Destined Hearts~

A/N: Vote and Comment <3 Kung gusto niyo palang magbasa ng One Shots, check out my One Shot Stories collection Voice Out. Dyan ko ipopost ang story nina Louraine at Kirby, antay antay lang Mehehe~ Thanks <3 Gusto niyo bang makita itsura ni Kirby? Lels. Wala akong mahanap na matinong picture eh =_____= 

Pasensya na po sa typos. Tinatamad na po ako ng bongga na mag-edit eh. Intindihin niyo na lang po ako. HAHA

Zoe's POV

Kanina pa ako palakad-lakad sa corridor namin. 6:15 am pa lang, nandito na ako sa school. Gusto ko sanang agahan ang pasok, maglalagay na lang ako ng note sa upuan ni Storm ng

"Thank You" -Z

Ayan na! Ilalagay ko na yung note sa upuan niya. Ididikit ko na sana.. "Hoy, umalis-alis ka nga diyan sa tapat ng upuan ko. Tss." Bigla naman siyang dumating. Kainis. Ayoko ngang mag thank you sa kanya ng personal eh. Haist, bahala na nga.

"Fine." Umupo na ako sa upuan ko at iniubob ang mukha ko sa lamesa. Kainis! Bakit ba ako nahihiya ng ganito? Eh samantalang magte-thank you  lang naman ako sa lalaking yun. Simpleng Thanks or Thank You lang pero nahihiya ako. 

Nasaan na si Zoe na makapal ang mukha pagdating sa pagsasalita? Bwisit. Huhu, tapos ang lakas pa ng kabog na puso ko. parang may kakaiba sa kanya. Pero di ko alam kung ano yun. Tsk. Nakakabanas talaga. =_____=

"Di ka pa ba nagte-thank you sa kanya?" Naramdaman kong may umupo sa tabi ko. At hindi si Nathan yun. Tinignan ko, si Kent =____= "Di pa. Tch, mamaya na lang. Nahihiya ako eh." Ngumiwi siya. Kainis, pinagtatawan pa yata ako. "Ikaw? Mahihiya? HAHA!" Sarcastic na tawa. "Eh ikaw nga pinigilan mo yung suntukan na di naman kailangan pigilan. Pero simpleng Thank You di mo magawa?" Sige, ipaalala lang! Takte. Bwisit. 

"Fine fine fine. Later. Mamayang lunch ok? Tsk." Yumuko ulit ako kasi inaantok pa talaga ako. Ang aga kong nagising tas ganito. Hinatid po ako ng driver ni Daddy dito. Nalaman niya yung nangyari sa akin, so yeah. AYOKO NA MAG-COMMUTE. EVER! 

Nathan's POV

"Chelsea, will you stop being a brat?!" That shut her up. Di ko na napigilan, nasigawan ko na siya. Nakakainis! Ang daldal, lagi pang nakakapit sa akin. Nababanas na ako. 

"Nathan! Stop treating Chelsea like that!" Sabi naman ni Mommy na pababa ng hagdan. Yes. Kapatid ko si Storm sa nanay. "Ah, T—tita, lalabas na po muna ako." Sabi ni Chelsea. I'm freakin' tired of this. They dictate everything that I would do. I hate it.

"Nathan, alam mo namang mapapangasawa mo si Chelsea in the future, treat her well." Oh come on! She's opening this topic again! Sana kay Storm na lang pinakasal yang babaeng yan, di lang naman ako ang anak dito. "Just, shut up. I hate her." Sabi ko habang naglalagay ng mga gamit sa bag ko. Padabog. 

"Listen to me. We need to do this for our business. Please, learn to treat her well." tch. Eto na naman. "I will never do. Bat di mo na lang siya ipakasal sa magaling kong kapatid?! Ha?! Besides, mahal ni Storm si Chelsea." Palabas na ako ng bahay, malelate na naman ako neto. 

"We talked about this right? Storm is on the hands of his father now. I have nothing to do with it." Naupo siya sa sofa. "I miss him, i miss your brother so much, Nathan." She said, almost crying. Umupo ako at tinabihan siya. 

"I know. Mom, kilala mo si Zoe diba?" Napatayo naman si Mom. "Y—yes. Nakakaalala na ba siya? Naalala na ba niya ang nangyari? Don't tell me, sinisisi pa rin ba nila ang kapatid mo?" Di ako makasagot agad. Di ko naman alam kung naaalala niya kaming mga kababata niya.

"Nope, I don't think so. And besides, aksidente ang nangyari, di niya masisisi si Storm. They were playing that time." I said. Mahal na mahal talaga ni Mama si Storm. Pss. Di ko alam kung bakit ako ang napunta sa kanya at hindi siya.