Aşık mı olmuştum?

95 3 2

Bu kokudan nefret ediyorum. Bu kadar iğrenç bi koku olamaz. Anlayacağınız hastanedeydim. Gözümü açmaya çalışıyordum. Etraf çok bulanıktı. Biraz daha bakmaya çalışınca daha çok netleşti. İkili koltukta annem ve İsabella, onların yanında ki sandalye de Sophia vardı. Hemen yan tarafıma baktığımda Kyle vardı. -Ne Kyle mı? Onun ne işi var burda!?- Ona baktığımda gözleri kıpkırmızıydı. Ne yani benim için ağlamış mıydı? -Saçmalama Emma daha bugün yanında bi kız vardı. Sen kimsin de senin için ağlıycak!- diye iç sesim karşılık verdi.

İsabella: Hey hey! Gözünü açtı.

Annem: Doktoru çağırsın biri.

Kyle: Ben çağırırım.

Annem: Emma, canım iyi misin?

Başımı evet anlamında salladım.

Sophia: Emma bizi çok korkuttun. Alkollü son hız araba kullanmakta ne demek delirdin mi sen !?

İsabella: Bunu sonra konuşuruz Sophia.

Kyle içeriye girip; Doktor geldi.

Doktor Robert: Kendini yorma, bakalım bi iyi misin. Dışarıya çıkar mısınız lütfen.

Sophia, İsabella, Kyle ve annem doktorun ricası üzerine odadan dışarıya çıktı. Doktor eline fener gibi bişey alıp gözümü tuttu. -Böyle yapınca ne anlıyorlarsa artık-

Doktor Robert: Emma hanım kendinizi yormayıp dinlenmeniz lazım. Bu yüzden size 2 haftalık izin yazıcam. Bu süre içerisinde okula gitmek ve özellikle alkol almak yok. Anlaştık mı?

Ben: Peki anlaştık. Ne zaman taburcu olabilirim acaba ?

Doktor Rabert: Birkaç saat daha buradasınız daha sonra çıkabilirsiniz, geçmiş olsun.

Doktor odadan çıktı ve onunla beraber İsabella ve Sophia odaya girdi.

Ben: Annem nerde?

İsabella: Doktorla konuşuyor Kyle da annenin yanında.

Ben: Kyle'a neden geldi? Ona neden söylediniz !?

Sophia: Biz söylemedik daha doğrusubize haber veren kişi Kyle'dı. Seni hastaneye o getirdi.

Ben: O mu getirdi !? Ben onun yüzünden kaza yaptım! Onun yavşak tavırları yüzünden bu haldeyim.

Kafamı kızlara dönüp kapıya çevirince orda duran annem ve Kyle'a baktım. Kyle'la göz göze geldiğimde çok sinirli görünüyordu. Birkaç saniye baktıktan sonra o sinirle oradan gitti.


Kyle'ın Ağzından;

Doktor durumunun iyi olduğunu söyledi. Fakat her ihtimale karşı 1.30-2 saat daha burada kalması gerekiyormuş. Doktor bize bunları söyledikten sonra doktorun yanından ayrılıp odaya doğru gitmeye başladık. Odanın kapısına geldiğimizde Emma bağırıyordu.

Emma: O mu getirdi !? Ben onun yüzünden kaza yaptım! Onun yavşak tavırları yüzünden bu haldeyim.

Kafasını bizim olduğumuz yöne doğru çevirdi. Birkaç saniye ona baktım. Söylediklerine o kadar sinirlendim ki, o sinirle oradan ayrıldım. Hastaneden çıkıp arabaya bindim. Son hızla arabayı bara doğru sürmeye başladım. Barın önüne geldiğimde arabyı görevlilerden birine verip içeriye girdim. Barmenin önündeki yerlerden Emma'nın oturduğu yere oturdum. Barmen bana bakınca ''Her zamankinden.'' dedim. İki dakika sürmeden doldurup bardağı önüme koydu. Bir dikişte içip tekrar istedim. Geleli 10 dakika falan olmuştu sanırım. Paul'u arayıp bizim bara gelmesini söyledim. Aradan 15 dakika geçtikten sonra Paul geldi.

- Abicim bu halin ne böyle, noldu?

+Paul, Emma benim yüzümden kaza yaptı. Dün kuzenle bara geldik. Biz geldiğimizde içiyordu. Beni görünce sinirle kalkıp arabaya bindi. Bende hemen arkasından çıkıp arabaya atladım. Onu takip ediyordum fakat çok hızlı gidiyordu ve ters yöndeydi. Aradığımda bana bağırıp telefonu kapattı. Sonra da kaza yaptı. Benim yüzümden oldu herşey. Benim yüzümden kaza yaptı. Ona birşey olunca benim canım yanıyor. Neden? İlk defa böyle hissediyorum. Sanki beni ona çeken birşeyler var.

- Kardeşim sen ona aşık olmuşun.

+Saçmalama Paul. diyerek bardan çıktım.

Gerçekten Emma'ya aşık mı olmuştum ?

KAHKAHABu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!