Name It And She Can Do It ????

Madilim sobrang sikip nang kinalalagyan nila

hingal na nagsalita ang babae.

 "  Huwag kang umiyak, hindi makakatulong kung iiyak ka lang.

Tandaan mo Mia maging matatag ka wag mo papakita sa 

iba na mahina ka, sa mundong ito walang lugar ang kahinaan,

at huwag ka agad magtitiwala."  

"Pero bakit ate Hanna nanjan ka naman para alagaan ako at

pinagkakatiwalaan kita,

kasi alam kong hindi mo ko 

iiwang mag-isa" pilit na pinipigil ang pagiyak na sabi ng batang Mia.

"Sinabi ko sayo ,hindi ka dapat agad magtitiwala " madiing sabi ni Hanna

," pagkatapos ng araw na ito magbabago ang lahat para sayo."

"AKIRA AT THE LEFT SIDE"--------------------------->>>>>>

" tama!! dahil pagkatapos nito balik na tayo sa normal, ligtas na din tayo

makakapamuhay na tayo ng masaya ate," nakangiting sabi ni Mia 

"Hindi totoo ang happy ending, dahil hanggat buhay ang tao,

meron at merong darating na problema hanggang sumapit

ang tunay na ending" malamig na sabi ni Hanna 

 Isa lang ang tandaan mo, sarili mo lang ang pagkatiwalaan 

mo dahil hindi ka iiwan ng sarili mo, kagaya na pag-iwan ng ma..........

BANG!!! BANG!!! 

BANG!!! BANG!!!

Magsasalita pa sana ang batang si Mia ng biglang umalingaw-ngaw ang sunod-sunod na malalakas na putok ng baril.......

Biglang balikwas ng bangon si Akira sabay hilamos na palad

sa makinis nyang muka habang naghahahbol ng hininga.

"nightmare again, napapadalas na to. Weird, sino kaya sila"

sabay punas ng namumuong luha sa kanyang magandang mata

napansin ni Akira na madilim sa kanyang kwarto

"tsk YAYA!!! " sigaw ni Akira

"yes my lady??"humahangos na sabi ni yaya lupeng

" how many times I've told you na huwag nyong papatayin ang lights sa room 

ko lalo na pag tulog ako!!!"

" hah?? eh bukas naman yan nung iniwan ko,saka wala 

ng ibang pumapasok na maid sa kwarto mo maliban sakin, baka 

naman napundi na? tingnan ko nga" 

"kaya naman pala pundi na ehh, hindi mo kasi pinapatay eh."

"Eh yaya palitan mo na agad yan, ayoko ng walang ilaw sa room ko"with pout na sabi ni yaya

"hay nako bata ka makasigaw ka kala mong may manghahalay sayo..Ilaw lang pala"

nagkakamot na sabi ni lupeng

" MANGHAHALAY??!!! tsss di ba nakakalapit daliri nya sakin

basag na muka nila hahaha. you know me yaya" 

pagmamayabang ni Akira

"huh tapang takot naman sa dilim."

biglang sumeryoso ang muka ni Akira, 

tinampal-tampal ni yaya lupeng ang kanyang bibig dahil sa kanyang nasabi...

alam nya kasing ayaw ng kanyang alaga na may masabi dito na hindi nito 

kayang gawin, 

"wala akong kinatatakutan na kahit ano o sino pa man

name it and I can do It" cold na sabi na Akira

kinabahan si yaya lupeng alam nya kasi kung pano magalit si Akira,

minsan nakwento ng mga magulang nito sa kanya

magmamaneho ng pagkabilis-bilis at kung sino ang matapatan malas

yun ang dahilan kung bakit nagkapeklat ito sa likod ng kanang balikat .

pero kahit ganun alam nyang mapagmahal at mabait na bata 

si Akira, malambing ito sa kanya kung minsan

at ayaw nitong may nakikitang naaargabyado,

lumaki ito na malayo ang loob sa magulang, kaya lumaki itong walang

inaasahan kundi sarili.....ayaw din nito na nakikita ng iba ang kahinaan niya, 

kaya tinatago niya ang tunay na ugali sa likod ng isang

cold hearted, at walang pakialam na tao

" sorry my lady" nakayukong sabi ni lupeng

"handa ang gamit mo, mag almusal ka na

ngayon ang pasok mo sa new school mo"

" Tsk sige susunod na ko" 

this is my first story sana magustuhan nyo

open po ko sa comment para malaman ko kung ano susunod

na gagawin next chapter!!! THANK YOU PO:)