De afspraak

3 0 0

Weer stak hij zijn hand uit. Met zijn wijsvinger ging hij langs haar wang. Meg draaide haar hood weg, maar kon geen kant op. Ga weg! Ophouden! ga weg! Meg keek over haar schouder. Het pleintje was verlaten. Geen fietsers, geen auto, geen student. 'Lieve Meg, waarom doe je zo afwerend?' Weer die stomme hand. 'je hebt me een paar keer geknuffeld in de chat' , zij de man. 'kom, doe het! De man legde zijn hand om Megs nek en trok haar naar zich toe. Meg zat vast. En omdat ze niks meer kon, werd ze rustig. Ijzig rusitg. Haar been kreeg ruimte. Haar knie. En die ramde ze met alles wat ze nog had omhoog. vol in zijn kruis. Ze trapte zo hard dat Beau gilde van de pijn, en hij liet haar los.

Meg greep haar kans en rende, zo hard als ze kon. Ze kon alleen maar denken, weg hier! Pas toen ze een aantal straten verder was durfde e om te kijken. En gelukkig ze kon hem nergens zien. Ze was blij dat ze weer in een gewone buurt was, een gewone straat. Waar het lekker druk was, als hij haar hier achterna zou komen zou iedereen hem zien. Nee dat doet hij echt niet, dacht ze. 

Ineens ging de gedachte door haar heen, hoe hij haar vastpakte en hoe ze hier in is getrapt. Hoe kon ze nou zo dom zijn. Ze wordt al bleek alleen al bij de gedachte. Nee gewoon niet aan denken Meg, spreekt ze zichzelf toe, probeer het te vergeten. 

Ze is al bijna thuis gelukkig. En dan ineens schrikt ze. Oh nee! Nee dat kan niet waar zijn! Is dat hem echt? En ja dat is hem. Ze weet niet wat ze moet doen. Hij staat voor haar huis! Haar ouders zijn thuis, shit. Ze weet het niet. En ineens wordt ze zo boos. Waarom zou ze bang zijn, het is haar straat en ze kent iedereen hier. Hij kan haar toch niks aandoen ofwel?  Ze wilde op hem afstappen, maar later bedacht ze zich. Hij is wel veel groter, ouder en sterker dan mij. Nee toch maar niet ik wacht wel tot hij weg gaat. Wie weet hoe gevaarlijk hij is......

De afspraakLees dit verhaal GRATIS!