Pare, Mahal Mo Raw Ako? (OS)

112 2 2


Sehun's POV

Biyernes ngayon at nandito ako nakatambay sa court. Kaka-dismiss lang saamin nung proffessor namin at medyo maaga panaman kaya naisipan kong tumambay muna.

Nag-kalat rito ang mga nag lalaro ng basketball,volleyball at may ilang cheer dancers na nag papractice.

May mangilang-ngilang estudyante palang dahil hindi pa uwian ng ibang department. Ako nga pala ay nahahanay sa department ng mga architecture. At nasa 4th year narin ako. Kaunting tiis nalang ay makakaraos narin ako at pwede nang mag trabaho. Hindi kami mahirap, kaya mayaman kami. Haha, gusto ko lang mag trabaho kahit hindi na kailangan dahil meron kaming 300 na factories na pagmamay-ari ng mga magulang ko. Gusto ko lang mag trabaho para ako na gumawa ng perang igagastos ko at hindi na aasa sa mga magulang ko.

"Hunniee!!" Sigaw mula sa malayo nang galing ang narinig ko. Alam ko kung sino yon pero di parin ako papakasiguro.

Unti-unting lumapit sakin si Hannie. Luhan ang totoo niyang pangalan, at Sehun naman ang akin. Siya yung nakaimbento na sa huling pantig ng pangalan namin, yun yung magiging tawag namin sa isa't isa. Weird noh? Haha.

"Hannie!!" Sagot ko sakanya at kumaway. Nakita ko siyang patakbo papunta sa direksyon ko.

Taga-Engineering department si hannie, at gaya ko 4th year narin siya. Pero sa edad namin, mas matanda siya ng isang taon. Nag repeat daw kasi siya dati,

"Hunnie! Nag ditch ka ng class?!" Tanong niya saakin. Paniguradong sesermunan nanaman niya ako. Aish, sa lahat ng kalokohan ko, lagi siyang may sermon. Daig pa daddy ko eh -w-

"Hoy! Hoy! Hindi ako nag ditch! Maaga talaga kami dinissmiss dahil may meering daw si sir. Eh ikaw?" Huminto ako saglit at tumingin sa orasan ko, 3:43 palang. Sa pagkaka-alam ko, 4 pa ang tapos ng klase nila. "Baka ikaw ang nag diditch?!" Aba! Di ako papatalo. Kung may sermon siya, dat meron din akong ibubuga!

"Hahaha, hunnie! Di kaparin talaga papatalo" natatawa niyang sabi sabay pat ng ulo ko. Aba! Gunggong 'to. Gawin ba akong aso? Napa-pout nalang ako.

"Kasama kasi ng prof niyo yung prof namin sa meeting. Kaya maaga din kaming dinismiss" paliwanag niya.

Nako! Kundi ko lang ito best friend, baka naupakan ko na.  Naalala ko tuloy kung pano kami naging mag-kaibigan,

(A/N: Flashback po lahat ng naka-italic)

Ito ang unang araw ko sa college. Kaya kinakabahan ako, baka mamaya kasi mabully ako, juicecolored! Sayang ang pagka-gwapo ko! Kung mabangasan ako habang NGSB pa ako, papakamatay nako! Dejk. Mamahalin ko pa si Khitel.

*kaway kaway si author \^0^/*

Huminga ako ng malalim bago tumapak papasok ng gate ng Clestro University of Manila a.k.a. CUM ~0~" waaah! manyak ni author. Minamanyak ako. Pero bayaan niyo na, mahal ko naman si author at mag papakasal kami at magkakaanak kami ng labing-dalawa para pwede nang basketball team *u* ay, ako ata manyak. Yay! Haha, enough na author. Kaathar ka! (Sehun→~//3//~  ^////u////^ ←author)

*bogsh* araykopojeskelerd! Hindi ko namalayang naglalakad na pala ako sa school grounds at ang masama, may nabangga pa akong

Lalake? O babae?  Kung lalake siya, bakit mukang babae? Kung babae naman siya, bakit walang boobs? Aish! Baka flat chested. Okaya tomboy?!

Agad akong tumayo. Athar kathi thi author e. Nabangga-- nakabangga tuloy ako.

"nako, sorry miss" sabi ko sabay abot ko ng kamay.

"Ayos lang tol. Lilinawin ko, hindi ako babae." Sabi niya habang ansama ng tingin. Ang ganda niya para maging lalake *0*

"Pasensya, muka ka kasing babae e, kaya----" naputol yung sasabihin ko dahil nag salita siya. BASTOS -3-

Pare, Mahal mo raw ako? (OS)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!