Previous Page of 22Next Page

ANG PAGKAKASUNDO

spinner.gif

ANG PAGKAKASUNDO 

by: Nivlem Jeamashier

PAUNAWA: Kathang isip lamang. Sadya lamang ginawa upang maging libangan. Naglalaman ng mga bulgar na pananalita at may temang kataksilan. Kung sino man ang hindi pabor ay pinapayuhang huwag ng ipagpatuloy ang pagbabasa. Salamat po. Mabuhay tayong lahat!

It's nice to be back! Naibulalas ko sa unang hakbang ko papasok sa gate ng aming bakuran. Masaya akong sinalubong ng aming mga katulong na si Aling Mameng at Nanay Maring. Dama ko ang labis na kasiyahan ng aming mga kasambahay ng muli akong makita, ako nama'y ganon din, ahhh makalipas ang halos limang taon na hindi pag tungtong sa lugar na aking kinalakihan, heto na naman ako at nagbabalik.

Halos wala pa ring pinagbabago ang aming bakuran, magaganda pa rin ang mga rosas sa hardin, mayayabong pa rin ang mga puno, maaliwalas at malinis pa rin ang kapaligiran. Napakasarap talagang manirahan sa isang ekslusibong subdivision dito sa Metro Manila! That's right, mayron kaming bahay dito sa isang sikat na subdivision sa Makati.

Ako ng pala si Trixie, 26 yrs.old, me asawa at isang anak. Five years ago tandang tanda ko pa ang lahat:

"No! I don't like him! I hate him!" galit kong sigaw sa aking ina

"But Trixie darling, I thought it's the right time for me to be happy!" malumanay namang sagot ng aking ina na nuoy tila nagsusumamo sa akin.

"Are you not happy with me anymore hah Ma?! Hindi ka na ba kuntento pag ako ang kasama mo? Bakit kelangan pang maghanap ka ng ibang makakasama? Masaya naman tayong dalwa diba? Hu, hu, hu!" At tuluyan na akong naiyak sa pagtutol sa gustong mangyari ng aking ina

"Of course I'm so happy with you darling! but please try to understand me iha. Mahal kita pero kelangan ko rin ng ibang pagmamahal, pagmamahal na hindi mo kayang ibigay iha, pagmamahal ng isang lalaki sa isang babaeng katulad ko" tila naiiyak na ring tugon ng aking ina

"Basta ayoko! Ayoko! Ayoko! I hate both of you!" pasigaw kung sabi sabay takbo paitaas sa aking kwarto.

"Blaggg!!!" halos magiba ang pinto na kwarto ng aking isarado

"Trixie! Trixie! Trixie!" pahabol sigaw naman ng aking ina na tuluyan ng tumulo ang luha dahil sa nabigong pagkukumbinsi sa akin.

Wala na ngang nagawa ang aking ina kundi ang umiyak at yumakap sa kanyang nobyong si Julio!

Yap, si Julio ang nobyo ng aking ina. Ipinapaliwanag kasi nila ang planong pagpapakasal at hinihingi ang aking pagsang-ayon. Pero ayaw kong magpakasal ang aking ina kay Julio! Oo nga tama si Mama panahon na nga para naman siya lumigaya, matagal na kasing patay si Papa, nasawi siya sa isang car accident nong ako'y First year high school palang at ngayon naman ako'y nakatapos na ng college at may sarili ng trabaho.

Sa loob kasi ng mahabang panahon na pagkawala ng aking ama, ni minsan hindi nagkulang si Mama sa pag-aalaga at paggabay sa akin. Ibinigay nya ang lahat sa akin, lahat ng sakripisyo at panahon ay ibinuhos sa akin ng aking ina. Matagal na panahon din yon hangga sa dumating ang panahong ito, panahong meron na akong makakahati sa pagmamahal at pagkalinga ng aking ina!

Oo naninibugho ako dahil meron ng ibang pagtutuunan ng pansin ang aking ina. Pero kung yun lang ang dahilan, parang kaya kung tanggapin, ang hindi ko lang matanggap ay si Julio mismo!

Si Julio kasi ay 30 yrs. old palang, eh ang Mama ko 46 yrs. old na! Imagine pwede na silang maging mag-ina! Tapos ewan ko ba kung saan nanggaling yang si Julio, baka gusgusing pakalat kalat lang sa lansangan na nadampot ng aking ina habang nagmamaneho sya ng magara nyang sasakyan! O kaya'y isang pulubi na naligaw lang at nakalusot sa maghigpit na pagbabantay ng mga guard ng aming subdivision tapos nang habulin eh nakitang bukas ang gate namin at doon naisipang magtago. Ito namang magaling at mabait kung ina eh pinangtanggol si Julio at nagmagandang loob pa na kupkupin ang patay gutom na si Julio! Ah ewan ko ba kung saan siya nagmula! Basta iisa lang ang alam ko KAKAMKAMIN ni Julio ang buong kayamanan ng aming pamilya!!!

Sa ayaw ko man at sa gusto, natuloy ang pagpapakasal ng aking ina kay Julio. Bagamat hindi sa simbahan ay nakaraos din ang civil wedding together with thier close friends and relatives. Ako asan? Andon sa kwarto ko at nagmumukmok! Ubos na ang luha ko at paos na sa kakaiyak pero hindi ko parin sila napigilan.

"O nakasimangot ka na naman?" bati ni Herbert sa akin habang ako'y nakatitig sa monitor ng aking PC sa isang kompanyang pinagtratrabahuhan ko sa Ayala.

"Wala nahirapan lang ako dito sa ginagawa ko" pa ismid kong tugon

Previous Page of 22Next Page

Comments & Reviews (5)

Login or Facebook Sign in with Twitter


library_icon_grey.png Add share_icon_grey.png Share

Who's Reading

Recommended