop naar boven en maak alles klaar wat me werd gevraagd.

-♥♥-

Ik loop naar beneden als een crimineel. Alles is zwart. Met alles bedoel ik echt alles. "Bussy, pak jij even de neppe kenteken plaat?" Vraagt Robert. Bussy knikt en loop meteen naar de kelder. Een stuk of tien mannen komen binnen stormen. "Klaar?" Vraagt Robert. "Nee," Zeg ik. "Waarom?" Zegt Robert boos. "Omdat we iemand missen!" Zeg ik. "Shana," Zeg ik weer. Robert negeert mij en gaat gewoon door met wat hij bezig was. "Als Shana niet mee gaat dan ga ik óók niet!" Zeg ik met mijn handen over elkaar. "Je moet mee! Je kan zeggen wat je wilt!" Zegt Richard boos. "Jij vertelt mij niet wat ik moet doen!" Zeg ik kwaad. "Anders ga je weer in het kamertje!' Zegt hij met een grijns. "IK GA NIET WEG ZONDER SHANA!" Schreeuw ik boos. Stoom komt er bijna uit mijn oren en mijn hoofd begint als een tomaat te gloeien. "B-bussy, roep jij Shana even?" Zegt Richard bang. "Goed zo Robert, je kan wel luisteren!" Zeg ik. Bussy loop via de trap naar boven. Ik hoor hem Shana roepen. Ik hoor ook nog wat gerommel in de kasten en de deuren dicht en open slaan. Uiteindelijk komt Shana naar beneden lopen met een zwarte broek en een zwarte croptop. "Shana, je bent er." Zeg ik blij. Shana knikt en komt mijn kant op. "Dankje," Zegt ze dankbaar. "Geen dank!" Zeg ik. Iedereen kijkt ons raar aan. "Wat nou?" Zeg ik asociaal. "N-niks." Zegt iedereen tegelijk. "Oké, laten we nu maar even gaan!" Zegt Robert.

Ik leun met mijn hoofd tegen het raam. Ik zie hoe de bomen als een reflex voorbij flitsen. Water druppels glijden naar beneden, ik volg met mijn vinger de druppels die naar beneden glijden. "Wanneer zijn we er?" Vraag ik aan Robert. "Bijna," Dat zei hij ook een uur geleden. Ik kijk opzij en zie dat Shana in slaap is gevallen, en hoor haar zachtjes snurken. Ik haal een pluk haar uit haar gezicht en laat haar lekker verder slapen. Kon ik ook maar lekker zonder zorgen een dutje doen. Ik kijk toe hoe Richard rijdt, als ik hem zo zie denk je dat hij een aardige moeders kindje zou zijn. Maar dat is hij niet. Hij is gewoon een klootzak. Piemende banden remmen. De bank bevindt zich midden in een drukke stad met veel mensen. Ik wil uitsptappen als Richard ineens zegt: "Nee, nog niet gaan! Anders valt het op!" "Yeah right, En een stuk of drie zwarte bussen achter elkaar vallen niet op zeker?" Zeg ik. Richard zoekt naar woorden maar komt er niet op. Shana draait wat met haar hoofd en opent langzaam haar ogen. "Goededag! Lekker geslapen?" Vraag ik. Shana knikt en wrijft in haar ogen. Ze kijkt naar buiten. "Zijn we er?" Ik knik. "Ja," Shana rekt zich nog verder uit. "Wanneer mogen we er nou uit?'' Vraag ik ongeduldig. "Doe is rustig ik moet eerst even tegen de jongens zeggen dat we kúnnen gaan!" Zeg hij. Ik knik. Aha, de jongens! Ping. Hoor ik de telefoon zeggen van Richard. "Oké meiden, luister goed naar wat ik jullie nu ga zeggen. Pak jullie tassen in de hand. Jullie rennen achter de twee mannen aan die een groene streep op hun rug hebben. Zodra je binnen bent houd je je mond. De rest zeg ik binnen wel!" Ik luister aandachtig. Ik ga iets doen wat niet mag, moet ik dit wel doen? Ik schud de gedachte uit mijn hoofd en zet me klaar. "Nu," Ik open de deur en zie meteen de jongens staan achter wie ik aan moet lopen. Ik ren er achter aan samen met Shana. Een vrouw gilt. Twee mannen pakken een meisje bij de hand. Ik kan dit niet! Hoe kan je dit nu in vredesnaam doen? Ik ren het gebouw in. "Iedereen op ze knieeen!" Roept Richard. De balie assistente gaat meteen op haar knieeen en begint te gillen. "W-w-wat is dit?!" Zegt ze. "Mond dicht trut, of je bent zo meteen je knieeen kwijt!" De vrouw knikt ruw en houd haar mond meteen. "Jayden, doe jij de deuren op slot!" Zegt Richard. "Sluit ook de bijzet ramen en de achter deuren! Bussy jij houdt de wacht bij de achter deur, en Zack jij bij het boven balkon!" De mannen rennen meteen naar boven. "Diana, jij gaat bij iedereen langs en jij vraagt iedereen om zijn mobieltje in te leveren, als ze dat niet doen dan schiet je ze voor hun kop!' Richard geef me een bak en een pistool. Ik bekijk het toestel in me hand. Nog nooit maar dan ook nog nooit heb ik z'n ding in mijn gehad. "Hup," Zegt Richard. Ik loop de rijen af. Ik laat de bak vallen als ik stop bij mijn beste vriendin Pauline die zit te huilen. "Pauline?" "Diana?" 

Vote, 

comment,

Follow! ♥

Foutjes worden er later uit gehaald!! 

Adopted By A Criminal.. |Tienerfictie|Lees dit verhaal GRATIS!