Back too soon

Kaylee's POV

Name: Kaylee Sevilla

Gender: F

Age: 22

Status: Single

Job: Marketing Executive (Johnston Homegroup and Company) -Freelance

-pinanganak sa Pilipinas ngunit lumipat ng Amerika sa edad na 18

-Graduate ng BS in Marketing and Finance sa Georgetown University

-half-filipino and half-chinese

-nag-iisang anak ni Miss Veronica Sevilla (deceased)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"Matagal pa kaya to?... inip na inip nako at kanina pako nakaupo,nakatulog na nga ako at lahat di parin umaalis tong eroplano? makapag C.R. nga muna." habang pupungas pungas pa mula sa pagkakaidlip.

Mabilis akong tumayo at nag ayos ng skirt mula sa pagkakagusot nito.Tumungo ako agad sa banyo upang mag retouch ng make-up nang biglang magsalita na ang stewardess na mag-ayos na lahat ng pasahero kaya naman dali-dali akong lumabas ng banyo at umupo na sa pwesto ko.

"Excuse me." sabi ko sa lalakeng nkaupo sa tabi ng upuan ko, di ko na siya pinansin dahil nagbabasa ito ng magazine kaya umupo na lang ako.

Naglagay na ako ng seatbelt at eye cover saka naman umalis ang eroplano, unti-unti na naman akong nakatulog dahil sa pagod.

17 hours later...

"Miss, Miss, Miss..." bulong ng katabi ko habang inuuga ako sa balikat.

Inalis ko ang eye cover ko at lumingon sa lalake.

"Quit touching me, I heard you the first time."

"Suplada naman nito, tinutulungan na nga." pabulong na sabi nito habang inaalis ang pagkakahawak sa balikat ko.

"Excuse me?!"

"Could you repeat what you said?" sagot ko sa kanya.

"I'm just trying to help, bakit ba ang sunget mo?" sumbat ng lalaki habang tumititig sakin.

Inilayo ko ang tingin dahil naiilang ako sa pagkakatitig niya sa akin. *kainis*

"Wala! thanks" sabi ko habang nakatitig ako sa bintana.

"Welcome, marunong ka naman pala magtagalog eh."

"Manahimik na lang tayo pwede?"sabay titig ulit sa bintana ng eroplano, hindi na ulit siya umimik at biglang nagsalita na ang flight attendant.

*Ladies and gentlemen, we've begun our initial descent into the Philippine area. We're currently 500 miles from the airport and should be touching down in 30 minutes. At this time we're going to turn on the seatbelt sign and ask that you return to your seats and ensure your seatbelts are fastened until we are parked safely at the gate. It's been our pleasure to have you with us on Northwest today and we hope to have you back with us soon. Flight attendants please prepare the cabin for landing.*

30 minutes later...

"Andito na tayo, Miss? ..." sabi nito na parang nagtatanong habang inaabot ang kamay ko para alalayan ako sa pagtayo.

"Hindi ko na kailangan ng tulong, bata pa po ako...kaya ko pa pong tumayo ng mag-isa." tugon ko sa kanya.

"sunget mo talaga noh? nakikipagkilala lang naman ako."sagot nito sa akin

"I don't talk to strangers...and please let me out na. May naghihintay pa sakin." sabay irap ko sa kanya

"Andrei Tiongson... ayan di nako stranger, I just wanted to know your name Miss?..."

"Fine fine! Kaylee Sevilla, masaya kana? May I go now?" sunod sunod na tanong ko dahil kanina pako naiirita sa mga pag uusisa niya.

"Nice to meet you Miss Sevilla. Bye!" patakbong umalis na ito ng eroplano

Sumunod na din ako sa kanya pagkatapos ng ilang minuto upang masiguro na hindi ko na siya maaabutan.