Hasło niepoprawne

Niżej Podpisany

2008

Spis treści

O książce

O autorze

Wstęp

Hasło niepoprawne

Życzenia szpadel naj

Człowiek zwany Biurkiem

Miniantyagresor

Szkoła zaoczna

Szczęście w czteropaku

Doroślak

Mikrohokej

IQ płodozmienne

Kefir dnia bardzo złego

Nos numer 32

Język porozumienia światowego

Masaż inkwizycyjny

Kałuża Skin Care

Nienormales

Wszystkobawka

Mr Kopipejst

Spadochron no limit

Przydługa śpiączka

Snoboholik

Zakup impulsowy

Kurs ul szyb czyt

Test inteligencji robotycznej

Rosół a priori

Lot po orbicie okołoziemskiej z niespodzianką

O książce

Hasło niepoprawne to dwadzieścia pięć krótkich, czasem zabawnych, czasem złośliwych opowiadań, idealnie nadających się do tego, by odkryć przyjemność czytania książki wyglądającej jak piękny i lśniący telefon komórkowy.

To świeże, lekkie i pozbawione mentorskiego tonu spojrzenie z dystansu na absurdy współczesności: zmaganie się z coraz bardziej skomplikowanymi urządzeniami, gonitwa za nowinkami technicznymi, pułapki nowoczesnego stylu życia, nikomu niepotrzebne wynalazki i niewyobrażalne tempo, w jakim dezaktualizują się otaczające nas rzeczy i wartości.

Dużo rozrywki i trochę do myślenia. W sam raz na tę chwilę, gdy człowiek znudzi się już bawieniem opcjami budzika w iPhonie.

Court Merrigan napisał w recenzji o angielskim tłumaczeniu Hasła niepoprawnego: "You not likely come across anything quite like Password Incorrect any time soon. Unless this work receives the wide audience it deserves and imitators spring up."

O autorze

Niżej Podpisany - polski tech-absurdysta i pisarz 3.0 beta. Wierzy w e-booki mobilne i intensywnie je promuje. Jeden z pierwszych autorów tworzących mobilefiction. Wspiera Fiction Matters, Author 2.0 oraz Read An Ebook. Prowadzi eksperymentalne projekty literackie: Google-translated fiction oraz #hashtagstory.

Hashtag bio: #writer #mobilefiction #ebooks #goognology #hashtagstory #iPhone

Blog autora: http://passwordincorrect.com

Hasło niepoprawne

Ta opowieść będzie do bólu banalna, więc będzie też do bólu krótka.

Piotr Maria Kędzierzyna herbu Obuch kupił sobie najnowszy model komórki 25. generacji, marki Siemens-BenQ-Nokia-LG ABC123, mieszczącej wszystkie osiągnięcia cywilizacji ludzkiej do czasu objęcia przez Billa Gatesa funkcji honorowego prezydenta Stanów Zjednoczonych.

Herbu Obuch, szef ważnego działu ważnej firmy informatycznej spędził całe dwa tygodnie na wprowadzaniu wszystkich danych, jakie były przydatne w jego życiu. Nie chodziło tu tylko o dane teleadresowe. Wpisał też wszystkie kody, piny, hasła, adresy mejlowe i sposoby ich konfiguracji, imiona rodziców, imiona i nazwiska dalszych członków rodziny oraz stopień pokrewieństwa, ważne daty z życia, grupę krwi, datę urodzenia, numery dowodu osobistego, paszportu, prawa jazdy, rachunków bankowych, pierwszą dziesiątkę jego ulubionych książek, filmów, płyt kompaktowych, dań wykwintnych, drinków alkoholowych, pól golfowych, obrazów malarzy współczesnych, sreber rodowych i europejskich pałacyków w stylu rokoko. Dodał też pierwszą dziesiątkę egzotycznych krajów i miejsc, do których miał zamiar się udać.

Po dwóch tygodniach Piotr herbu Obuch zdał sobie sprawę, że komórka przedstawia dla niego wartość większą niż obraz pierwszego na liście malarza de Bonneta-Majaka. Postanowił zabezpieczyć ją dodatkowym hasłem. Brzmiało ono:

- *****.

Na wszelki wypadek ustawił jeszcze drugie hasło przy otwieraniu dokumentów z danymi, jak to nazywał „osobiście strategicznymi". Oba hasła wpisał do komórki - na wszelki wypadek.

Któregoś dnia zarysował swój aparat w czasie rozmowy telefonicznej z pewną panią. Rysa była niewielka, ale w sercu Kędzierzyny herbu Obuch siała spustoszenie przez dwa tygodnie, doprowadzając go do rozpaczy oraz poterapeutycznej konkluzji, że żyje zbyt intensywnie i musi wyciszyć swój rozedrgany umysł. Akurat bawił się komórką, gdy przez przypadek pojawiła się aplikacja z pierwszą dziesiątką egzotycznych miejsc.

- Nepal - przeczytał Herbu Obuch i już dwa dni później siedział w samolocie do Katmandu.

Komórkę zostawił w przechowalni bagażu na lotnisku, by nie zarysować jej z drugiej strony.

Trzy miesiące później Piotr wrócił do kraju, odebrał komórkę i nie mógł sobie przypomnieć hasła, które brzmiało: