Chapter 01

189 7 5

Jenny Grammar pov

Ik zit naast Faith bij Aardrijkskunde.

"Goed, voor deze opdracht maken jullie zelf tweetallen." Begint Mevr. Ras. Meteen kijken Faith en ik elkaar aan. We moeten zacht lachen. "Jenny, Faith opletten." Mevr. Ras kijkt ons streng aan. We knikken allbei en letten dan weer op.

Als de les is afgelopen, lopen we samen naar de kantine.

"Hoe vaak zijn we deze les gewaarschuwd?" vraagt Faith lachend. "Zo'n vijf keer." antwoord ik en begin ook te lachen. "Dat we niet moeten inkomen ofzo." zegt Faith, we gaan aan een tafel zitten.

"Dat verbaasd me ook, als Melissa zoveel gepraat had, had ze allang straf gekregen." zeg ik en grinnik bij de gedachte.

De laatste bel klinkt door het gebouw, samen met Faith loop ik naar onze kluisjes, die naast elkaar staan, we pakken onze jas en gaan dan naar buiten. Faith pakt haar fiets en ik spring achterop bij haar. Mijn fiets was vanochtend kapot dus ging ik bij Faith achter op.

"Faith?" vraag ik, terwijl we op weg zijn naar huis. "Ja?" ze kijkt even naar achter. "Je bent de beste zus ooit." ik geef Faith van achter een knuffel. "Ik houd ook van jou." lacht Faith. Zodra we thuis zijn, lopen we samen naar onze kamer, die we delen. We zetten muziek op en beginnen dan aan het huiswerk wat we hebben opgekregen die dag.

Luke Hemmings pov

De man haalt de trekker over en de kogel schiet door mijn vader heen. "Papa!" roep ik, een beetje bang. Samen met een paar andere mannen nemen ze papa mee. "Papa!!" schreeuw ik zo hard als ik kan.

"Rustig." Niall houd me vast, aangezien ik naar de mannen toe wil rennen. "Nee, dat kan ik niet. PAPA!!!" Roep ik zo hard ik kan.

Een van mannen kijkt even naar ons. Dat was de man die papa dood schoot.

De tranen stromen over mijn wangen. "Sssht." probeert Niall me te kalmeren.

Na een tijdje zijn de mannen weg. Wie waren ze? Nou ja, hoe dan ook. Ik ga wraak nemen, ik weet niet hoe maar daar kom ik nog wel achter...

Niall laat me los, ik zak op de grond en begin te huilen. Niall zakt langs me neer. "Luke, het komt allemaal goed." sust hij me. "Ben jij dan niet... Boos?" vraag ik. "Ja, maar met huilen lossen we niks op." Niall heeft gelijk, met huilen lossen we niks op.

Samen gaan we naar huis. "Hoe gaan we dit aan mam vertellen?" vraagt Niall. Ik haal mijn schouders op.

Zodra we thuis zijn lopen we naar de woonkamer, maar mama is er niet. We kijken het hele huis door, ze is nergens te bekennen. In de keuken ligt een briefje. Ik maak hem open en lees hem door. -Ik ben weg, voor altijd. Jullie zullen vanaf nu voor jezelf moeten zorgen.- Het is duidelijk het hand schrift van mijn moeder.

Ik pak een glas en boos gooi ik hem tegen de muur.

Niall komt naar me toe gelopen. Ik houd het briefje voor zijn neus. "Wat?" brengt Niall uit. "Ze laat ons gewoon stikken! De bitch!" schreeuw ik. "Ik haat haar!"

"Rustig, Luke." Je kunt echt merken dat Niall een jaar ouder is, hij is veel verstandiger en kan heel veel beter mee omgaan.

"Iedereen laat me in de steek." de tranen prikken weer in mijn ogen. "Ik niet, ik ben er nog en laat je nooit alleen." zegt Niall, hij geeft me een knuffel en het lukt hem me te kalmeren.

Hide & Seek|| Niall Horan & Luke HemmingsLees dit verhaal GRATIS!