Hello memo...(filipino short story)

Hi Guys! A Filipion fanfic from boredom. J This is just a pick up line that popped out of my mind so don’t expect that much. AT DI PA KO NAKAKAMOVE ON PANO KO MAG SUSULAT NG KAKILIGAN?! HAHAHAHAHA! Okay, nervous breakdown. :)))))

-Lee<//3

Hello memo... kasi ganito... inlove ako... crush lang pala. :) Sa isang gwapong lampa sa school. Daming umaangkin don pero ayokong makisali. Ako nga pala si Pauline Palacio. Sikat ako sa school. Kasi naman isipin mo, grade six pa lang ako e saksakan na ko ng ganda! Oo, sikat na sikat ako sa school pero hindi ko makuha yung crush ko. Hindi sa gusto kong maging sikat lalo. Gusto ko lang magmahal. Magmahal ng taong mahal ako.

Recess. Hindi ako kumain. Nagpunta lang ako ng computer lab. Pinanood ko siya mag design ng kung anu-ano don sa computer.

Lunch. Kumain ako pero yung pwesto namin ng mga kaibigan ko e sa likod nung lugar niya. Sarap iulam nung maganda niyang likod.

Isang subject na lang at dismissal na. Club time. Hindi ako umattend. Nandito lang ako sa music room sa abandoned building. May bago na kasing music room. Bat naman ako nandito? E kasi nasa kabilang kwarto si Kelvin. Mula dito rinig na rinig ko yung pagtapik Kelvin Tanjueco ng floor. Kinuha ko yung gitara na gumagana pa naman bumalik ako dun sa pwesto ko kanina na nasa exact place kung nasan si Kelvin. Para back to back kami tapos kumanta ko.

Ooh.

I'm broken do you hear me?

I'm blinded 'cause you are everything I see

I'm dancing alone

I'm praying that your *BLAG!*

May narinig akong kalabog. Natakot ako pero tinuloy ko na lang. Nubayan! Nakalimutan ko tuloy kung nasan na yung kanta.

And as I walk up to your door, my head turns to face the floor

Cause I can't you in the eyes and say

When he opens his arms and holds you close tonight,it just won't feel right

Cause I can't love you more than this

When he leaves you down I might just die inside, it just don't feel right

Cause I can't love you more than this, love you more than this

*Dismissal*

"ARAY!!" Blaire

Siya yata yung ka MU ni Kelvin. <//3

"Sorry!" sabi ko

"Sorry? Anong sorry?! E sinadya mo e!" Kelvin

"Hindi. Hindi talaga."

Naiiyak na talaga ko. Unang paguusap namin inaway niya agad ako. May kapalpakan agad akong nagawa.

"Pag ako pumatid sayo, mapapahiya ka sa madaming tao."

Ilang araw na ang lumipas. Wala pa rin. Hindi sa gusto kong makita siya ulit. Ayoko lang nung lagi akong kinakabahan.

*Dismissal*

Pauwi na ko galing school. Dito ako dumaan sa covered court para mabilis.

*Mic feedback*

May biglang kumanta ng Together with the sundown by Stephen Jerzak. My favorite song. I decided to stay. Matagal pa naman service ko.

"It's the way that you talk, and the way that you smile.

And the way that you love black and pink.

Baby it's the way that you hold my hand in the car.

And the way that we lie in the sand.

And we watched the sun go down."

Paalis na ko ng biglang...

"PAULINE PALACIO! Para sayo yon. Alam mo ba, nahirapan ako kakatsambang may matapilok na kasama ko. Buti na lang nangyari na. Natagalan din ng konti bago ka dumaan dito. Araw araw akong naghihintay na dumaan ka para lang makantahan ka."

Tumingin ako sa stage at nakita ko bigla si Kelvin. Sumenyas ako ng shh sign kasi nakakahiya na talaga.

"HAHA! Sa itsura mong yan, parang nahihiya ka no?"

Bumaba siya ng stage tapos lumapit sakin...

"Ngayon pwede na ba kitang patirin, para mahulog ka na din sakin?"

***

"MISTER KELVIN TANJUECO?! Binabasa mo nanaman yan?! Haha. Joke. Tulog na nga pala si Kelline sa kwarto niya. Tulog na tayo?"

"Mmkay. Goodnight honey."

"Love you Kel."

"Love you too Pau."