üşüdüm ben

38 3 1

Bir bildiği olmalı bu zamanın bir bildiği.Yanlış zamanda karşılaşmamızın bir amacı olmalı.Belkide doğrusu buydu kimbilir...Hatırlarmısın bilmem bi oyunda tanımıştım seni.O zamandan belliymiş demek kaderimizin nasıl olacağı.Birlikte kurduğumuz hayat bir oyundan ibaretmiş meğer.Asılsız bi intihar gibi.Uzaktan sevmeleri sevmiştim o vakit.Göz ucuyla gördüğüm gözlerin kalbime bir yağmur damlası kadar narin,yaralı,suya hasret gönlümün acısını dindirmek için dokunurdu sanki.Ama sen değil sana kanayan yaramı görmek bakmadın bile.Hani sen vardın ama yoktun ya;en çokta ben eksiktim kendimde uzaktan seni seyrettiğimde.Ve bana gerçekten özür dilemeyi öğrettin birden bire.O özrü hemen dilemiycem.Anlamaya çalışıyorum sadece.Neden içim oyun parkına terk edilmiş bir yanı mutlu diğer yanı öksüz çocuk gibi oldu sence?Ne olur kader birk kez daha karşılaştırsa bizi,bir merhaba kadar kısa görme beni.Uzat uzatabildiğin kadr cümleleri.söz bekliycem o cümlelerin sonunu tıpkı ömrümün sonunu bekler gibi...

                                                        Zor olmadı alışmak yokluğuna.

                              Bilinmeyen bi yerde sığınacak bir köşe bulmak gibi

                                                                   Üşümek gibi.

                                                                   Üşüdüm ben...

                                        Sana, geçmişe, bir de geçmişte kaybolan kendime

                    

                            

feelingsBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!