1.bölüm

130 2 42

Benim hiç okulum veya arkadaşlarım olmamıştı.sürekli babamın koruması altındaydım.herşeyime karışıyordu.şarkı söylemeyi dans etmeyi çok seviyordum ama babam bunları yapmama izin vermiyordu.annem ben küçük yaştayken ölmüştü.ve biz babamla birlikte yaşıyorduk.babam mimar olduğu için bir şehirden bir şehre gidiyorduk.ve artık nihayet doğduğum yer olan madride gelmiştik.babam bana yine özel öğretmen tutmak için çalışmalara başlamıştı ben hayalimdeki okula gitmak istiyordum.müzik okuluna ama babam bana asla izin vermezdi ama babamla bir konuşmaya karar vermiştim

Martina:baba

German:efendim kızım

M:ben hayalimdeki okul olan müzik okula gitmek istiyorum.

G:hayır martina asla olmaz izin vermem

M:neden baba benim hiç arkadaşım veya bir okulum olmadı neden baba benim neden arkadaşım olamaz.

G:arkadaşın olup olmaması o kadar önemli değil onlar sana zarar verir olmaz yine bir özel öğretmenin olacak martina bu konu burda kapandı o kadar.

Hemen koşarak odama çıktım ve bağırarak ağladım.hiç bişey babamın umrunda değil iyi veya kötü olmam onu ildilendirmiyordum bile.

G: kızım yemek hazır hadi gel yemek yiyelim

M: ben yemek yemicem baba size afiyet olsun

G:kızım neden böyle yapıyorsun ben senin başına bişey gelir diye korkuyorum

kalbimin sesiBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!