HER ZAMAN Kİ GİBİ...

88 4 1

Arkadaşlar bu benim ilk hikayem umarım beğenirsiniz "Bıktım artık senden, canımdan bezdirdin beni." Falan filan sözleri yine her zamanki gibi havada uçuşuyor. Annem sürekli evin içinde avazı çıktığı kadar bağırıyor. Babam ise takmıyor bile. Artık asıl ben bıktım. Her zaman bu sözleri duymaktan midem bulandı. Hiç kimse beni düşünmüyor. En sonunda bende anneme patladım. Çektim kapıyı çıktım evden. Nereye gidecegimi bilmiyordum. Ama sadece sessiz bir yer istedigim kesindi. Hızlı hızlı yürümeye başladım. Sahile çıktım. Hiç insan yoktu. Biraz bankta oturdum. Ne yapacağıma dair aklımda hiç bir fikir yoktu. Ama gidecek bir yerimde yoktu. Sinirlerimi boşalttıktan sonra eve gitmek için kalktım. Ayaklarım geri geri gidiyordu. Eve vardım.  Annem hala bağırıyordu. Neyse, hiç yanına gitmedim. Çünkü gitsem olay bana patlayacakti,biliyorum. O yüzden sessizce odama çıktım. Kulaklıkları takıp müziği sonuna kadar açtım. Artık hiçbir şey duymuyordum. Yatağa uzandım. Zaten uyuya kalmışım. Uyandığımda ise sabah olmuş. Ben yine klasik bir gün zannediyorum. Aşağı indim. "Hayret, bu sabah kavga gürültü yok evde, başınıza taş mı düştü."dedim babama. Babamın verdiği cevapla başımdan aşağı kaynar sular döküldü.

Şah ve MatBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!