Chapter 31

46 2 0

Jenny Grammar pov

Ik houd Niall zijn hand vast. Hij ligt op een ziekenhuis bed.

Dezelfde vragen spoken de hele tijd nog door mijn hoofd. Wie waren die mannen? Waarom deden ze dit? Wat wilde ze van ons?

Ik voel een kneepje in mijn hand, snel kijk ik naar beneden. Niall zijn ogen zijn half geopend. "Wat doe jij hier nog?" vraagt hij, zijn stem is schor.

"Ik blijf bij je, de hele dag. Waar moet ik anders heen, ik voel me niet veilig zonder jou. Zonder mijn bescherm engel." ik glimlach.

"Je bent te goed voor mij, voor deze wereld." Zegt Niall. "Ik houd van je Niall" ik geef hem een kus op zijn slaap. "Ik ook van jou." mompelt Niall, zijn ogen vallen weer dicht.

Er komt een dokter de kamer binnen gelopen. "Wat doe jij hier nog?" vraagt ze vriendelijk.

"Ik wacht, tot hij weer wakker word." antwoord ik. Ze glimlacht vriendelijk, zo vriendelijk dat het bijna eng word. Ondertussen kijkt ze hoe het gaat met Niall.

"Is hij nog wakker geweest vandaag?" vraagt ze. Ik knik. "Vanmiddag, rond vier uur even een paar minuutjes." antwoord ik, ze knikt en schrijft wat op.

"Wanneer mag hij weer naar huis?" vraag ik. "Als het zo door gaat, over een weekje. Hij had veel verwondingen, met geluk mag hij eerder weg." antwoordt de dokter. "Als je me nodig hebt kan je me altijd roepen." zegt ze en ze verlaat de kamer.

Hoe zou het nu met Faith en Luke gaan?

Luke Hemmings pov

Ik word wakker, met verschrikkelijke hoofdpijn. Ik open mijn ogen en meteen zie ik Faith haar prachtige ogen. "Luke!" roept ze zacht, ze geeft me meteen een knuffel.

"Ik ben zo blij dat je wakker bent!" zeg ze, ik glimlach zwakjes.

"Ik houd van je Faith." mompel ik. "Ik ook van jou." ze geeft me een kus.

We praten even, maar na een tijd word ik echt moe, mijn ogen vallen dicht.

Ik probeer te slapen, maar elke keer weer speelt dezelfde gebeurtenis zich in mijn hoofd af. Elke keer voel ik dezelfde pijn en zie ik Faith die de man neer steekt.

Ik schrik en open mijn ogen. Faith zit naast me op de stoel ze is in slaap gevallen. Wat er best schattig uitziet.

Ik zucht diep, waarom moest ons dit nou weer overkomen?

Ik snap niet dat oom Adam ons dit aan zou doen, we zijn tenslotte wel zijn neefjes. Zoiets doe je en familie toch niet aan?

Ik sluit mijn ogen weer en probeer te slapen wat nogal lastig gaat met al deze gedachten.

Uiteindelijk lukt het me om toch inslaap te vallen. Maar het is niet een prettige slaap, een onrustige slaap, met verschrikkelijke nachtmerries.

Hide & Seek|| Niall Horan & Luke HemmingsLees dit verhaal GRATIS!