Author's note: Hiii! Omg :((( this is it! Matatapos na T_T Last na 'tong chapter... Sorry kung sabi ko na bago magfebuary tapos na 'to... XD Tinamad kasi ako na magupdate saka ayoko pang tapusin itong MBB ㅜ.ㅜ sana wag kayong bibitaw sa last chapter ng MBB at kung gagawa man ako ng Book 2 baka matagal pa yun... Pero sana basahin niyo yung "How To Be His Girlfriend" Chapter 1 palang pero sisipagan ko na dun magupdate...

[PARDON FOR TYPOS AND WRONG GRAMMAR]

Kimberly's POV

Nasaan na ba siya? Basang-basa na ako dito. Wala akong masilungan.

"Hala... Sira na, pano na yan?" panghihinayang ko.

At eto ako, sobrang basa at halos mangatal na yung labi ko sa sobrang lamig at umupo nalang ulit ako...

"Andrew... Nasaan kana?" tanong ko habang patingin-tingin.

Ang tanga ko talaga bakit ba di kasi ako bumili ng payong....

Ay hala.... Wait yung phone ko basa na... >_< Binigay pa naman 'to ni Andrew.

Pero maya-maya pa ay may kotse na huminto, mukhang kotse ni Andrew... At may bumaba mula sa kotse... At... At... Si Andrew nga.

"A-andrew!!!" Masayang pagbati ko, at nabuhayan ako ng dugo ng makita ko siya, akala ko di na siya pupunta.

At agad siyang lumapit sakin na may dalang payong at pinayungan ako.

"Kim..." Mahina at marahan na sabi niya.

"Bakit ngayon ka lang? Kanina pa kita hinihintay eh!" At pinilit ko na ngumiti kahit deep-inside malungkot ako dahil ngayon lang siya dumating.

"O-okay ka lang ba?" Worried na tanong niya.

"Ah... Oo naman. Mga 3 hours lang naman akong naghintay dito, saka di naman ganun kalamig dito, actually enjoy nga maligo sa ulan eh..." Sabi ko hang pinipilit tumawa. "At eto nga pala, Scrap book. Nabasa na yan sa ulan kaya mukha nang CRAP." sabi ko. At agad niyang kinuha.

"Sorry ha!" Sabi ko.

"Sorry din. And i have something to tell you." Sabi niya habang nakayuko at mahina ang boses.

"Huh? Ano?" tanong ko.

"Aalis kami." Sabi niya. At mukhang may gusto pa siyang sabihin pero parang nagdadalawang isip siya.

"Saan kayo pupunta?" Tanong ko.

"Aalis na kami papuntang canada..." Mahinang sabi niya.

"Oh? Gano kayo katagal dun?" Tanong ko naman.

"We'll be there for a long time. Dun na kami maninirahan..." Di ako makapaniwala sa sinabi niya.

"Ga...ganun ba? Okay lang. Kaya naman natin yung long distance relationship diba? At 'di naman hadlang ang distance diba?" Sabi ko habang hawak yung isa niyang kamay.

"Sorry kim. Mukhang wala nang mapapatunguhan pa 'tong relasyon natin. Sorry talaga." Sabi niya... Totoo ba ang mga ito? Sana panaginip lang 'to.

"Anong walang mapapatunguhan Andrew?!!" Sigaw ko.

"Na-realize ko na mas kailangan ko si Arianne kaysa sayo. Na-realize ko na siya pala ang gusto kong makasama at hindi na ikaw. I hope you understand." sabi niya.

"Andrew... Panaginip lang ba 'to? Siguro jino-joke mo lang ako. Andrew!! Ano ba?" Di ko parin maisip yung mga sinasabi niya sakin. Ano ba 'to? Totoo ba 'to?

"This is reality. Wake up, Kim. Si Arianne na ang gusto ko and not you." Sa bawat salita na lumalabas mula sa bibig niya ay parang nagdudulot ng mini-heart attack sakin. Para bang may nakabara sa puso ko at di ako makahinga ng maayos dahil sa kakaiyak.

"Andrew?" pagbanggit ko ng pangalan niya at niyakap siya pero inalis niya yung pagkakayakap ko sakaniya.

"Sorry Kim, pero kailangan mo nang alimutan kung anong meron tayo at kalimutan mo na ang nararamdaman mo sakin. Kalimutan mo na na naging tayo..." Sabi niya habang nakatinggin sa malayo.

"I have to go..." sabi niya at iniwan ang payong niyang dala sakin.

At sumakay na siya sa kotse nila at agad yun na pinaandar. At agad kong hinabol at binitawan ang payong.

"Andrew!!!!" sigaw ko habang tumatakbo. Walang mga sasakyan dito at wala ding mga tao.

"Please wag mo akong iwan!!! Andrew!!" Sigaw ako ng sigaw habang hinahabol ang sasakyan nila.

At maya-maya pa ay nadapa ako aat napahiga sa basang kalsada.

"Andrew... Ganito lang pala ang magiging ending natin?" sabi ko.

Madilim dito sa eskinita na 'to at wala ding mga kabahayan at ang nagsisilbing liwanag lang ay yung buwan.

At ako'y naglakad-lakad habang pumapatak ang luha ko kasabay ng pagpatak ng ulan. Ang daming tanong ang namumuo sa utak ko.

Bakit niya ako iniwan?

Bakit niya sinabing mas gusto niya si Arianne?

Bakit di niya tinupad ang promise niya?

Ang daming bakit...

Ganun ba kading kalimutan ang nararamdaman? Ganun ba kadaling kalimutan yung lahat-lahat para sabihin niya sakin na kalimutan ko na ang lahat samin? Isa na siya sa kinamumuhian kong tao. Bulong ng isip ko.

At habang naglalakad ako na tila wala sa sarili ay biglang may ilaw na sumilaw sa mga mata ko at dahilan kung bakit ako napahinto sa gitna ng kalsada... At alam ko na ang kahihinatnan nito. At ako'y pumikit at bumulong.

"Sana kung magising man ako makalimutan ko na ang lahat ng meron kami... At pangako ko, babalik ako at pagdudusahan niya ang lahat." At pagkasabi ko nun ay....

~~*END*~~

A/N: oo na sorry na. Peyl eh >_< sorry talagaaaaaa! Sana wag niyo kong gierahin dahil sa ending nitooooo! Ahuhuhuhuhu! Ano? Gagawa na ba ako ng book 2? XD Pero please basahin niyo na din po yung How To Be His Girlfriend? Dun na po ako magiging active magupdate!!! At please po vote and comment kayooo! Last chapter na 'to!!!! Comment na!!!!! Pleaaaaase? Ayun lang! ^____^

My Billionaire Boyfriend (UNDER CONSTRUCTION)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!