Hoofdstuk 1.

21 2 1

Ik weet bijna 100% zeker dat ik hier veilig ben, dat niemand me zal zien herkennen. Voor de zekerheid druk ik met mijn wijsvinger mijn zwarte zonnebril wat hoger op mijn neus en trek ik de pet op mijn hoofd wat verder over mijn oren heen. Ik kijk nogmaals om me heen maar spot nog steeds geen camera’s. Ik recht mijn rug wat en duw de deur van de kroeg open. Een walm van bier en zweet komt me tegemoet. Met ferme passen loop ik naar de bar, bestel een biertje en neem plaats op de barkruk naast me. Ik kijk niemand aan, zelfs de barman niet wanneer ik het biertje in mijn handen gedrukt krijg. Om niet op te vallen haal ik de zonnebril van mijn gezicht af en duw deze opgevouwen in mijn borstzak. Ik snuif om aan de vieze lucht gewend te raken en neem een slok van de ijskoude drank. Met mijn vrije hand druk ik tegen de zijkant van mijn hoofd om de kater van vanmorgen enigszins weg te drukken. Ik geniet van de rust, al zou je dat je niet kunnen bedenken in een smerige kroeg. Nu is er niemand die aan mijn hoofd zeurt of zijn er overal mensen die om je aandacht vragen. Het was gewoon ik, Christopher McLeod, een doodnormale student die even een biertje komt drinken.

Student

Zodra het woord in mijn gedachte verschijnt, laat het me even schrikken en verschijnt er een brede glimlach op mijn gezicht.

Na bijna een jaar zeuren bij mijn vader mocht ik me toch inschrijven bij de universiteit van Auchtermuchty waar ik hogere psychologie wil gaan studeren. Mijn koffers zijn ingepakt en liggen klaar in de kofferbak. Het euforisch gevoel dat ik vanavond mag vertrekken naar de andere kant van het land was er al sinds mijn vader toestemming gaf dat ik mocht gaan. Ik was nooit ver van huis geweest, of ja wel ver maar nooit alleen. Ik zou totaal andere vrienden gaan maken, en een ander leven beginnen. Volgens mijn broer wordt het de tijd van mijn leven en hij wou gister avond me een plechtig afscheidsfeest geven. Vandaar mijn kater dus. Mijn zusje was gisterenmiddag met mijn moeder naar mijn kamer gekomen terwijl ik mijn keyboard (ik kan natuurlijk geen piano in mijn studentenkamer zetten) aan het inpakken was. Mijn zusje, Clary-Ann, was vanaf het moment dat mijn moeder de deur opendeed huilerig aan mijn been gaan hangen en me honderd betraande kussen op mijn wang gegeven terwijl ze zei hoeveel ze me ging miste. Ze is bijna tien, en het schattigste meisje van mijn leven. Mijn moeder riep haar tot orde, en gaf me daarna een snelle kus op mijn wang en wenste het beste. Daarna lieten ze me met rust en genoot ik van mijn laatste avond thuis totdat mijn broer me kwam halen.

Ik onderdrukte een lach als ik dacht aan de reus van een broer die ik had. Charles, hij stoeide al met me sinds dat ik kon kruipen en is daar tot de dag van vandaag niet mee opgehouden. Hij is reusachtig, een grote spierenbundel maar een echte teddybeer van binnen. Normaal zou hij niet thuis zijn, maar voor zijn werk in het buitenland zijn. Toen ik belde dat ik eindelijk mocht gaan studeren kwam hij gelijk hier naartoe. Hij was een echte grote broer voor me al was ik nog steeds boos op hem dat ik nu mijn vader moest opvolgen in plaats van hem, al begreep ik zijn reden.

Ik wordt uit mijn gedachte gerukt door een handje dat zachtjes op mijn rug tikt. Ik haal mijn lippen van het ondertussen lege bierflesje en draai soepel rond op mijn barkruk. Een meisje met rood lang haar kijkt me met een scheve glimlach aan. Op haar lippen glanst een dikke laag lipglosh en ik ruik haar sterke parfum terwijl ze een meter van me afstaat. Ze kijkt me uitdagend uit alsof ze wacht totdat ik haar meeneem naar mijn huis en daar mijn ding met haar doe. Helaas voor haar ben ik wat netter opgevoed. Ik zucht en draai me weer terug naar de barman die net een nieuw flesje voor me neerzet. Ik voel door de toenemende zoete parfumlucht dat ze naast me komt staan. Ongeïnteresseerd kijk ik haar aan. Ze staart me sceptisch terug aan.

“Geen zin, honey?”

Ik negeer haar onbeleefde vraag en zet mijn lippen weer aan mijn bierflesje. Haar ogen volgen mijn lippen en een ongemakkelijk gevoel komt in me op wanneer ze haar eigen lippen likt. Haar ogen kijken weer omhoog en nemen me op. Ik houd mijn hart vast en heb spijt dat ik toch mijn zonnebril niet op heb gehouden. Haar ogen veranderen van lust naar verwarring en even later naar herkenning. Ze slaat haar gemanicuurde hand voor haar mond en slaat een klein gilletje uit. De mensen om haar heen kijken haar verward aan. Ze begint me aan te wijzen terwijl ze springend mijn naam roept.

Hit by Royal DestinyLees dit verhaal GRATIS!