Σ.Α.

19 1 0

 -Βοήθειααα…

     Και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα… Με μια κραυγή, με ένα πόνο, μια εσωτερική παύση, μια σιωπή, ο εφιάλτης κάθε νεαρής κοπέλας έγινε πραγματικότητα για την δεκαεφτάχρονη Ελίζα. Το ολόγιομο φεγγάρι της βραδιάς εκείνης φώτισε κάθε λεπτό, κάθε βίαιο άγγιγμα, κάθε ανατριχιαστικό ουρλιαχτό.

     Το επόμενο πρωί βρέθηκε στο κρεβάτι του νοσοκομείου. Οικογένεια και ιατρικό προσωπικό περιτριγύριζαν το κρεβάτι της, ενώ μέλη του εγκληματολογικού τμήματος μπαινόβγαιναν ανήσυχα. Ο υπεύθυνος αστυνόμος της υπόθεσης, κ. Βλαντής, ενημερωνόταν από τους γιατρούς για την κατάσταση της υγείας της και οι υπαστυνόμοι Νίκος και Νάντια έπαιρναν τις απαραίτητες καταθέσεις από γνωστούς και συγγενείς. Ένα νέο έγκλημα είχε λάβει χώρα στην πόλη των Αθηνών και ένα νέο στοίχημα με τη δικαιοσύνη είχε δοθεί από την μεριά της αστυνομίας.

     Δεκαπέντε ώρες πέρασαν ώσπου το επόμενο μεσημέρι τα θλιμμένα ματόκλαδα της Ελίζας ανοιγόκλεισαν, το κεφάλι έστριψε δεξιά και αριστερά και τα δυο καταγάλανα μεγάλα μάτια κοίταζαν γεμάτα απορία το περιβάλλον του νοσοκομείου. 

-Πώς βρέθηκα εδώ; Τι συνέβη; ρώτησε.

 Μέσα σε μόλις λίγα δευτερόλεπτα ξέσπασε σε λυγμούς ενθυμούμενη κάθε ανατριχιαστική λεπτομέρεια της προηγούμενης οδυνηρής νύχτας.  

 -Ηρέμησε! αποκρίθηκε ο ψυχολόγος που την παρακολουθούσε μετά το συμβάν. Πάρε το χρόνο σου και όποτε νιώσεις έτοιμη οι αστυνόμοι θα σου κάνουν κάποιες ερωτήσεις.

     Η Ελίζα κούνησε καταφατικά το κεφάλι και έστριψε το βλέμμα προς τη μητέρα της στην οποία αναμφίβολα είχε να δώσει αρκετές εξηγήσεις. Το μέρος στο οποίο συνέβη το συμβάν καθώς και οι διαφορετικές πληροφορίες της μάνας για το τι έκανε η κόρη της την υποτιθέμενη ώρα του βιασμού, παρέμεναν ακόμη αναπάντητα ερωτήματα.

     Το ίδιο απόγευμα ο Νίκος την επισκέφτηκε για μια ακόμη φορά κρίνοντας άκρως απαραίτητη τη προσωπική της μαρτυρία για την εξιχνίαση του εγκλήματος. Η πληγή που της προκάλεσε η βραδιά του βιασμού άνοιξε και πάλι. Η νεαρή κοπέλα διηγούμενη στον υπαστυνόμο τα γεγονότα, όπως ακριβώς συνέβησαν, ζούσε ξανά και ξανά κάθε φίλημα, κάθε άγγιγμα, κάθε δάκρυ που ο άνθρωπος αυτός της προκάλεσε Το πρόσωπό του, τα μαύρα μάτια, τα μπουκλωτά μαλλιά και τα άγρια γένια του, τα περιέγραφε τόσο παραστατικά, με την κάθε παραμικρή λεπτομέρεια, δίνοντας τη δυνατότητα στο Νίκο να δημιουργήσει το πλησιέστερο δυνατό σκίτσο του θύτη.

Σ.Α.Διαβάστε αυτήν την ιστορία ΔΩΡΕΑΝ!