TUNAY NA MANUNULAT
ISINULAT NI: MERVIN CANTA
Ako si lisa isang manunulat
Hindi ako propesyonal kagaya ng iba
Nagsusulat ako kung gusto ko at kung gusto ng iba
Nagsimula akong magsulat noong bata pa ako
Elementary days ata yun
Pagkakatanda ko
Sa una mga tula ang gusto ko
Sa mga sumunod na taon lovestory na ang ginagawa ko.
Puro mga malulungkot ang mga ending mga istorya ko.
Dahil raw kapag isa kang writer lahat ng mga emosyon mo inilalabas mo sa k wento mo
At isa o dalawa mang parte ng kwento mo ay may ibig sabihin sa buhay mo bilang isang writer.
Sa pagsusulat ko.
Napapansin ko ay puro mga kaibigan ko lang ang syang nagbabasa ng mga gawa ko.
Hanggang sa kumonti na lang sila at halos wala ng nagbabasa sa kwento ko.
Nalungkot ako.
Nanlumo sa sarili ko
Inisip ko na wag ko nalang kayang ituloy eto?
Since hindi naman ako sikat!
Siguro hindi maganda ang gawa ko kaya di nila binabasa eto?
Hanggang isang Silent Reader ang nagmessage sa akin sa facebook.
“oh?? Bakit hindi mo na tinuloy ang kwento mo?”
Tanong nya sa akin
“wala na eh…parang ayaw ko ng magsulat!”
Sabi ko ng malungkot ang mukha
“bakit naman?”
Tanong nya ulit
“dahil…wala ng nagbabasa, at wala na sigurong magbasa!”
Sabi ko sa kanya
“eh ako??? Di ko ba binabasa?”
Sabi nya sa akin
“sorry ah! Wala na talaga akong balak pang ituloy ang pagsusulat ko…naapektuhan narin kasi ang pag-aaral ko eh!”
Sabi ko sa kanya
“alam mo bang isa akong silent reader? Hindi ako madalas magcomment, o maglabas ng commento sa gawa ng iba…pero ngayon ko lang to gagawin sa buong buhay ko. Pls…wag kang mawala ng lakas ng loob….this is just a trial for you ni God to make a better one…na mas galingan pa at mas maging matatag ka.”
“eh ano naman kung walang gaanon nagcocomment sa gawa mo?”
“eh ano naman kung walang gaaanong likes kung hindi naman talaga nila naiintindihan ang kwento at isinasapuso ang kwento?”
“para saan ka ba nagsusulat? Para sa kanila? Para sa amin? Oo tama pero..isipin mo rin ang sarili mo…sa bawat post mo ba ng story mo ay nasasatisfied ka sa kwento mo??? Well kung nasatisfied ka…at Masaya sa kwento mo… so wag kang mag-alala na babasahin man to ng iba o hindi , basta just keep on writing and writing and pls don’t give up.
“we Silent Readers ay hindi nagrereak hanggat hindi pa tapos ang kwento so paano ako magrereak kung maganda ang kwento kung di mo pa tinatapos! Kaya pls…tapusin mo ah! At don’t worry tutulungan kita, ngayon kaibigan mo na ako…kung nalulungkot ka…pwede mo akong kausapin…don’t give up lisa! Try mo magdasal at humingi ng kalakasan sa kanya at ibibigay nya iyon.
Sabi ng silent reader na iyon sa akin
Parang biglang bumalik ang lakas ng loob ko sa mga menhase nyang iyon
Para akong nabunutan ng tinik sa akin katawan
Add to your private library
My LibraryAdd this story to your public reading lists