TANITIM

2 0 0

   Sabah yine erken kalkıp üstümü giyinip ailemin zoruyla sınava girip kazandığım özel okuluma gitmek için hazırlandım. Onlara göre fazla zekiydim ve bunu değerlendirmem gerekiyordu.Onlar için hayatımın merkezi kitaplar ve sonu gelmeyen bilgiler olmalıydı.Nitekim bende bu duruma alışmış fazlasıyla asosyal olmuştum.Yani okulda hiç arkadaşım olmadığına göre asosyaldim.

    Aşağıya pata küte inerek hemen kahvaltı masasına oturdum.Annem ve babama günaydın diyerek yemeğimi yemeğe başladım.Bu günkü planımı düşünürken annem birden “Tatlım sana bir şey sormak istiyoruz” dedi.Bende “Sizi dinliyorum anne” Annem derin bir nefes aldığına göre uzun bir konuşma olacaktı ve ben bu konuşmadan hiç hoşlanmayacaktım her zaman bu şekilde oluyordu.Onlar benim hakkımda kararlar veriyorlardı ve sonunda beni ikna edip o karara uyduruyorlardı.Annem konuşmaya başladı.

“Kızım İstanbul’da özel bir okul var bizde çıkmaz diye düşünerek bu okula senin için burs başvurusunda bulunduk.Onlarda senin ders notlarına ve yıl sonu notların bakmışlar.Yani kısaca burs için kabul edildin ve biz de bu okula gitmen gerektiğini düşünüyoruz.Yani eğitimin için en iyisini düşüyoruz.Biliyorsun ki seni özel okulda okutacak gücümüz yok ama bu bursu değerlendirirsen içimiz rahat edecek.”

“Ben zaten özel bir okulda okuyorum anne”

“Ama bu okul okuduğun yerden daha iyi bir eğitim verecek sana kızım”

“Anne özel okul okuldur.Bırak özel koleji,okul okuldur.”

“Kızım buradan uzaklaşırsan yani sıkıntılarımızdan uzaklaşırsan sanki daha iyi olacağını düşünüyoruz.Hem bakarsın ilerde bizde Ankara dan  İstanbul’a taşınırız.Bence bu dediğimi değerlendirmelisin.”

Annemin dedikleri düşündürdü.Gitsem zaten zorlanacağımı düşünmüyorum.Burada zaten bir çevrem arkadaşım olmadığı için kolay olacağını düşündüm ancak ya ailem? Onları bırakabilecek miydim.?

Evden çıkıp okula gidene kadar düşündüm daha iyi bir eğitim beklide daha iyi bir arkadaş ortamı,belki de bir aşk?Aklımdaki düşünceleri dağıtarak okuldan içeri girdim.Evden erken çıktığım için erken okula gelmiştim.Sırama geçip kulaklığımı taktım.Ve gidersem olacakları düşündüm hep olumlu düşündüğüm için fazla dalmış olacakım ki arka sıradaki Denizin Melis diye dürtmesiyle birden irkildim.

“Melis fazla dalgınsın?”

“Umurunda mı?”

“Değil ama uğraşacak birileri lazım”

“Git işine ya”

İşte o anda anlamıştım burada sevilmiyordum bırakın sevilmeyi fark edilmiyordum bile.O anda karar verdim.Gidecektim ve değişecektim.

KARANLIKBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!