It Started Because of Cheese ^.^ <ongoing>

ERNTRINE'S POV

Pabalik na ko galing chapel

pagbalik ko...................

may mga nurse at doctor na kakalabas lang ng room ni alex

tapos kasunod non...si tito lex.

nakangiti ba siya?

ibig sabihin ba non............

TALAGA?! YESSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS!

hahaha gising na kaya si Alex?

lumapit sakin si Tito and yumakap sandali

"Trine! gising na si Alex! gising na siya " sabi niya ng tuwang tuwa pero parang...ewan?

di ko mapigilang matuwa....sobrang saya ko

parang nabunutan ako ng tinik sa puso ko

"Thank you Lord! tito, pwede po ba ko pumasok?" tanong ko

"sige. oo naman Trin---" sagot ni tito... di na siya nakatapos kasi pumasok na ko agad ng room

pagpasok ko...nakita kong umiiyak si tita Ana and kausap niya si alex...

bakit siya umiiyak? dahil ba sa sobrang saya niya?siguro nga ^_^

"Tita ana....alex..."

"hija! gising na si alex oh!" sabi ni tita habang pahibik hibik

"trine....." mahinang sambit ni alex

"ah sige alex, trine. Sa labas na muna ko ha?" sabi ni tita habang humihibik pa rin

bakit? parang may mali eh...bakit ganon na lang si Tita? may lungkot pa din sa kanya eh...natural lang ba yon? bakit? parang ganito din si TIto Lex kanina eh. Natural nga lang kaya? wew. baka nga...pero iba e

 lumabas na si tita..umupo ako sa tabi ni alex

"heyyyy" sabi niya ng mahina

"alex..." sabi ko...

"naughty..." sabi niya tapos nagweak smile siya

"tssss. kainis ka! nikabahan ako sayo alam mo ba yon ha!" sumbat ko sa kanya

"haha ikaw talaga" sabi niya

"ako pa ngayon? di ka kasi nag-iingat eh!" sabi ko pa

"eh ganon e. Bakit naman ako mag-iingat pa" sabi niya ng mahina

"siyempre! tignan mo nga nangyari! pati, madami nag-aalala sa'yo noh!" sigaw ko sa kanya

"nag-alala ka ba?" tanong niya

"oo naman noh! sobra ka----ah hindi noh! sino nagsabing nag-alala ko ha? Kapal ha. Asa naman"

"hahahaha ikaw talaga" sabi niya sabay hawak niya sa tyan niya sabay sabing "aray"

"pinapatawa mo kasi ako e" sabi pa niya

"tsss. ako pa ngayon" sagot ko

"trine......." sabi niya in a serious tone sabay hawak sa kamay ko, hindi ako pumalag kasi baka masaktan pa siya

 "how i miss to touch your hands..."sabi niya

awww awkward

"alam mo ba, miss na miss kita?" sabi pa niya

hindi ako sumasagot kahit na kahit papano, alam ko sa sarili ko na namimiss ko pa rin siya. Hindi ko na lang sinabi kasi ayokong bigyan siya ng false hopes...saka yung tingin ko kasi sa kanya kaibigan lang kahit pa may past kami...

nahihirapan akong tignan siya sa mata...naguguilty ako sa nigawa ko sa kanya dati

"alam mo bang....hanggang ngayon, ikaw pa rin? Nagpapasalamat nga ako kasi nandito ka" sabi pa niya at ngumiti...

hindi ko napigilang sagutin yung ngiti niya kaya ngumiti rin ako

"gahhhh how i miss your smile" sabi pa niya

unti-unting nawala ang ngiti ko....nahihirapan akong makita siyang ganito e

"bakit mo ba kasi ko iniwan?" tanong pa niya and napansin kong may luhang tumulo mula sa mga mata niya

talaga bang hindi niya ko nakalimutan? ang bata pa namin non ah, and ang tagal tagal na non...lalo lang akong naiinis sa sarili ko

"san ba ko nagkulang trine?kinu....kinulang ba ko sa pagmamahal sayo?Trine..."sabi niya at napahinto dahil tuloy tuloy ang luha  niya

"alex....." tanging nasabi ko lang

"Trine...mamamatay na ko, nararamdaman ko yun. hahayaan mo ba kong mamatay ng hindi malinaw sakin ang lahat lahat?Trine..." sabi pa niya