Arkadaşlar Korayı değiştirdim haberiniz olsun ☺☺

Yaşadığım duygular çok garipti.Bana yabancı geliyordu.Korkmamı ve Zorluklar karşısında çaresiz kalmamı söylüyordu.Bu,tanıdık olan duygumdu.Diğer yanım çok yabancıydı.Orada bir kadının Annelik sevinci vardı.Tatlı heyecan,mutluluk vardı.

  Ben anlamıştım, ben Koraya aşıktım. Onu sevmiyordum çünkü sevgi zamanla olan birşeydi. Ona aşıktım.

Ömürle beraber içeriye doğru gittik.Büyük bir okuldu. Yolun kenarlarında çimler ve ren renk çiçekler vardı. Bugün havanın güzel olmasından,Güneş vurmasından yararlanır gibi çicçeklerini açmışlardı.

Ömür bana dönerek'Gece,arkadaşlarımla tanışmak istermisin?"dedi. Tabikide tanışmak isterdim hiç arkadaşım yoktu ve acilen bi oda arkadaşı bulmalıydım.Ömür benden 1 yaş büyüktü bu yüzden biraz çekindim ama sonradan geçeceğini düşünüp istekle kafamı salladım.

 

İleriye doğru gittik. Arkadaşları kafeterya gibi bir yerde oturuyorlardı.Bizde yanlarına gidip oturduk.Hepsiyle tek tek tanıştım. Esmer ve zayıf olanın adı Nur'du.Benim karşımda oturanın adı Esmaydı. Çaprazımda olan çocuk ise Esmanın sevgilisi olarak tahmin ettiğim Uzun ve kumral kişinin adı Kıvançtı.Hepsi sempatik insanlardı.

Kıvanç bana bakarak konuşmaya başladı."Gece,sen nerden geldim demiştin?"diye bana bir soru yöneltti. Kafamı telefondan kaldırıp İzmir diye yanıtladım.

"Peki, burda nerde kalacksın yurtta falan mı?" diye sordu Nur.İçimden gülmek gelsede Kendimi tuttum ve Bilmiyorum diye yanıtladım.

  "Nasıl bilmiyorum, yani buraya gelirken aklında hiç bir plan yokmuydu?" dedi Ömür.Ne söylicektim ki! Sayılır dedim Ömüre bakarak.

  "Hm peki şimdi ne yapacaksın?" dedi Esma kahvesinden bir yudum alırken.Cevabım hazır olduğu için hemen yanıtladım.Bir oda arkadaşı bulucam ve bir işe girip çalışıcam dedim çarçapuk.

"Anlatmadığın bişey var sanki" dedi esma bana bakarak.Ne olabilirdi kii. Hayır,canım ne olabilirki dedim sırıtarak.

O da gülümsedi ve cevap vermedi.

Biraz oturduktan sonra oradan kalktım. Kendi kampüsüme doğru ilerlemeye başladım. Sınıfımı ve dersimi bildiğim için erkenden gittim. Biraz oyalandım ders başlamıştı. Hoca zaten ders pek işlemedi ilk gün olduğu için bi kaç kuraldan vesayre bahsetti. Ders bittiğinde dışarı çıktım.

Bugün şansa daha dersim yoktu ve kampüsü dolaşmam ve iş aramaya çıkmam için güzel bir fırsattı.İlerlemeye başladım aklımda Koray vardı ama şuanda daha farklı sorunlarım vardı, ev gibi mesela.

Biraz dolaştım ve ilan panolarına baktım.Hiç bir ilan yoktu.Napacaktım ben şimdi diye sayıklayarak yürürken Korayın Kampüsünede bakmaya karar verdim.

İlerledim onun okuduğu mimarlıktı ve 3. Sınıftaydı.Kafeteryanın yanına geldiğimde hala etrafta pano yoktu belki kantine koymuşlardır diyerek kantine girdim. Panoyu gördüm. Yanına doğru yavaş adımlarla ilerlemeye başladım.İlan yeri yine boştu,olsa bile ilanı erkekler vermişti.

Geri dönmeye karar verdim ya da Ömür'e de sorabilirdim.Tam arkamı döndüm ki kimi göreyim Koray bir kızla beraber benim olduğum tarafa geliyordu.

O an herşey durdu. Kalbim sanki kafamda atıyordu.Kanım buzlamıştı.Ben Koraya bakmaya devam ederken göz göze geldik ve kızdan ayrılıp yanıma doğru gelmeye başladı.

Ne yani tanıdımı beni, yok canım tanımamıştır diyerek içimden geçiriyordum ki yanıma gelip durdu ve

 

Aşk meselesiBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!