5.BÖLÜM

3.5K 544 37

ŞIRINGA

Yazar : Luskitty

5.BÖLÜM

Yemek yap mı?

Onca vahşi düşüncelerinin arasından bunu mu seçti yani?Tamam bu benim için iyi bir şey ama...güldüm.O arkasına bakmadan giderken ben sadece güldüm.Onun da güldügünü bilmiyordum..

Yemek yapmak benim için sorun değil,asıl sorun şu ki kendimi uyuşturucu kullanmış gibi bitkin hissederken yemek yapmak.Kolumu bile kaldıramazken nasıl yemek yapacaktım ki?Daha mutfak nerede onu bile bilmiyordum.O yüzden hala olduğum yerde dikiliyordum.Bunun da hata olduğunu tabi ki bilmiyordum.

"Özürlü müsün?!Sana yemek yapmanı söyledim.Burada aptalca dikilmeni değil!"

Tişörtümden çekip ileri doğru itmesiyle başımı merdivenin yanında ki ince demire vurmuştum.Ne ara gelmişti ki?Ve niye bu kadar sinirlenmişti?Anlayamıyordum.Beynim hala pelte pelteydi.Ve alnımdan boynuma doğru bir sıcaklık hissedince onun yüzünde ki vahşi gülümsemeyi gördüm.Her zaman tekrarlıyordum kendime;buradan hemen kurtulmalıydım.Ama yine de hiç bir şey yapamıyordum.

Başımda sızlanayan yeri ovarak adım attığım da başımın döndüğünü hissettim.Yalpalayan bacaklarım da bunun kanıtıydı.Ama ona istediğini veremezdim.O zaten beni böyle bitik bir şekilde görmek istiyordu.Ondan korksam da ve şu an onun dediğini yapsam da yine de yenilgimi gösteremezdim ona.Dik durmaya çalışıyordum.Başarmıştım da.Nereye gittiğimi bilmiyordum ama yine de gidiyordum.Evin büyük olmaması işime gelmişti.Mutfağı bulmam o kadar da uzun sürmemişti.

Beni görmediğine göre cesaret oyununa son verebilirdim.Başım dönüyor ayaklarım bana ihanet etmek istercesine sallanıyordu.O yüzden tutundum.Duvarlara sürtüne sürtüne buzdolabının yanına geldiğim de derin nefesler alıyordum.Hayır,bu kadar çabuk pes edemezdim.Kol kaslarıma var gücümle yüklenip buzdolabının kapağını açtım.Bir de yemek yap mı diyordu?Dolapta bir kutu süt ve hazır çorbadan başka hiç bir şey yoktu.Eh,bu da benim işime gelirdi.Yemekle uğraşacak gücüm zaten yoktu.

Yine aynı şekilde sürünerek mutfak dolablarının önüne geldiğim de başım daha fazla dönmeye başlamıştı.Bir sakinleştirici böyle yapmazdı insanı değil mi?Eminim üzerimde başka bir şey kullanmıştı.Yapabilirdi.Kendisi zaten şırınga ustasıydı.

Üst dolaplar da tencere aramak ne kadar doğru?Düşünemiyordum ki bile.Karnımı dolduran ağrıyla hissettiğim açlık hissi zaten daha zor yapıyordu durumu.Ve ben boşuna kendimi yoruyordum.Alt dolaplara yönelip eğildiğim de daha şiddetli olmuştu baş ağrısı.Kararan gözlerim ona keza.Yerde bulmuştum kendimi.Ama kalkmam gerekiyordu.O rutubet kokan odaya bile razıydım şu an.Sadece uyuyup rahatlamak istiyordum.

Demir tencerenin dolaplara ve mermere bıraktığı sesler doldururken kulağımı kendime gelmeye çalışıyordum.Ocak olarak tahmin ettiğim şeyin üzerine koyarken tencereyi,daha önceden aldığım çorba paketini boşalttım içine.Tam bir işkence gibiydi.İnsan yemek yaparken,yemek bile değil sadece basit bir tencere taşırken bile işkence çeker miydi?Vücudum da ki her et parçası sanki kuşbaşı doğranıyormuş gibi acı çekiyordu.Ama beynim,hala ayaktaydı.

Hazır çorba bile yapıyorsan kullandığın malzeme önemlidir.Miktarı kadar su koyulmalıdır.Ama yine ne yaptığını bilmeyen ben belki az belki de çok su doldurmuştum tencereye.Karıştırmasam olmaz mıydı?

"Senin yemekten anladığın bu mu?"

Soğuk ses.

Ne zamandır oradaydı?Tüm o saçmalıklarımı görmüş olamazdı değil mi?Lanet olsun!

"Dolapta hiç-"

"Cevap vermeni söyledim mi?!"

Niye her saniye sinirli ki?Gözlerinden akan öfkeyi görebiliyordum.Kendimde olmadığım halde bu bile,beni korkutuyordu.

10 dakikalık iş bana 10 saat gibi uzun gelmişti.Kanımda dolaşan her neyse beni çok yoruyordu.Öyle ki göz kapaklarımı kapatıp açmam yokuş çıkarcasına gücümü tüketiyordu.Ama bitti dedim içimden.O mutfağın ortasında ki masanın başına geçip otururken bitti dedim.Sadece çorbayı tabağa koyacağım ve gideceğim.Öyle de yaptım.Tam kapıya gelmiştim ki yerimde buz gibi donmam bir olmuştu.

"Sana git dediğimi hatırlamıyorum"

Ve ne olduysa ondan sonra oldu.Sinirli bakışının ardından çorbadan bit kaşık almasıyla deliye dönmüştü.Ne yapabilirdim ki?Kendimden bile değildim.

"Bir hazır çorbayı bile beceremiyor musun?!"

Hayır,yemek benim en usta olduğun şey.Sadece verdiğin lanet olası ilaç yüzünden böyleyim!

"A-amaa"

"Kes!Benimle dalga mi geçiyorsun?!Benden korkmuyor musun?!Şimdi görürsün benimle oynamayı!"

Çığlık atmak neye yarar?Özellikle sizin çığlığınızı önemsemeyen birinin yanında çığlık atmak?Acı o kadar yoğundu ki gözlerimi açamıyordum.Yanıktan çok korkardım.Chanyeol'den de öyle.Niye hep korktuklarım başıma geliyordu ki?Adalet istiyorum.

Demin ne zorlukla yaptığım kaynar çorbanın şu an sağ bacağımı yakması gülünç.Ne kadar soğukkanlı dökebildi.Çığlıklarıma nasıl duyarsız kalabilir?Ahh, doğru ya o bir katil.

Soğuk,uzun ve duygusuz.

NOT:Cidden bunu sevmiyorum ama şu beğenilerin durumuna bir baksanıza.Çoğu kişi okuyor ama beğeni yok.Ya da yorum en fazla 4 tane.Sevmediniz mi?Güzel mi değil?Söyleyebilirsiniz.Ama lütfen okuyorsanız beğenin.Çünkü bu emek hırsızlığı.

BÖLÜM SONU

ŞIRINGABu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!