Manuscript

A/N: Sana po, suportahan niyo rin po ito. >:D< at syempre, suportahan niyo rin po sana ang isa ko pang kwento. My Imaginary Love. :D Hahahaha. Salamat. :))

---------------------------------------------

*Chapter 2*

*Rima's POV*

"Miss Rima Domingo?" wohooo~!! Eto na, tawag na ko nung school paper adviser namin.

Bago ko pumasok sa loob ng headquaters eh pinisil muna ni Gian ang kamay ko na hawak niya, "Good luck, Rima."

Tumango lang ako, alam kong magiging maayos to basta nandyan si Gian.Tumayo na ako at tuluyan nang pumasok sa loob ng headquarters...

"Wala na kong pasakalye pa Miss Domingo.. Your work is amazing! Wala akong masabi iha. Bukod kay Gian sayo lang ako namangha ng sobra. Nako, mukhang makakahanap na ng katapat si Gian ah. But all I can say is Wow! Oh ayan, tanggap ka na. Ikalawang punong patnugot. At ito ang una kong assignment sayo. Aasahan ko yan bukas" At inabot sa'kin ni Mrs. Cruz yung papel. "Sige. Yun lang, maari ka nang lumabas. Salamat."

O_______________O

Ano raw?! Lutang ako paglabas ko. Waaaah~! Ang bilis. Grabe. Parang kailan lang pangarap ko yun ah, tapos ngayon isa pa daw ako sa magagaling? Thank you, Lord. *o*

"Rima... Okay ka lang?! Uy bes, magsalita ka.. Tanggap ka ba? Hala.. Mukhang hindi, uy.. Wag ka nang ma-depress." at niyakap ako ni Gian. Tsansing tong lalaking to oh! Bwahahaha.

Sinampal ko, "Gagi ka Gie!! Ako?! Di tanggap?! Oh c'mon. Muntik na nga nila akong ipalit sayo eh. Hahahahaha. Aray ko naman!!!" aba't ang walangya, binatukan ako.

"Wag ka ngang mayabang Rima.. Hahahaha. Ako?! Ipagpapalit. Naaah~ Di nila magagawa yun. Uy pero congrats ah! Libre naman diyan oh!"

"Heh! Magtigil ka. Wala akong pera. Yabang neto uy! Grabe ka. Kung matagal na kong sumali diyan edi ako ang editor-in-chief. Tss. Sayang talaga. Hahahaha Tapos may first assignment na ko. Pano ba yan bes? Mukhang maaagawan na kita ng trono. Ahahaha." pang-aasar ko kay Gian.

"Sus~ Kahit anong gawin mo ako pa rin! Hahahahaha. First assigment? Oh. Okay. I doubt na maipapasa mo yan bukas eh kita mong pinagbabawalan ka nga ng magulang mo. Hahahaha. Di mo pa rin ako matatalo."

BOOM..

Para kong biglang nagising dun ah. Oo nga, tama siya. Mukhang hindi ko to magagawa. Naiinis ako. Nasasaktan ako dahil madaming hadlang sa pangarap ko at syempre, ang mismong best friend ko pa ang nagda-down sa'kin.

Yung taong mahal ko pa. Tss. T_____T

"Yeah right. Salamat sa pagpapaalala." matabang kong tugon sa kanya at nag-walk out na ko. Nakakabwisit lang. Dinukot ko ang cellphone ko at tinawagan ko na lang si Poleng pero sa kamalas-malasan nga naman eh wala akong load. Oh well, I guess kailangan ko na lang kimkimin mag-isa ang misery ko ngayon.

------------------------------------------

*Gian's POV*

"Yeah right. Salamat sa pagpapapaalala."

Nako. Below the belt na kasi yung nasabi ko. T^T Hala, mukhang mag-aaway na naman kami ng best friend ko. Yun pa naman ang pinakaayaw ko sa lahat. I hate seeing her upset pero ako pa yung naging dahilan kung bakit na-badtrip siya.

Eh wala, akala ko kasi joke time namin ngayon eh. Pero hindi pala. >____< Nako naman, sarap batukan ng sarili ko. Alam kong matagal na tong pangarap ni Rima pero parang ginago ko lang.

Wala naman akong magawa kaya ayun, tiningan ko na lang siyang maglakad palayo at syempre inis na inis pa rin ako sa sarili ko.

Nakaisip na rin ako ng idea sa assignment na binigay ni Mrs. Cruz sa'min. Sana naman effective. Full effort to. Hay. Basta para kay Rima.

Naglakad na ko at napag-isip-isip ko ng umuwi. Bukas na ko makikipag-usap. Mainit pa panigurado ulo nun.

-----------------------------------------

*Rima's POV*

*tik-tok-tik-tok-tik-tok-tik-tok-tik-tok*

Maingat na maingat ako sa gabing ito. Medyo kinakabahan rin. Kahit namumugto ang mga mata ko dahil sa sinabi ni Gian, itinuloy ko lang ang ginagawa ko. Wala na kong kakampi ngayon kundi sarili ko lang. Wala na kong pakialam, basta ang alam ko, masaya ako sa ginagawa ko.