Bölüm Yedi ➸ HOŞÇAKAL

116 12 15

Uyandım,

Saçlarımı ördüm.

İpek elbisemi giydim.

Tepeye çıkmadım,

Düğüm atmadım.

Sahile indim.

Birazdan beni aramak için gelirdin,

Elimi çabuk tutmalıydım.

Denizin içine doğru yürüdüm,

Yürüdüm.

Hiç durmadım ama,

Acele de etmedim.

Su, önce dizlerime kadar geldi.

Sonra belime.

Kalçalarıma kadar uzanan kızıl saçlarımı ıslatmaya başladı.

Durmadım.

Boynuma kadar battım.

Durmadım.

Su seviyesi gözlerime ulaşana kadar devam ettim.

Gözlerimi kapadım.

Sen, onları çok severdin.

En azından senin hatrına,

Gözlerime bir zarar gelmemeliydi.

Son bir kez arkamı döndüm,

4. mıntıkaya baktım.

Büyüdüğüm yere baktım.

Seninle tanıştığım sahile baktım.

Beni ilk öptüğün tepeye baktım.

Sana düğüm atmayı öğrettiğim balıkçı teknesine baktım.

Gözlerinin rengindeki denize baktım.

İçimden hepsine veda ettim.

Ve sonra,

Arenadan döndüğümden beri

İlk ve son sözlerimi fısıldadım,

"Hoşçakal, Finnick."

Hoşçakal, hayatımın aşkı.

-Annie Cresta

Galip ➸ Finnick & AnnieBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!