ZÜMRÜT DİYARI

>>2. Bölüm<<

Bir hayalin ardından koşmuyor muyuz?

Gece zor uyumuş sabah, arkadaşı Carol sayesinde erken uyanmıştı Ellison.  Yemekhanede Carol' a dün gece bir ses duyup duymadığını sordu ama Carol hiçbir şey duymadığını dile getirdi ve yetimhanenin süper! yemeğini yemeye devam etti.
Ellison dün gece uyku halinde olduğu için bu sefer gerçekten halisünasyon olduğuna emin oldu ya da bir rüya kim bilir?

Bayan Wood' un seslenmesi üzerine herkes aşağıya toplanmıştı. Bayan Wood,

"Bugün yeni aile gelecek, saygılı olun, olun ki sizlerden bir an önce kurtulayım!"

Bayan Wood çocuklardan nefret etmişti bu zamana dek. Nedenini kimse bilmiyordu. Zaten burada sırf devlet her ay para veriyor diye kalıyordu. Paranın yarısından çok kendine alıyordu. Maaşı yetmezmiş gibi bir de okul için verilen parayı alıyordu. Yoksa çoktan terk ederdi, onun deyimi ile fareler yuvasını.

Kızlar neşeyle etrafta koşuşturmaya başladı. Hemen odalarına gidip en güzel giysilerini giymeye başladılar.
Ellison eskiden olsa bu haberle havalara uçardı ama şimdi bu tamamen ona değişik geliyordu anlamsız bir şekilde.

Birden aklına gece ışığı geldi. Hemen odasına doğru çıktı. Dolabı açtı ve derin bir rahatlama yaşadı. Defteri oradaydı. Hemen eline aldı. Sıradan bir defter olabilirdi herhangi biri için ama günün birinde Fransa' nın en iyi yazarı olacağını hissediyordu. En iyi olmasada olurdu onun için tanınan bir yazar olsada olurdu. Yastığının altına koyup bahçeye indi. Çocukların yarısı toplanmıştı bile.

Ellison Fransa'nın güneyinde yer alan Cannes' te Gece Işığı Yetiştirme Yurdunda kalıyordu. Şimdi anladınız mı? Neden en değerli varlığı olan defterine Gece Işığı ismini vermesini. Bu yer ona yuva olmuştu. Ellison' da kendi içinde bir yuva kurmak istiyordu. Yazdıklarıyla, hikayeleriyle.

Ailesi o daha 3 yaşındayken onu bırakmıştı. Ellison için onların güçlü bir sebepleri vardı, maddi durumları kötü olabilir diye düşünüyordu.
Bir gün bu düşüncenin onu yanıltmasından ötürü içinde hep bir korku taşıyordu.

..

Çocuklar dört bir yanı sarmış yeni gelecek olan aileyi bekliyordu. Ellison' da elinde olmadan heyecanlıydı. Diğer kızlar gibi süslenmemişti, onu evlatlık alacaklarsada her türlü kabul etmeliydiler.

Bir araba yaklaşıyordu. Yetimhane' ye doğru. Çocuklar iyice bir heyecanlanmışlardı. Bayan Wood asilliğini gözler önüne serecek bir blazer ceket giymişti. Yeni gelen aile büyük ihtimalle zengindi.

Ellison tam içeri girecekken araba tüm ihtişamıyla durdu. Ellison başını çevirdi. Güzel 40 yaşlarında olan bir kadın ve aynı 40 yaşlarında olan bir adam indi. İkisininde yüzlerinde yapmacık bir tebessüm olduğunu Ellison hemen anladı. Bu zamana dek kimin yapmacık ya da samimi bir şekilde güldüğünü iyice anlayabiliyordu.

Bayan Wood' a doğru yaklaşıp el sıkıştılar. Bayan Wood,

"Ah hoşgeldiniz yetimhanemize şeref verdiniz Bay ve Bayan Martin!"

Bay ve Bayan Martin bir şey demeden Bayan Wood' un gösterdiği yoldan ilerledi.

Kızlardan Ellison yaşıtında olan birisi

"Göreceksiniz bu sefer kesin beni seçecekler"

Öbür kız,

"Sen seçenekler arasında var mısın? Yaşlı cadı!"

Ellison daha fazla durmadan hemen odasına doğru yol aldı çünkü biliyordu ki kavga çıkacaktı ve Bayan Wood asla affetmeyecekti hele ki bugün.

Yastığının altından defterini çıkardı, yere çömeldi ve bir sayfa yazmaya karar verdi Zümrüt Diyar' ı adlı hikayesine. Dün geceden sonra yazmaz diye düşünüyordu ama burada yazmaktan ve temizlikten başka bir şey yapamayacağını biliyordu ne yazık ki.

İlk sayfasını açtı ve büyük bir şok yaşadı yazılar yoktu, silinmişti. Kızlardan birinin yapacağını düşündü bir an ama yazılmamış gibiydi. Ve sadece Zümrüt Diyar'ı adlı hikayesindeki yazılar tek yoktu.

Ürkmeye başladı.
Ve koridordan Bayan Wood'un sesini işitti.

"Bay Martin emin misiniz Ellison Martinez' i evlatlık edinmeyi?"

İlgi alaka gösteririseniz çok memnun olurum.

Jüpiter<3