Chapter 05

89 7 2

Jenny Grammar pov

Niall verlaat gefrustreerd de kelder. Denk maar dat ik hun iets vertellen ga. Ze mogen mij dan nu wle hebben ontvoerd, Faith zullen ze nooit krijgen, nooit. Niet zolang ik leef.

"Jenny, als ik jou was zou ik maar even mee werken." zegt Luke. Ik kijk hem emotieloos aan. "Heb je nog een zus?" vraagt Luke. Ik kijk hem nog steeds aan, niet zeggend.

Luke heeft duidelijk meer geduld dan Niall. "Jenny!" Luke kijkt me boos aan. Ik kijk hem met opgetrokken wenkbrauwen aan. "Laat ook maar." Luke draait zich om en loopt de kelder uit.

Weer blijf ik alleen achter.

Ik probeer te bedenken hoe het nu met Faith en mijn ouders gaat. Zullen ze me missen?

Er komt weer iemand van de trap gelopen. Het is die Adam gast, meteen komt de angst omhoog.

"Van de jongens moest ik me inhouden. Je hebt geluk dat ze zo aardig voor je zijn." hij heeft een bord met eten in zijn ene hand en in de andere een glas water.

Ik antwoord niet. "Maar als je wil dat ze zo aardig blijven moet je wel aardig terug doen he." zegt Adam, hij zet het bord en het glas voor me neer op de grond. "Ja, dat is voor jou." hij praat met zo'n stem alsof hij denkt dat ik dom ben of zo.

"Maar, je krijgt het pas als je antwoord op mijn vraag. Heb je nog een broebroer of een zus?" vraagt hij. Ik schud mijn hoofd.

Ik voel een harde stoot in mijn maag, meteen krimp ik in elkaar van de pijn. "Het is niet netjes om te liegen." en met dan verdwijnt Adam weer de kelder uit. Ik kijk naar het eten. Ik ga dat echt niet opeten, misschien zit er wel gif in..

Luke Hemmings pov

"Ze is echt verschrikkelijk arrogant." zucht Niall. "Wat had je dan verwacht van zo'n verwend nest?" vraag ik.

"Ik dacht dat ze anders was, anders dan andere. Snap je wat ik bedoel?" vraagt Niall. "Oh, ze is zeker anders dan andere. Iemand anders had nu al de longen uit haar lijf geschreeuwt en de hele tijd zitten huilen." zeg ik. "Daar heb je gelijk in." zucht Niall.

"Ga jij even kijken bij haar of ik?" vraag ik. Het was al half twaalf. "Doe jij maar, ik ga op bed." Gaapt Niall, hij staat op en loopt naar boven. Ik sta ook maar op.

Als ik in de kelder aan kom zie ik Jenny op de grond liggen. Het bord met eten en het glas water is niet aangeraakt. Ik loop naar Jenny toe. "Ga weg." mompelt ze. "Jenny." zeg ik. "Nee, ga weg." zegt ze. "Jenny, je moet wel eten." zeg ik. "Jullie hebben het vergiftigd." zegt Jenny, ze ligt met haar rug naar me toe.

"Helemaal niet, Jenny je moet eten. En dat was geen vraag." zeg ik, iets bozer. "Je kunt me niet dwingen." zegt Jenny. "Kan ik wel." zeg ik, ik pak haar bij haar schouder en draai haar om. "Je moet godverdomme nu eten!" zeg ik en kijk haar doordringend aan. Jenny zucht. "Als jij eerst wat eet." zegt Jenny. "Doe niet zo kinderachtig. Eet gewoon." zeg ik en zucht even. "Zie je, jij durft niet te eten. Dan moet het wel vergiftigd zijn." zegt Jenny simpel.

Ik zucht, scheur een stukje van het brood af en stop het in mijn mond. Als ik het heb doorgeslikt kijk ik Jenny aan "zo goed?" vraag ik. Jenny pak twijfelachtig een stukje brood en eet het op.

Nadat Jenny gegeten heeft neem ik het bord en het glas mee naar boven. Ik zet het neer op het aanrecht en ga dan ook maar naar mijn kamer. Het was inmiddels al 1 uur.

Ik kleed me snel om en ga op bed liggen.

Hide & Seek|| Niall Horan & Luke HemmingsLees dit verhaal GRATIS!