SHUT UP! [on-hold]

TRIXIE’S POV

Di na ko masyadong magke-kwento dahil masyado na kaming busy pero wala na kong balak magkwento tungkol sa ka-busyhan namin

Eto ako ngayon, vacant time na after interviews. Nakikinig ng kanta sa ipad ko sakto pa yung tugtog dahil nage-emote emotan ako. 12:51 yung favorite song ni author

“Scrolling through my cellphone for the 20th time today 
Reading that text you sent me again 
Though I memorized it anyway”

Wow kung sine-swerte ka nga naman, may dumaan pang ang sweet sweet sa harap ko no other than Xavier and Cindy. Psh! At sabi ni Xavier dati sakin dati di totoo na sila at ako DAW ang gusto niya pero ngayon nakaakbay siya kay Cindy?! Sinong niloko niya?

“It was in afternoon in December
When it reminded you of the day
When we bumped into each other 
But you didn't say hi cause I looked away”

Sige diyan pa talaga kayo sa harap ko magdramahan. Hinihila-hila ni Xavier si Cindy parang papalapit sakin? Kunware nalang di ko sila nakita

“And maybe that was the biggest mistake of my life
And maybe I haven't moved on since that night

Cause it's 12:51 and I thought my feelings were gone 
But I'm lying on my bed, thinking of you again
And the moon shines so bright, but I gotta dry these tears tonight 
Cause you're moving on and I'm not that strong to hold on any longer”

Full volume na yung tugtog ko, nakakainis na eh halatang papalapit sila sakin, papilit pa ‘tong si Cindy. Nasa harap ko na silang dalawa, dahan-dahan ko pang tinanggal yug earphones ko kunware mala-kontrabida. Umalis na si Xavier di man lang ako pinansin

“Trixie, can we talk?” parang kinakabahang tanong ni Cindy 

“About what?”

“About Nathan”

“Shoot.”

“Ano, gusto ko lang sabihin na I want him back” I want him back? Eh in the first place, di naman siya aken helllooooo?

“Di naman siya akin ha, at ikaw kaya nag let go sa kanya malamang siya magdedecide kung babalik pa siya sayo hindi ako”

“Ganito kasi yun...” at kwinento niya yung dahilan ng pag let go niya kay Louis. Ang babaw shet

“EH TANGA KA NAMAN PALA EH!” napatingin samin yung mga taong napadaan

“H-hindi mo kasi maintindihan”

“Anong hinde, dun nga tayo sa loob mag-usap” dinala ko siya sa loob ng dressing room, mahirap na magka-issue kabago-bago ko palang na artista