180 Days to Paris

Prologue :

When we are motivated by goals that have deep meaning, by dreams that need completion, by pure love that needs expressing, then we truly live life.

Follow your own particular dreams. We are handed a life by peers, parents and society, you can do that or follow your own dreams. Life is short, be a dreamer but be a practical person.

The dreams you choose to believe in come to be. When you feel in your innermost being that you will achieve what you set out to do, you open the way for miracles.

Life kicks you around sometimes, it scares you and beats you up, but theres one day when you realize you're not just a quitter. You're a fighter. You're wiser than anything life throws your way

We all dream; we do not understand our dreams, yet we act as if

nothing strange goes on in our sleep minds, strange at least by comparison with the logical, purposeful doings of our minds when we are awake.

Lahat tayo nangangarap na matupad lahat ng ating pangarap, inaasahan natin sana mangyari ito. Ito na yung pangarap mo, buhay mo dahil dito sasaya ka,makakatulong ka.

Paano kung sa isang simpleng pangarap ay mauwi sa paghihirap! Kaya mo ba ito matiis?

{Chapter 1-- Dreams}

Hello

"Anak, limisin mo na ito"

"Opo"

Mama ko, Maliit lang bahay namin , ako yung 3 sa magkakapatid. Syempre ako yung panganay sa babae, kaya lahat ng imis ako ang gumagawa. Meron na mang sunod sa akin, 11 year-old, Sarah, busy naman sa assignments, sino ba ang HINDI ? naiintindihan ko naman siya kasi running for Valedictorian siya. WAPAK >,< nakakainggit nga eh. Sina Kuya naman college na kaya minsan wala sila dito at nasa paaralan. Si baby Daniel naman ayun si Mama ang nagaalaga minsan si Louise 8 years- old na, kahit bata pa tinuruan na namin siya marunong sa gawaing bahay.Si mama, Housewife lang kasi dahil nga ni baby. Si papa naman nagtratrabaho sa isang company. Maliit ang sahod pero napapagaral pa niya kami lalo na at college na sina kuya, si kuya Peter 4th year college na at instrumentation ang course, Si kuya Carl 3rd year college at Engineer ang pangarap niya. Si Sarah naman ang pangarap niya ay maging isang Singer, magaling kumanta! Parang Celine Deon ang boses! LOLS.. Si Louise maging Pilot. Ako naman makapunta sa Paris! Paris! Doon maghahanap ako ng magandang trabaho at tutulungan ko ang pamilya ko pati na rin si Daniel. Lahat kami may pangarap, hindi namin sinasayang ang isang minuto. Pinalaki kaming malapit sa Diyos at totoo sa sarili. Hindi kami agagd agad susuko sa mga pagsubok.

Bakit sa Paris?

Noong bata pa ako----

Uwian na sa klase ,daladala ko yung gamit ko at nagpunta kami ng mama ko sa mall at bibili ng food para sa bahay. May nakita akong magandang damit, hindi ko naiwasan matulala at saka ko lang natauhan ng may nakabanga sa akin. Hindi ko na mahanap mama ko. Nawawala ako sa isang mall, at wala ako nagawa at umupo na lang sa tabi. Sakto dala ko yung lapis ko at notebook, gumuhit ako ng isang damit na nakita ko kanina. Hindi pa maganda kasi bata pa ako >.<

Biglang may lumapit sa akin na ate !

O.O

ang ganda niya! Parang designer kaso balot na balot siya, naka glasses,, long sleeves, boots at nakapalda na mahaba. Inalis niya yung Glasses niya ng tumabi sa akin.

"Hello"

Nagsmile ako.... parang gusto ko tingnan lagi mukha niya mukhang anghel kasi. parang hindi mangnguha ng bata kasi mukhang inosente..!^____^

"Ano yan?" tumingin siya sa notebook ko pero dali dali kong hinigpitan ang paghawak sa notebook ko..

"Wala po! "

"Sige na" hindi ko mapigilan , malumanay ang higpit sa notebook ko...

kinuha niya sa akin at tiningnan niya

Ngumiti siya! :)

Tumingin sa akin at ibinalik ang notebook ko at ang sabi niya......

"ang cute naman niyan! Gusto mo bang maging designer?"

"Ano po?"

"Kung gusto mong maging designer katulad ko?"

"Designer po? Magdradrawing ng mga daamit?"

"Ahahaha, parang ganun na din!"

"Opo! " laking ngiti ko!

"Saka na pagnakatapos ka na ng pagaaral!"

"Ay!" nalungkot ako kasi Grade 3 pa lang ako! :(

"Wag kang magalala, hihintayin kita! " hawak hawak yung kamay ko

"saan po ba kayo nagtatrabaho?"

"sa Paris! "

"H-huh?"

"Yung may ganito ! Eiffel tower!" pinakita niya sa akin yung kwintas na sinasabi niyang Eiffel Tower!