Chapter 19

58 3 0

Jenny Grammar pov

Omg, ze hadden Faith! "Ja, nu zijn de zusjes weer bij elkaar" grijnst Luke gemeen. "Laat haar met rust!" sis ik.

"Auwww, bescherm je haar. Net zoals je vadertje en je weet hoe die eindigde." zegt Luke, ongelovig kijk ik hem aan. Ze gaan Faith toch niet vermoorden? En is het mijn schuld dat papa dood is?

Had ik nou maar gewoon mijn mond dicht gehouden!

Luke bekijkt Faith nog even voor hij de kelder verlaat.

Als ik helemaal zeker weet dat hij weg is, kruip ik naar haar toe. Ik kan net bij haar komen. "Faith?" ik schud zachtjes aan haar schouder.

Ze is dan nu misschien wel 18, maar ze lijkt nog net als vier jaar terug.

Niet te geloven dat ik hier nu al vier vast zit en ik nog steeds leef....

"Jenny?" ik kijk naar Faith ze heeft haar ogen een beetje open. "Faith!" ik geef haar en knuffel.

"Jenny!" roept ze en knuffelt me terug. "Ik heb je zo erg gemist!" mompelt ze, ik glimlach.

"Vier jaar lang heb ik je gezocht. Mensen dachten dar je dood was, maar ik voelde dat je er nog was. Mama is dood en papa weet ik niet, die heb ik nooit meer gezien..." vertelt Faith. "Is mama dood?!" vraag ik, Faith knikt. "Ja en papa is weg."

"Euhm Faith..?" vragend kijkt ze op. "Papa is ook dood, ze hebben hem dood geschoten, voor mijn neus." de tranen stromen over mijn wangen. Faith trekt me in een knuffel, meteen ben ik rustiger.

"Wat een klootzakken!" sist Faith. "We komen hier weg, dat beloof ik." fluistert Faith, zachtjes, zodat niemand anders het hoort.

Luke Hemmings pov

Faith lijkt veel op Jenny, wat natuurlijk logisch is want ja het is een tweeling, maar toch heeft ze iets speciaals. Iets wat ik nog nooit heb gezien.

"En? Gelukt?" vraagt oom Adam. "Ze is in de kelder." de grijns op het gezicht van mijn oom word eng groot.

"Ik ga wel even bij ze kijken." zegt hij. "Nee, ik doe het wel. Komt goed!" ik sta snel op en loop naar de kelder.

Faith en Jenny zitten daar ze praten zacht tegen elkaar. Het is best schattig, hun hier zo te zien zitten.

"Wat leuk, de zusjes Grammar." ik loop de laatste treden van de trap af. "Luke, laat ons met rust. Alsjeblieft, voor een keer." smeekt Jenny. "Jen, wie is dat?" vraagt Faith zacht, ze heeft een prachtige stem.

"Ik kwam jullie niks aandoen. Je moet blij zijn dat ik ben gegaan in plaats van Adam." zeg ik, ik ga voor ze op mijn hurken zitten.

Ik steek mijn hand uit naar Faith. Ze verroert zich niet. Ik pak haar hand en schud hem. "Ik ben Luke, aangenaam." Faith kijkt verward naar Jenny.

"Ze gaat jou niks vertellen. He-le-maal niks" zegt Jenny.

"Je weet wat er is gebeurd toen je hem verdedigde, wil je dat haar het zelfde overkomt?" vraag ik gemeen. Jenny rolt even met haar ogen.

Ik pak haar bij haar kin vast. "Niet zo brutaal jij!" sis ik. "Luke" Niall komt de trap afgelopen. Ik laat Jenny haar kin los. "Gast, ik deed niks." ik sta op en loop naar hem toe.

"Daar kwam ik niet voor."zegt Niall. "Waar dan voor?" vraag ik, we waren gaanfluisteren. "We meoten zorgen dat oom Adam ze niets aan doet. Dat kan Jenny er niet nog bij hebben en ik weet niet hoelang Faith dat vol kan houden." fluistert Niall. "Maar dat kunnen we niet voorkomen." fluister ik terug. "Wel zoveel mogelijk."

Hide & Seek|| Niall Horan & Luke HemmingsLees dit verhaal GRATIS!