«Ο Τζορτζ δε θα πει απολύτως τίποτα», είπε ήρεμα ο
Γκρεγκ. Τα μαλλιά του είχαν γκριζάρει κάπως, αλλά το πρό-
σωπο του, ξαφνικά, έμοιαζε πολύ με το πρόσωπο του ανθρώ-
που που πριν από τόσο καιρό είχε σκοτώσει ένα σκυλί σε μια
φάρμα της Αιόβα. Η φωνή του ήταν υπομονετική. «Ο Τζορτζ
θα είναι στο περιθώριο, αλλά θα είναι από τη δική μου πλευ-
ρά του περιθωρίου, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ. Δεν πρόκει-
ται να τον ενοχλήσω, γιατί θα βάλω υποψηφιότητα σαν ανε-
ξάρτητος. Δεν έχω είκοσι χρόνια να ξοδέψω για να μάθω τα
κόλπα και να φιλάω κατουρημένες ποδιές».
«Μάλλον αστειεύεσαι, Γκρεγκ, έτσι δεν είναι;» είπε δι-
στακτικά ο Τσακ Γκέντρον.
Ο Γκρεγκ συνοφρυώθηκε πάλι και το πρόσωπο του έγι-
νε απειλητικό. «Τσακ, δεν αστειεύομαι ποτέ. Πολλοί νομί-
286 STEPHEN KING
ζουν ότι αστειεύομαι. Η Γιουνιον-Λίντερ κι εκείνοι οι βλά-
κες της Ντέιλι Ντέμοκρατ νομίζουν ότι αστειεύομαι. Αλλά
εσύ πήγαινε να βρεις τον Τζορτζ Χάρβεϊ. Ρώτα τον Τζορτζ
αν αστειεύομαι, ή αν κάνω αυτά που αναλαμβάνω να κάνω.
Αυτό θα έπρεπε να το ξέρεις κι εσύ από μόνος σου. Στο κάτω
κάτω, έχουμε θάψει και μερικά πτώματα μαζί, έτσι δεν εί-
ναι, Τσακ;»
Το συνοφρϋωμα μετατράπηκε σ' ένα παγερό χαμόγελο
-παγερό για τον Γκέντρον, ίσως, γιατί είχε κάνει τη βλακεία
να πάρει μέρος σε μερικά προγράμματα οικιστικής ανάπτυ-
ξης του Γκρεγκ Στίλσον. Βέβαια, είχαν βγάλει λεφτά, δεν
ήταν αυτό το πρόβλημα. Υπήρχαν όμως κάποια πράγματα
στο οικιστικό πρόγραμμα ΣανινγκντέιλΈικρς (αλλά και στο
Λόρελ Εστέιτς, εδώ που τα λέμε) που δεν ήταν... απολύτως
νόμιμα. Η δωροδοκία ενός υπαλλήλου της Υπηρεσίας Προ-
στασίας Περιβάλλοντος, ας πούμε. Αλλά δεν ήταν αυτό το
χειρότερο.
Στην περίπτωση του Λόρελ Εστέιτς, υπήρχε ένας γέρος
στην Μπακ Ρίτζγουεϊ Ρόουντ που δεν ήθελε να πουλήσει. Ο
γέρος είχε καμιά δεκαπενταριά κότες, οι οποίες ξαφνικά
•ψόφησαν από κάποια μυστηριώδη ασθένεια. Μετά έπιασε
φωτιά η αποθήκη του και, τελικά, ένα Σαββατοκύριακο πριν
από όχι πολύ καιρό, όταν ο γέρος γύρισε στο σπίτι του από
μια επίσκεψη στην αδερφή του, που ήταν σ' έναν οίκο ευγη-
ρίας στο Κιν, ανακάλυψε ότι κάποιος είχε αλείψει με περιτ-
τώματα σκύλων όλο το λίβινγκ ρουμ και την τραπεζαρία του
σπιτιού του. Κι έτσι ο γέρος πούλησε το σπίτι του και το πρό-
γραμμα Λόρελ Εστέιτς προχώρησε.
