I love him.... FIRST! [COMPLETED+Author'sNote+FAQ's]

[A/N:This chapter is dedicated to my Idol. Mwahaha, Favorite ko kasi si Ate Andy eh. :"> Ang galing niyang writer, tska sabi niya sakin.. "KAYA MO YAN." Ayan tuloy, ginanahan akong mag-UD dahil sa kanya, and bait niya super. <3 Yay! Thanks sa support ate andy! Loveyouuu. :*

BTW, Mga minamahal kong readers, kailangan ko ng opinion niyo, naguguluhan na ba kayo sa flow ng story? :( Pangit ba? Basta kapag pangit, message me. Buburahin ko talaga 'to. Kahit malapit ng matapos 'to, IDC, basta imessage niyo ako ha. :( Nahihiya kasi ako sainyo eh. Uhm, basta sa lahat naman ng may gusto dito, thank you. Thank you tlga, lalo na sa votes & comments, naaappreciate ko yung mga taong minamadali akong mag-update, kinikilig ako sainyo eh. :"> HAHAHA, Salamat ho! <333]

Follow me here: twitter.com/dizonshaira

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Nikka's POV.

After nung moment namin sa resto, hanggang ngayon magkasama parin kami ni Ivan, 4:30PM pa lang, 6PM pa naman yung uwi namin. Naglalakad-lakad lang kami, kwentuhan, hayyy. Ang sarap sa feeling na mahal ka rin pala ng taong mahal mo noh? :""> Nakakaabnoy! HAHAHA, Yung moment na kapag kasama mo siya, bigla biglang mag-iinit yung mukha mo? Yay! Ang swerte ko talaga sa Ivan ko!!! =)

Habang naglalakad kami, napahinto ako bigla. Paano ba naman kasi, nakita ko na yung rose-colored baguio catholic cathedral. Grabee, ang ganda. :"> Ang laki. Parang castle. Nakakamangha yung gumawa nito. Almost perfect. Ang ganda tlga. Gusto kong pumasok kaso...

...Kasama ko nga pala ang isang to.

"Oy, bakit ganyan mukha mo?" Biglang sabi ni Ivan.

Ngumiti lang ako, then tumingin ulit ako sa may simabahan.

"Gusto mong magsimba?" Biglang tanong niya.

I just nod. Hindi na ako nagsalita, kasi alam kong iiwan niya ko eh. Eh sa gusto kong magsimba eh, kaya lang, demonyo nga pala tong kasama ko.

Kaso, Nagulat ako ng bigla niyang hinawakan yung kamay ko, sabay sabing "TARA!" then hinatak na niya ako papasok sa simabahan. Nung makapasok na kami, kumatok siya sa may pintuan nung simbahan, tapos pumikit siya, then nagsalita "Lord, sana po magkatuluyan kami ng taong nasa tabi ko." Mas lalong nag-init yung mukha ko, taee. Tama ba yung narinig ko? LORD? Naniniwala na siya kay God? Si Ivan ba talaga yung kasama ko ngayon? Tska wait, naniniwala rin siya na kapag kumatok ka sa isang simabahan na hindi mo pa napupuntahan pwede kang mag-wish at yung wish mo na yun eh magkakatotoo?

Seriously, si IVAN SY ba talaga 'to?

Umupo na kami sa may gilid, then siya, hindi niya binibitawan yung kamay ko. Still, hawak hawak pa rin niya, talagang ayaw akong mawala ha? Hahaha.

"Ivan, y-yung k-kamay ko.." Mahinhin kong sabi.

Napatingin naman siya sa mga kamay namin, "S-sorry. Ang lambot kasi eh!" Sagot naman niya.

Nag-smile lang ako, ang tahimik niya habang nagmimisa, hindi siya nagsasalita, hanggang sa mag-AMA NAMIN na, kumakanta rin siya, nakakatuwa na nakakakilig. :"> Yay! Sana forever ng ganyan si Ivan, at sana ako yung makakasama niya habang buhay.

"Peace be with you, nikka." Then he kissed my forehead.

Nanginginig yung mga tuhod ko, di ako makagalaw. Di ako makapag-salita. Ewan ko ba, then lumuhod na kami, nakapikit lang ako, nagdadasal na sana okay lang yung family ko, si ethan, at tska sana tuloy tuloy na 'tong nangyayari kay Ivan.

Hanggang sa matapos na akong magdasal, pero si Ivan, nakaluhod parin, nakapikit siya, tapos mataimtim na nagdadasal, ang gwapo pala netong lalaking 'to, kung nagkataon, ay grabeeee. :">