1. Een gevallen boek

79 9 0

Ik kom samen met Amanda aan op school.

'Omg, ik hoop echt dat ik bij jou in de klas zit en niet bij die stomme Beau. Ze heet misschien mooi in het Frans, maar dat betekend niet dat ze mooi is hoor. Dat ik daar vorig jaar 10 maanden mee uitgehouden heb.' zeg ik. Amanda is het met me eens.

Op het prikbord zoeken we onze namen. 'Ik zit in 3A17, jij?' vraagt Amanda.'Jaaaaa! Ik ook! En er zit geen Beau in onze klas!' roep ik.

We springen naar de deur, waar we bijna op Beau botsen. We worden meteen serieus.

Beau heeft nieuw haar. Zoals in de 60's. Wij vinden dat het haar niet staat.

'Hoi, Sam..' zegt Beau. We negeren haar en lopen naar buiten.'Hoe durft ze tegen ons te praten. Denkt zij dat ze alles mag ofzo?' zegt Amanda. We lopen samen lachend over de speelplaats.

'Daar is Astrid! Ik ben zo terug!' verteld ze weer. Ze laat me achter en rent weg.

Ik zie een boom waar niemand zit en ga in de schaduw zitten. Ik neem mijn gsm en check mijn berichten.

3 berichten. 2 gemiste oproepen. Ik klik op berichten.

Hoi lieverd, sorry dat ik deze ochtend al vroeg weg was. Mijn baas belde. Fijne eerste schooldag. X mam.

'Pff, een eerste schooldag is nooit fijn.' zeg ik in mijn hoofd.

Dag tweelingzusje. Hier in Frankrijk is het super. Ik versta alles goed. Eerste schooldag suckt. Tot in Januari. X Sandy.

Ik mis Sandy. Ze is op uitwisseling in Parijs.

Sam ik heb je nodig. Ik zit in de problemen. Je moet me helpen. Kom naar mijn huis. N.

Het nummer is onbekend. De gemiste oproepen komen van hetzelfde nummer. Ik bekijk de SMS opnieuw.

Verstuurd om 08:39. Ik kijk hoe laat het is. 08:38. Huh, dit kan niet. Er staat dat het vandaag verstuurd is. En wie is N.? Ik vraag het me even af en geef dan op.

Ik neem een boek en lees vanaf waar ik gebleven was. Ik voel me alleen.

Amanda roept me eindelijk. Ik kijk op en zie haar springen en zwaaien. Ik sta recht en stap lezend naar haar toe. Plots bots ik tegen iemand aan. Van de schrik laat ik mijn boek vallen. Er valt nog een boek op de grond.

Ik kijk op en zie hem. Hij heeft blauwe ogen, bruin gekruld haar. Hij is lang en knap. Hij kijkt mij nu ook aan.

'Het..het spijt me. Ik zou moeten opletten. Ik was aan het lezen. Euh.' Ik ratel maar door.

Hij raapt de boeken op zonder zijn blik van mij af te wenden. 'Het geeft niet ik deed net hetzelfde als jij.' Ik bloos.

'Ik ben Frédéric. En jij bent?' stelt hij zich voor. 'Ik ben Samantha...' Ik kan niets meer uitbrengen dan dat. Ik ben te veel onder de indruk van hem. Hij is gewoon zo leuk.

~~~

Eeeeen hoofdstuk een jeeeeej!!!! Een nieuw boek.!Hoop dat jullie het leuk vinden!!

Xxx Shanda-Belle

Hopeloze LiefdeLees dit verhaal GRATIS!