TESS | DONDERDAG
Mijn hoofd knalt met een klap tegen de muur aan. Voor mijn gevoel kan mijn hoofd wel uit elkaar knallen. Dan voel ik een klap in mijn gezicht. Sinds de eerste klappen heb ik mijn ogen al dicht, bang voor wat er allemaal komen gaat. Nu een stomp in mijn maag. "Naar boven!" Schreeuwt mijn vader in mijn gezicht, spetters belanden op mijn gezicht. Mijn moeder hoor ik de verte huilen. Zo snel als ik kan sprint ik naar boven. In de badkamer sluit ik mezelf op. Tegen de deur laat ik mezelf naar benden vallen, nu komen de tranen pas. Na een tijdje sta ik op. Zachtjes raak ik de huid rond mijn oog aan. Dat word een blauwe lek. Terwijl ik de douche aan zet hoor ik een deur dicht knallen. Via de badkamerraam kijk ik naar buiten. Mijn vader stapt in zijn auto.

Mijn beginnende blauw oog verberg ik zo goed met een laag make-up. Ik ben niet zo goed in make-up dus ik heb er maar wat op gesmeerd. Onder mijn bed haal ik mijn weekendtas vandaan. Ik prop er belangrijke spullen in. Ik kan hier niet langer leven. Ik wil niet nog meer pijn, niet nog meer blauwe plekken. Maar met pijn in mijn hart moet ik mijn moeder achter laten met mijn belachelijke vader. Ik ga aan mijn bureau zitten, nadat ik mijn tas heb ingepakt, en begin een briefje te schrijven voor mijn moeder.

Lieve mama,
Het spijt me maar ik ben weg. Over een paar weken woon ik hopelijk in Amsterdam. Je weet waarschijnlijk waar ik nu ben, maar kom alsjeblieft niet op bezoek. Gooi dit briefje weg nadat je hem gelezen heb en laat en niet aan papa zien. Ik kan hier niet langer zijn, sorry. Ik hou van je! Hopelijk zie je snel denk ik. Ik stuur je een berichtje. xx Tess

Ik pak mijn schooltas en doe hem op mijn rug. Ook pak ik mijn weekend tas en loop zachtjes naar beneden. Door de glazen deur kijk ik even naar mijn moeder. Ze zit aan de tafel met haar hoofd in haar handen, met haar muziek aan. Dat heeft ze meestal nadat er een ruzie is geweest. Ik trek mijn schoenen en jas aan en loop naar schuur. Ik pak mijn fiets en ga op weg naar Nour.

Ik zet mijn fiets op de standaard naast de auto op de oprit. Ik bel aan. Harry, de vader van Nour doet open. Sinds klas 1 zijn we al beste vriendinnen, vaak hebben we onverwachtse logeer partijtjes. Dus hij kijkt niet raar op van mijn tas. "Hoe was je vrije dag?" Vraagt hij. "Kan beter." Hij knikt. "Ze is boven." Ik glimlach naar hem en loop naar boven. Ik klop op Nour haar deur en loop dan naar binnen. "Hey hoe is het?" Vraag ze. Ik schud mijn hoofd en zet de tassen neer. Wat er thuis gebeurd heb ik haar nog nooit verteld, eerlijk gezegd weet ik niet waarom, want ik weet dat ik haar alles kan vertellen. "Niet goed." Ik ga op haar bed zitten. "Ik moet je wat vertellen.. en ik had het je veel eerder moeten vertellen. Het spijt me." Ik veeg de traan die over mijn wang loopt weg. Ze slaat haar arm om me heen. "Vertel en neem de tijd." Ik zucht een keer. "Mijn um vader mishandeld me." "Wat?" vraagt ze zachtjes. Ik loop naar haar badkamer en haal de make-up rond mijn oog weg. "Wow." Ze staat in de deur opening. Ze trekt me in een knuffel. "Dit had ik niet verwacht." "Ik ben weggelopen." Ik sluit mijn ogen nog steeds in Nours armen. "Blijf zo lang als je wilt." Ik glimlach naar haar als ik uit haar greep ben. "Hoe lang is dit al," vraag ze voorzichtig. "Een paar jaar." "Meid toch." Ze trekt me weer in een knuffel.

----
Laat een reactie achter en druk op het sterretje

(Bewerkt)

Waarom ik?Lees dit verhaal GRATIS!