Hoofdstuk 1 : Een nieuw begin

1.2K 31 14

Koen

Eindelijk is het zover , na jarenlang zwoegen en zweten is het mij gelukt. Ik ben afgestudeerd als politieagent, inspecteur. Maar nu nog een job vinden. Ik begin als een gek door de krant te bladeren op zoek naar advertenties. Dan valt mijn oog op een wel heel interessant artikel : "Politie Dilbeek op zoek naar inspecteur." Ik kijk naar de gegevens van de persoon die dit bericht in de krant geplaatst heeft, Roger Berckmans, 04 77 33 44. Ik besluit om contact op te nemen met de man. Hopelijk lukt het me en krijg ik de job. Dat zou iets zijn, pas afgestudeerd en al direct aan de slag bij de politie. Ik toets het nummer in en de lijn loopt.

Roger

Ik heb nog maar net een slok van mijn koffie genomen of ik hoor de telefoon al rinkelen in mijn kantoor. Zou het al iemand zijn die wil komen solliciteren ? Dat zou iets zijn, pas een artikel geplaatst en al direct een reactie. Vol hoop loop ik naar de telefoon. "Hallo met Roger." "Ah rogeke , ik ben het ,de mama. En hoe is het?" " Ah moeder. Jah alles gaat goed eh." "Amai dat klinkt ook enthousiast, scheelt er iets?" "Nee moeder , maar ik verwachte een belangrijke telefoon" "Ah oke dan zal ik u laten, tot nog eens" Ja tot nog eens moeder." Ik leg af en wil mijn kantoor verlaten. Maar net op dat moment rinkelt de telefoon weer. Ik neem op. "Met Roger." "Goedendag meneer, u spreekt met Koen Baetens. Ik bel in verband met de advertentie in de krant. " "Ah meneer , dat klinkt me goed in de oren. Bent u soms geïnteresseerd ?" "Ja , het is ook daarom dat ik bel, ik zou willen vragen of ik kon komen werken." "Wel kom anders morgen om 8 uur stipt naar het commissariaat voor een gesprek." "Oke komt in orde , ik zal er zijn." Eindelijk een sollicitant. Ik kijk nu al uit naar morgen.

Koen

Yes ! Hoorde ik dat nu goed? Ik mocht op sollicitatie. En dan nog wel in de buurt. De perfecte werkplaats gewoon. Ik kon haast niet wachten tot morgen!

Tuut tuut tuut ...
De wekker liep af , tijd om op te staan. Ik kijk naar mijn wekker. 6.30u stond er in rode letters aangeduid. Ik was goed op tijd wakker , nu mij nog klaarmaken en het was zover. Ik ging eindelijk solliciteren. Na dat ik me snel had gedoucht , trok ik mijn chicste kledij aan en begon aan mijn ontbijt. Ik kreeg geen hap door mijn keel, zo zenuwachtig was ik. Na dat ik toch enkele happen had kunnen nemen besloot ik in mijn wagen te stappen en vertrok, op weg naar het commissariaat . Na enkele minuutjes rijden , kom ik aan bij het politiekantoor. Nu beginnen de zenuwen echt door te slaan. Met een bang hartje stap ik binnen. Na enkele meters wandelen door een smalle gang kom ik aan bij de balie. Ik groet vriendelijk de man aan de balie en vraag naar de commissaris.

Patrick

Het is nog vroeg en plots komt er een jongeman binnen gewandeld en zegt vriendelijk goedendag. Hij vraagt onmiddellijk naar de commissaris , zou dit de nieuwe worden ? Ik besluit hem naar de commissaris te brengen.

Koen

De man doet teken dat ik hem moet volgen en dat doe ik dan ook. Hij brengt me tot bij de commissaris. "Commissaris, er is iemand voor u." zegt hij. " Laat hem maar binnen , antwoord de commissaris snel. Met een bang hartje stap ik het kantoor binnen. Eens binnen bied de man mij een stoel aan. Laten we meteen met de deur in huisvallen zegt hij. Na een lang gesprek met de commissaris zegt hij dat ik het kantoor mag verlaten. Hij moet dit bespreken met zijn collega's. Kom om 1 u terug voor de uitslag roept hij me achterna. Ik stap terug in de auto en vertrek naar huis. Na uren bang wachten kijk ik op de klok. 12.40u Ik besluit dan maar om richting het politiekantoor te vertrekken. Ik stap het commissariaat binnen en de man achter de balie zegt dat ik rechtstreeks door mag gaan naar het kantoor van de commissaris.

Tinneke

Plots komt er een jongeman binnen, ik schat rond de 30. Ik begin onmiddellijk weg te kwijnen. Ooooh, wat is hij knap denk ik in mijn eigen. En schattig en ... Ohnee wacht eens even. Wat als dit mijn toekomstige collega is! Relaties op het werk dat mag niet! En wie weet is hij niet op mij? Wacht wacht tinneke denk ik stil. Je kent hem nog niet eens , wie weet is het wel een enorme eikel ofzo. Ach jah we zullen wel zien denk ik en begin verder te doen met wat ik bezig was, boetes sorteren.

Koen

Nog voor ik zijn kantoor bereik zie ik een jongedame zitten. Ik begin weg te zinken in mijn gedachten. Ze is zo mooi en lief en ... Ik denk dat ik verliefd ben. Maar wacht eens, dat kan toch niet? Ik ken haar niet eens! Nog voor ik verder kan nadenken wordt ik uit mijn gedachte gehaald door de commissaris. Koen je mag binnenkomen. Met een krop in mijn keel stap ik zijn kantoor binnen. "Zet u! Laat ik het maar direct zeggen. U bent ..." Zijn zin wordt onderbroken door een inkomende telefoon. Na een gesprek van ik schat 5 minuten legt hij af. "Oke waar was ik? Ahja nu weet ik het weer. "

Mag dit wel?Lees dit verhaal GRATIS!