Pangarap lang kita (soundtrack ng buhay ko)

CHAPTER 20 THANKS PAPA

Distance never separates two hearts that really care, for our memories span the miles and in seconds we are there. But whenever I start feeling sad, because I miss you, I remind myself how lucky I am to have someone so special to miss.

Nagising ako tingin kaagad sa paligid..! nandito ako sa kwarto ko? ito parin yung suot ko? panaginip lang ba yung nangyari kaninang madaling araw?? teka 10AM NA !!!! WALA NA SI Paul????????????? tumayo kaagad ako nakita ko yung floers na binigay ni Paul so hndi pala panaginip yun? sumilip sa bintana nakita yung hagdan ..well totoo nga hawak ko parin yung flowers nakalagay eeehh "our love story is to be continued :))" baliw talaga itong si Paul kahit kailan may kumatok nman sa pinto

"Cheska ? gising ka na ba?"

"opo ate Chariz pasok ka bukas yan"

pumasok naman sya na malaki ang ngiti

"Cheska alam ko yung nangyari kanina..."

"huh? anung nangyari?"

"wwhhhheee? neknek mo ! patay malisya ka pa"

"wag ka ngang maingay oo nga pala paano ako nakauwi?"

"hahahahahhaa umamin din? kumatok kanina si Paul dito mga 6am tulog pa si tita kaya ako yung nagbukas ng gate sinabi nya saakin na kinidnap ka nga nya kagabi dapat papagalitan ko sya kaso nalaman ko na aalis na pala sya kaya naman naisip ko sweet yung ginawa nya kaya inutusan ko na lang sya na dalhin ka sa kwarto mo"

nahiya naman ako kasi baka nabigatan sya sa akin  "aaayyyyiieee "

"tumigil ka nga jan ate "

"anung oras nga pala ang alis ni Paul?"

nalungkot naman ako bigla "umalis na sya 10am"

"ooopppss sorry don't worry sis babalik din yun at sigurado ako mahal ka nun" tinapik nya lang yung balikat ko tapos umalis na ako na lang mag isa sito sa kwarto totoo ba? wala na nga si Paul? pero na iimagine ko parin na pag baba ko mamaya sa sala eehh naghihintay sya saakin, naiimagine ko parin na mag ri ring yung phone ko tapos yayayain nya ko mamaya hhmmmppppffffffffff HOPING ........

hndi naman na ko umiyak syempre nangako naman sya na babalik sya ee paminsan minsan tinatawagan nya ako isang linggo na ang nakalipas

ng again may hndi inaasahan na mga bisita 

DADDY NI Paul KASAMA YUNG MOMMY NYA natakot nga ako nung una eehh kaso pinatuloy ko naman 

nandun din si mama medyo kinakabahan nga din sya kasi hndi namin alam kung anu yung pinunta nila dito kung papagalitan ba ako o anu? pinaupo namin sila sa sala habang si ate Chariz eeh naghahanda ng pagkain tatayo na sana si mama kaso

"excuse me Mrs. de los santos can we talk?"

sabi yun ng mommy ni Paul , kaya naman ako na yun tumayo para nga makapag usap sila kaso pinigilan din ako

"Cheska ikaw din alam ko malaki kasalanan ko sayo" pumunta ba sya dito? para mag sorry? huh? nakakahiya naman

"aahh wala po yun"

"una sa lahat gusto kong magpasalamat ,malaki ang utang na loob ko sa pamilya nyo nalaman ko na daddy pala ni Cheska yung nagligtas sa buhay ni Paul noon , pasensya na kayo kung ngayon lang kami nakapagpasalamat sa tagal ng panahon ang nakalipas

hndi kasi namin alam kung saan kayo hahanapin ," sincere naman yung pagkakasabi ng mommy ni Paul

"wala po iyon , nangyari na at hindi naman na po iba s amin si Paul" sagot naman ni mama

"oo nga pala Cheska patawarin mo sana ako sa mga nasabi ko nung gabi ng ----"

"wag nyo na po isipin yun"

"oo aaminin ko hinusgahan kita kaagad, nagkamali ako hndi kaagad ako nakahingi ng tawad dahil pinairal ko yung pride ko isa pa nahihiya din ako kay Paul lalo na sayo"

"naiiintindihan ko po ang lahat kaya kalimutan na lang po natin yung nangyari" niyakap ako ng mommy ni Paul na talaga naman ikinagulat ko