Previous Page of 5Next Page

Mutant Island

spinner.gif

                                                    Drake the poet?

‘Verdomme, Bree!’ Riep Drake, terwijl ik op m’n knieën neerzakte in het gras.

Mijn ademhaling ging oppervlakkig en mijn hart bonsde luid. Drake bukte bij me neer en toen zijn hand naar mijn kin ging draaide ik mijn hoofd weg. Geschokt dat hij tegen me schreeuwde.

Hij zuchtte en greep mijn kin toch vast en draaide mijn hoofd zodat ik hem wel moest aankijken.

Zijn lichtblauwe  ogen stonden bezorgd en hij veegde met zijn duim wat bloed weg dat uit mijn neus drupte.

Ik was er eindelijk achter wat hij bedoelde met oefenen. We zaten nu al ruim een uur buiten op het recreatie veldje te “oefenen”.

Het was eigenlijk meer ik die moest proberen om mijn mutatie te uiten, hoe ik het kon beheersen en hoe ik het kon verbergen. Alhoewel dat nog niet zo makkelijk was dan het eerst leek. Het afgelopen uur heb ik me alleen maar gefocust op het verbergen van mijn mutatie.

Drake liet een diepe zucht horen en gezicht stond nog steeds bezorgd.

‘Het spijt me.’ Mompelde ik en ik zag een flits van woede in zijn ogen.

‘Bree, waarom verontschuldig je je?’ Zei hij zachtjes en zijn uitdrukking verzachte.

Ik haalde mijn schouders op. Ik wist eigenlijk niet waarom. Mijn ogen flitsten naar het aantal bezoekers dat mijn oefenen trok. Blijkbaar vonden ze het grappig om mij te zien stuntelen.

De meeste mensen kende ik niet op Ian en Clinton na. Ian staarde woedend naar Drake’s rug. Ik fronste en vestigde mijn aandacht weer op Drake.

‘Waarom ben je boos op me?’ Vroeg ik en Drake zuchtte.

‘Ik ben niet boos op je, Bree.’ Hij streek een lok blond haar dat ontsnapt was uit mijn staart achter mijn oor.

‘Ik wil je alleen niet gewond zien raken.’ Zei hij zachtjes en mijn adem stokte in mijn keel. Er was iets anders aan Drake.

Normaal had hij een grijns van hier tot Tokyo op zijn gezicht zitten en maakte hij alleen maar grapjes.

‘Wie ben jij en wat heb je met Drake gedaan?’ Vroeg ik gniffelen. Hij rolde met zijn ogen en gaf me een vriendschappelijke duw tegen mijn arm.

‘Kom, probeer het nog een keer.’ Hij stak een hand naar me uit en trok me overeind.

Ik schudde mijn handen losjes heen en weer en rolde met mijn nek. Toen sloot ik mijn ogen en focuste me op het verbergen van mijn mutatie. Drake zei dat ik mijn mutatie als het ware moest samen voegen tot een bal en een muur ervoor schuiven.

Hij legde aan me uit dat het belangrijk was dat we onze mutaties konden verbergen voor de Rebellen.

Ik stelde me voor hoe ik de bol energie van achter mijn ogen bij elkaar voegde tot een prop. Ik fronste, terwijl ik probeerde om alles bij elkaar te voegen en geen sprankeltje achter te laten.

Mijn ademhaling versnelde en het zweet drupte van mijn voorhoofd, maar dat kwam voornamelijk ook door de hitte.

Toen ik dacht dat ik alles in een prop had samen gevoegd probeerde ik me een dikke muur voor te stellen. Een muur zo dik van het stevigste materiaal.

Ik balde mijn vuisten en beet op mijn lip. De muur kwam moeizaam tevoorschijn en toen ik hem ervoor had gesleept gingen mijn ogen geschokt open. Ik concentreerde me op het uiterste om de muur ervoor te houden en ik voelde een bonkende pijn achter in mijn hoofd aankomen.

Previous Page of 5Next Page

Comments & Reviews (23)

Login or Facebook Sign in with Twitter


library_icon_grey.png Add share_icon_grey.png Share

Media

15. Drake the poet?

Cast

Jessica Albaas Bree
Gaspard Ullielas Michael
Jensen Acklesas Drake
Taylor Kitschas Max
Amy Adamsas Christie
Jason Stathamas Brian
Amber Heardas Brooke
Max Ironsas Tyrone

Who's Reading

Recommended