Hoofdstuk 4.2 - Calim en Liezelore

3 2 0

Calim's Point Of View

Ik stak een dolk in haar kleine hartje. Het deed pijn om haar dit aan te doen, maar ze zou zo weer normaal worden.

Tenminste dat hoopte ik. Ik had nog nooit een vleermuis in een vampier veranderd, en volgens mij had niemand dat.

Azo begon te groeien. Best wel snel eigenlijk. Chippies! Die wond op de plek van haar hart was veel te groot! Nou ja, hopelijk niet te groot en zou het snel genezen.

Net nadat ik dat dacht, verdween de wond in haar nek en later ook in haar buik.

"Liezelore, heb jij kleren die ze mag lenen?" vroeg ik toen er nog maar weinig van haar wond te zien was. Alleen een litteken bleef over.

"Ja, ik zal het even pakken. Blijf bij haar," zei Liezelore waarna ze wegsprintte en na een paar minuten weer terug was.

"Ze is bijna veranderd," zei ik ongeduldig, "Kun je proberen de kleren aan te doen?"

Liezelore knikte alleen en ze tilde Azo's hoofd op. Ze trok haar behendig een paars jurkje aan dat ze zelf toch nooit droeg.

"Kleed je vaker mensen aan in hun slaap? Je bent er zó goed in, het kan niet anders!" zei ik grinnikend.

"Je hebt geen idee," grapte ze terug, "Ik hoop maar dat ze paars mooi vindt."

"Snel, ze wordt wakker! Doe de gordijnen dicht, ze is al dat licht niet gewend," fluisterde ik.

"Je hoeft niet te fluisteren, hoor, mijn gehoor is hetzelfde gebleven," kreunde Azo.

"Hoe moeten we je noemen?" vroeg Liezelore, "Az was je oude naam en Azo vindt je verschrikkelijk."

"Wat dacht je van Azoc, als in Azocacoza?" vroeg Azo nadenkend.

Van Az tot Azoc AmarizLees dit verhaal GRATIS!