Hoofdstuk 4

110 6 0

Isabel en ik staan voor het kantoor van de Directeur, iedereen noemt hem ''de Directeur'' zelfs zijn collega's, ik denk dat niemand zijn echte naam kent. De jaloezieën van zijn kantoor zijn half open en ik probeer zonder dat het opvalt er doorheen te kijken om te zien of hij er wel is. ''Volgens mij is die er niet hoor Deb. Anders was hij allang naar buiten gekomen om te vragen wat wie hier doen.'' Fluistert Isabel. Ik knik. ''Anders meld ik me wel bij de conciërges..'' fluister ik terug. We willen net weglopen als we de deur open horen gaan. ''Kan ik jullie helpen dames?'' Hoor ik een zware stem zeggen. We draaien ons langzaam om, de directeur draagt zoals altijd een pak en zijn denkrimpels zijn zichtbaar. ''Uhh..Ja.. Ik moest me bij u melden van Mevrouw Bloem.'' Hij fronst zijn wenkbrauwen en maakt een gebaar dat ik binnen mag komen. ''Ik wacht wel hier.'' Zegt Isabel. Ik knik en glimlach naar haar terwijl ik eigenlijk graag wou dat ze mee ging. Zij is de enige de snapt hoe het is als iemand je Idol uitscheld. Niemand hier zou dat ooit kunnen begrijpen..

''Dus..'' begint de Directeur terwijl hij een grote slok van zijn koffie neemt. ''Dus...'' Antwoord ik terug en ik kijk ongemakkelijk om me heen. ''Dus waarom moest jij je hier melden Deborah?'' Zegt de Directeur terwijl die nog een grote slok van zijn koffie neemt. Het bureau waar we aan zitten is vrij groot en super netjes. Alles ligt op alfabetische volgorde en elk potlootje is gesorteerd. ''Vandaag nog graag.'' Zegt de directeur lichtelijk geïrriteerd. ''Oja..'' Antwoord ik onzeker. Ik haal diep adem. ''Ik trok aan Britt haar haren en toen ging ze jankend op de grond liggen.'' De Directeur zet zijn mok met koffie neer en gaat met zijn armen over elkaar zitten. Ik had eerder verwacht dat hij zijn koffie uit zou proesten en me een hele preek zou geven. Maar nee hoor.. Hij blijft me alleen maar aankijken en zegt geen woord. Wat nog veel erger is. Er ontstaat een dodelijke stilte. Na 2minuten haalt hij zijn armen van elkaar en gaat recht voor me staan. Ik kijk hem vol verwachting aan. ''Waarom deed je dat Deborah?'' Vraagt hij met een emotieloze blik. ''Ze zei dat mijn Idol niet kon zingen. Elke dag maakt ze van die rotopmerkingen. Alleen maar omdat ik obsessed ben.. Ik was er gewoon even helemaal klaar mee. Ik heb ook echt geen spijt van wat ik heb gedaan en ik ga al helemaal geen sorry zeggen. Zij is degene die dat zou moeten doen.'' Vertel ik met een boze stem. ''Ik snap het helemaal. Je begrijpt natuurlijk wel dat ik je een paar strafregels moet geven want aan iemands haren trekken is niet oké. Akkoord?'' Zegt de Directeur met weer een emotieloze blik. Was dit het? Was hij voor dit zinnetje zo lang stil. Gewoon een paar strafregels! Ik ga deze man nooit begrijpen.

Ik loop het kantoor uit en ik zie Isabel ernstig kijken. Die denkt natuurlijk dat ik geschorst ben ofso iets. ''Niet zo ernstig kijken Isa, ik heb gewoon een paar strafregels haha!'' Isabels ernstige blik veranderd in een glimlach. ''Ohmygod. Ik dacht echt dat je geschorst zou worden. Wil je nog terug gaan naar de les?'' Ik schud mijn hoofd. ''Nope, echt niet. Ik wil Britt haar kop echt even niet zien.'' Isabel moet lachen. ''Ik hoop dat ze morgen nog hoofdpijn heeft.'' Zegt Isabel terwijl ze bijna moet huilen van het lachen om haar eigen grap. Ik lach om Isabel en haal ondertussen mijn oortjes uit mijn tas. ''Demi?'' vraag ik met een grijns. ''Demi!'' Antwoord Isabel met de zelfde grijns.

----------------------------------------------------------------------
Hopelijk vinden jullie t een leuk hoofdstuk♡

Muziek: Neon Lights -Demi Lovato

Meeting DemiLees dit verhaal GRATIS!