Healer Of The : BROKEN HEARTED --

(Yay! Magdiwang tayo xD pang 5th Update na :) Teehee. This chapter is Dedicated to MusicalDirectioner18, My very 1st fan :) Thank you so much :**)

"Goodmorning Mom, Goodmorning Dad, Goodmorning Kuya" I greeted them with my sweetiest smile ever. Nakalimutan ko na yatang 3days ago ay broken hearted ako. Teehee. Sino ba namang hindi magiging masaya, nakita mo na ang Childhood Bestfriend mo! Oh tama na yan ha. 

"Mukang goodmood ang kapatid kong pangit ha. Aga magising. Sa pagka-kaalam ko sa mga gantong oras naghihilik pa tumbong mo eh. HAHAHAHAHHAHAHAHA!"

nagtawanan din sila mommy.

"Whatever kuya" Sinabi ko sakanya ng nakangiti. Ayoko namang sirain ang goodmood ko ng dahil lang sa mapang-asar kong kuya. Umupo na ako sa tabi niya at kumain na ng breakfast.

totoo naman eh. Pag gantong oras tulog pa ako at pahirapan pang gisingin ako. Kung di ako exited pumasokk sa school ganon sigro ang ginagawa ko. Pagtapos kong kumain, naligo na ako at nagbihis at nag-ayos. Sinigura kong magandang maganda ako. Ayokong ipakita kay adrian na mahina ako at apektado sa ginawa niya.

Ilang minuto lumabas na ako ng bahay. Chineck ko muna ang cellphone ko bago ko pinaandar ang car ko. May usapan kasi kami ni Nathan na magkikita sa Front gate at maghihintayan kami kung sino man saming dalawa ang mauuna. Sabihin na natin na yun ang dahilan kung bakit ako exited pumasok. Hindi kasi kami gaano nakapagusap nung nagkita kami.

After 30minutes nakarating na ako sa school. Pinark ko agad ang kotse ko at pag katapos dumeretso na ako sa front gate. Habang papalapit ako, may naaninag akong mukha ng isang familliar na lalaki. Mukha ng lalaking kahit kelan di ko makakalimutan. Mukha ni Adrian. Kasama ang barkada niya. Nagbabadya nanamang tumulo ang luha ko. Sabi ko mag-mo-move on na ako. Pero bakit ganto pag nakikita ko siya hindi ko maiwasang makaramdam ng sakit at panghihinayang.

Ayoko munang lumapit sakanya. Baka paglumapit ako umiral na naman ang katangahan ko, at magmakaawa sa harap niya para balikan ako. Tumigil nalang ako malapit sa front gate. Atleast makikita parin ako ni Nathan pag dumating siya. Mga 5 minutes na akong naghihintay ng may kumalabit saakin.

"Ako ba ang hinihintay mo? Hahahahaha"

"Natha--"

nagulat ako ng makita ko si  adrian sa harap ko instead na si nathan. Nakangiti siya. Ngiting pandemonyo. Sumulyap ako sa mga kabarkada niya nakita kong nagtatawanan sila at for sure ako ang pinagtatawanan nila.

"Ba-bakit naman ki-kita hihintayin!" Sabi ko habang palayo sakanya

Lumapit siya sakin at tinulak niya ako sa pader hinarang niya ang dalawang braso niya para hindi ako makawala. Nilapit niya ang mukha niya sa mukha ko.

aminado akong nasasabik na ako sa mga halik niya, pero mas nanaig saakin ang takot. Ang mga mata niya puno ng galit. Hindi ko na alam ang gagawin ko kaya napapikit nalang ako.