Goodbye, My Love(Short Story)

First year pa lang ako, gusto ko na siya. Madami siyang tagahanga. Kaya naman minsan, hindi siya pumapasok dahil pagkakaguluhan siya ng mga babae. Swerte mo nalang pag nakita mo siya at nakausap sa campus.

“Cathy! Ayun yung crush mo oh, si Michael! Pumasok siya!”

Napalingon ako sa kaklase ko. Alam niya kasi na isa ako sa mga masusugid na tagahanga ni Michael.

“Teka lang! eto na!”

Dali dali akong lumabas ng classroom at pumunta kung saan naandon si Michael.

“Ang sarap mo talagang pagmasdan. Kaso, hanggang pangarap na lang yata kita.” Sabi ko sa sarili ko. Eh totoo naman diba?

Ako nga pala si Catherine. Wag niyo nang tanungin ang surname ko. At ang pangalan ng aking inspirasyon ay si Michael. Gustong gusto ko talaga siya kasi mabait siya. Tinulungan niya akong mangumbinsi noon sa teacher namin na kung pwede, i-urong ang mga test namin. Hindi lang iyon, marami pa siyang nagawa para sa akin.

“Sinong kausap mo?”

Napalingon ako sa nagsalita sa likuran ko.

“M-michael?! Ha? Ah, wala. Kausap ko lang yung sarili ko. >///<”

 Nakakahiya! Narinig pala niya! >.<

“Kakaiba ka talaga.” Tapos nginitian niya ako! Ngayon ko lang siya nakitang ngumiti, at ang good news, ako lang ang nakakakita! Juskopo, pwede na akong mamatay! Ay, wag pala muna! Tatanda muna ako kasama si Michael :”>

“Hehe. Himala yata at pumasok ka ngayon:)” ginantihan ko lang siya ng ngiti.

“Oo eh. Gusto ko kasi siyang makita.” At mas lalo pang lumapad ang ngiti niya. Wait, sinong “SIYA” ?

“At sino naman yan?”

“Secret ko na yun. Malalalaman mo din.”

“Sabi mo yan ah, sasabihin mo sa akin yung taong gusto mo.”

“Oo na.”

Nakangiti pa rin ako sa kanya but deep inside, nasasaktan ako. Syempre, mahal ko kaya si Michael. Pero wala naman akong karapatan mag selos, kasi di kami commited.

“Tulala ka nanaman, Cathy.” Sinabi niya yung pangalan ko! Feeling ko tuloy, ang special ng pangalan ko eh! :>

“Kilala mo ako?”

“Sira ka talaga. Classmate kaya kita, kaya paano namang di kita makikilala?” >///////< nag-iinit yung muka ko. Siguro namumula na ako!

“Akala ko ba, wala kang kilala sa mga kaklase mo?” eh kasi eh! :>

“Anu ka ba, syempre naman meron.”

“Aah. Hehe. Tara na, mag sisimula na yung first class.”

“Sige, halika na.”

At sabay kaming pumunta sa classroom. Ang swerte swerte ko. Kasi kinausap ako ni Michael. Hihihi. Yung mga tao, nakatingin sa amin. Lalo na yung mga babae. Siguradong pagtsitsismisan kami ng mga yan. Hayaan na sila, mamatay kayo sa inggit! Hahaha. Joke^^

Nakarating na kami sa classroom at nagsimula na ang class.

FAST FORWARD

Ilang bwan na ang nakalipas at lagi nang pumapasok sa school si Michael. Natauhan na yata. Haha. Lagi rin kaming magkausap at magkasabay kumain. Kaya minsan may lumilipad na balita na kami na raw. Tsk, sana nga, magkatotoo yun.

Ngayon, bestfriend ko na si Michael. Galing no? comfortable kasi kami sa isa’t isa. Nagpapatulong nga yung ibang babae sa akin para maging close din sila ni Michael. Ayoko nga. selfish ako:)

Special ang araw ko ngayon. Bakit? Kasi, birthday ko lang naman! :))

Ang dami kong natanggap na regalo, madaming bumati sa amin. At naging mas special ang araw ko kasi si Michael ang unang bumati sa akin. Sweet no?

Papunta ako sa locker ko nang biglang may humila sa akin.

“Aray ko naman! Makahila, wagas! Sakit sa braso ah!”

“Sorry na, Cathy. Hehe :P”

“Ikaw lang pala, Michael. At bakit may pahila-hila effect ka pang nalalaman diyan ha?”

“Sama ka sa akin!” tapos ang lapad ng ngiti nya, anu namang trip to?

“Ano nanaman yan? Baka naman i-gugood time mo lang ako?”

“Hindi! Promise *taas kanang kamay*”