Proloog

278 7 2


Faith Grammar P.O.V.

Ik kijk even op mijn wekker. Ik had geen zin om uit mijn bed te komen, ik mis Jenny. Mijn lieve zus. Ik mis haar heel erg. Zuchtend kom ik toch uit bed want ik heb barstende koppijn. Ik loop naar mijn kast en kleed me om. Ik loop langzaam naar beneden. Mijn ouders zijn weg, ze zijn altijd weg op deze dag. Geen idee waarheen maar dat mogen ze lekker zelf uit zoeken. Ze zijn er nooit geweest voor mij toen Jenny weg was. Ik loop naar de keuken en ik pak een rode appel. Dit was echt zo saai alleen, nee eigenlijk niet. Ik wil gewoon Jenny terug, ik hoor de telefoon en ik loop erheen "Met Faith Grammar met wie spreek ik?" vraag ik aan degene aan de andere kant van de lijn "Faith met Oom Adam" hoor ik "Ik heb geen oom Adam ik heb geen oom die is dood" zeg ik, ik hoor de voordeur dicht en hoor getik van hakken, rennen. Iemand rent op hakken. Mama? Ik kijk op en ik zie mijn moeder "Lieverd leg nu neer!" beveelt ze. Ik leg geschrokken de hoorn op de haak "Wie was dat mam?" vraag ik "Niemand lieverd" zegt ze en ze slaat een arm om mij heen "Er komt een dag dat je mij verliest. En papa ook" zegt ze "Dan sta je er alleen voor zonder Jenny" zegt ze "Maar dan ben ik 30 of 40 tot jullie dood gaan toch?" vraag ik, mijn moeder knikt. Wat is hier aan de hand?

Niall Hemmings/Horan pov

Ik hoor geschreeuw van uit de kelder. Ik grijns en sta op van de bank. "Ze is wakker." Luke kijkt op van zijn telefoon. Hij legt hem aan de kant en loopt achter me aan.

En ja hoor daar hangt ze, aan de muur vast geketend. "Help!" schreeuwt ze. Ik moet grinniken.

"Wie zijn jullie?" vraagt ze als ze ons opmerkt.

"Doet er niet toe." zegt Luke bot. "Komen jullie me helpen?" vraagt ze hoopvol. "Zien we eruit alsof we je gaan helpen?" vraag ik. Luke en ik gaan voor haar staan. Ik heb een mes in mijn handen. Bang kijkt ze me aan. "Nou ik had gehoopt van wel." zegt ze.

Ik schud mijn hoofd en moet even lachen, net zoals Luke.

"Jij gaat boeten meisje." grijns ik. "Gast je bent op zijn meest 2-3 jaar ouder dan mij. Hoe oud ben je eigenlijk? 16? 17?" vraagt ze.

Ik sla haar in haar gezicht. "Moet je maar niet zoveel praten." zeg ik. Ze kijkt me boos aan. "Jij durft wel zeg. Eerst een meisje ontvoeren en haar dan ook nog eens slaan." zegt ze.

Ik haal het mes omhoog en maak een mooie snee langs haar wang.

"Wat heb ik jullie aangedaan?" vraagt ze na een tijdje stilte. "Owh, jij hebt niks gedaan. Het was je vader." zegt Luke. Ze trekt haar wenkbrauw op. "Owh, je weet niet wat je vader gedaan heeft?" vraag ik. "Mijn vader werkt voor de president. Wat kan hij jullie hebben aangedaan?" vraagt ze, niet begrijpend. "Je weet het niet eens" zeg ik en moet lachen. "Je vader werkt bij de FBI en CIA. Niet voor de president!" Ook Luke moet lachen. "Helemaal niet. Jullie liegen!!" roept ze.

"Je moet zelf maar weten wat je gelooft. Maar je moet weten dat wij nog nooit gelogen hebben." zeg ik, eerlijk. Ik leg het mes weg en loop samen met Luke weer naar boven. Als ik boven aan de trap sta, kijk ik nog even om. Ik zie haar twijfelen. De grijns op mijn gezicht word alleen maar groter.

Hide & Seek|| Niall Horan & Luke HemmingsLees dit verhaal GRATIS!