5

233 15 3

Daar zit hij dan. Op mijn plekje in het weiland. Ik loop naar hem toe.

"Hi." Hij draait zich om.

"Ga zitten." Er kan maar net een scheef lachje vanaf.

"Wat heeft Mackenzie tegen je gezegd? Ik ben niet achterlijk Kiara, je negeert me al heel het weekend. Heb ik iets verkeerds gezegd. Kiara? Wees eerlijk tegen me alsjeblieft." hij zegt dit, starend in mijn ogen. Ik moet opletten dat ik er niet in verdrink.

"Wat zou Mackenzie me gezegd moeten hebben?" Ik speel graag hard to get.

"Dat dat meisje vrijdagavond mijn vriendin was."

"Is dat niet zo dan?"

"Nee, Kiara. Ik wil niet dat je verkeerde dingen over me denkt. Dat meisje is mijn nicht. Ik woon nu in bij haar tante met m'n moeder. Haar vriendje had het net uitgemaakt en ik wou haar troosten."

Ik geef geen antwoord. We blijven daar nog zo vijf minuten zitten.

"Ethan, je was me echt geen verontschuldiging schuldig. Ik had het gewoon heel druk dit weekend. Mackenzie kan zeggen wat ze wilt.

Maar ik moet nu echt gaan. Ik zie je morgen."

Ik sta op en loop richting mijn fiets. Wat heb ik gedaan? Toen hij dat zei voelde ik meteen een opluchting dat hij nog vrijgezel is. Waarom ben ik er dan niet op in gegaan. Ik had nooit naar Mattias mogen luisteren.

...

* 2 weken later *
Ik heb de afgelopen weken amper met Ethan gepraat. Na ons gesprek in het weiland ben ik bang om nog wat tegen hem te zeggen. Nu is het examenperiode dus ben ik veel te druk om daaraan te denken. Om even een frisse neus te nemen tussen het leren besluit ik om even naar het weiland te gaan.

Al van ver zie ik dat er al iemand zit. Pas als ik dichter kom zie ik dat het Ethan is. Shit. Ik wil nog terugkeren maar hij heeft me al gezien.

"Ahn Kiara, jij hier"

Wat bedoelt hij daar nu weer mee.
"Hi. Even een frisse neus nemen"

Hij staart me even aan. Ik weet niet wat er nu gaat komen maar hij denkt er wel lang over na.

"Kiara, zo kan dit toch niet verder? Ik weet niet hoe het zo ver is kunnen komen... Maar Kiara niet tegen jou praten kan ik gewoon niet!"

Wow. Die had ik niet zien aankomen.
Ik ga zitten. Ik raap al m'n moed bij elkaar en begin te praten. Ik heb dit over die twee weken duizend keer herhaald.

"Ethan, ik durf geen goeie band met je te scheppen omdat ik weet dat ik uiteindelijk toch gekwetst wordt, niets persoonlijk. Ik voelde al een klik die eerste schooldag maar ik durfde het nooit te zeggen, bang om afgewezen te worden. En toen zei Mackenzie dat je bezet was en had ik de moed al opgegeven en.. En.."

Mijn mond wordt gesnoerd door de langste en mooiste kus.. van Ethan.
Een glimlach verschijnt op m'n gezicht.

"Kiara, je moet niet zo onzeker zijn over jezelf" zei hij en hij gaf me nog een kus.

We blijven daar nog even zitten. Mijn hoofd op zijn schouder. Nu vind ik mezelf zo stom, waarom heb ik zo lang gewacht?!

"Hé Kiara, ik moet gaan. Proefwerk morgen weet je nog." Shit.

"Ik wil niet."

"Het moet Kiara hha"

"Ethan? Kunnen we dit nog even geheim houden? Ik wil niet dat Mackenzie weer gaat roddelen enzo."

"Natuurlijk." En hij geeft me een zoen op mijn hoofd. We lopen hand in hand naar onze fietsen. Maar daar scheiden onze wegen.

Ik weet niet hoe dit avontuur gaat aflopen. Ik weet wel dat deze glimlach de komende uren niet weggaat.

A/N hier ben ik weer! Sorry dat het zolang duurde maar het was even een heel drukke week. Maar nu is het vakantie!! De foto die er bij hoort klopt niet helemaal want in het verhaal is het winter 😉 wou dat gewoon even duidelijk maken! Een comment en een vote zouden mij heel blij maken!!

A Simple Love StoryLees dit verhaal GRATIS!