Και ίσως υπήρχε και κάτι άλλο: Εκείνος ο μηχανόβιος, ο Σόνι
Έλιμαν, τριγύριζε πάλι στην περιοχή. Αυτός και ο Γκρεγκ
ήταν καλοί φίλοι, και ο μόνος λόγος που δεν είχε αρχίσει να
κουτσομπολεύει ο κόσμος γι' αυτό ήταν ότι ο Γκρεγκ κυκλο-
φορούσε συχνά με μαστούρηδες, χίπηδες, φρικιά και μηχα-
νόβιους λόγω των δραστηριοτήτων του στο Συμβουλευτικό
Κέντρο Ναρκωτικών που είχε ιδρύσει και λόγω της συμμε-
τοχής του στο μάλλον ασυνήθιστο πρόγραμμα του Ρίτζγουεϊ
για τους νεαρούς που συλλαμβάνονταν για ναρκωτικά, μέθη
ΝΕΚΡΗ ΖΩΝΗ
287
ή τροχαίες παραβάσεις. Η πόλη, αντί να τους επιβάλλει πρό-
στιμα ή να τους φυλακίζει, τους υποχρέωνε να προσφέρουν
κάποιες κοινωνικές υπηρεσίες. Ήταν ιδέα του Γκρεγκ -και
ο Γκέντρον ήταν ο πρώτος που θα παραδεχόταν ότι ήταν πολύ
καλή ιδέα. Ήταν ένα από τα πράγματα που είχαν βοηθήσει
να εκλεγεί δήμαρχος ο Γκρεγκ.
Αυτό όμως... αυτό ήταν σκέτη τρέλα.
Ο Γκρεγκ είπε κάτι, αλλά ο Γκέντρον δεν τον άκουσε
καλά.
«Τι πράγμα;» είπε.
«Σε ρώτησα πώς θα σου φαινόταν να αναλάβεις την ορ-
γάνωση της προεκλογικής μου εκστρατείας», επανέλαβε ο
Γκρεγκ.
«Γκρεγκ...» Ο Γκέντρον ξερόβηξε και ξεκίνησε πάλι από
την αρχή. «Γκρεγκ, νομίζω ότι δεν καταλαβαίνεις. Ο Χάρι-
σου Φίσερ είναι ο εκπρόσωπος της τρίτης εκλογικής περιφέ-
ρειας στην Ουάσιγκτον. Ο Χάρισον Φίσερ είναι Ρεπουμπλι-
κάνος, σεβαστός από όλους και κατά πάσα πιθανότητα αιώ-
νιος».
«Κανείς δεν είναι αιώνιος», είπε ο Γκρεγκ.
«Ο Χάρισον κοντεύει να γίνει», απάντησε ο Γκέντρον.
«Ρώτα τον Χάρβεϊ. Ήταν μαζί στο σχολείο. Κάπου γύρω στα
1800, νομίζω».
Ο Γκρεγκ αγνόησε το αστείο, «θα χρησιμοποιήσω κάποιο
παρατσούκλι, Ταύρος ή κάτι τέτοιο... και όλοι θα νομίσουν
ότι αστειεύομαι... και στο τέλος οι καλοί ψηφοφόροι της τρί-
της περιφέρειας θα με στείλουν γελώντας στην Ουάσιγκτον».
«Γκρεγκ, είσαι τρελός».
Το χαμόγελο του Στίλσον εξαφανίστηκε σαν να μην είχε
υπάρξει ποτέ. Κάτι τρομακτικό συνέβη στο πρόσωπο του. Πά-
γωσε σαν μάσκα και τα μάτια του γούρλωσαν έτσι που φά-
νηκε όλο το ασπράδι. Ήταν σαν τα μάτια ενός αλόγου που
μυρίζει χαλασμένο νερό.
«Μην το ξαναπείς αυτό. Τσακ. Ποτέ».
Ο Γκέντρον είχε παγώσει.
«Γκρεγκ, με συγχωρείς. Απλώς...»
«Μην το ξαναπείς αυτό, εκτός αν θέλεις να βρεις τον Σόνι
288
STEPHEN KING
Έλιμαν να σε περιμένει κανένα βράδυ καθώς θα βγαίνεις