Someone Like You ♥ [Kathniel] Book 1

Dedicated to you kasi mahal kita :*

Kath's POV:

It's been two years, two years mula nung umalis ako ng Pilipinas at iniwan ako ng first love ko..

FLASHBACK..

6 months na kami ni DJ. Ang alam ko eh may usapan kami ngayong araw, sabi niya yun noong nakaraang linggo. 4 PM daw. Dto sa park..

3:30 na kaya naglakad na ko papunta ng park. Naglalakad lakad ako at nakita kong bakante ang favorite seat namin. Inayos ko muna ang salamin ko at nag text kay DJ.

To: *DJ;dhieKO.

4:00 PM.
  Hi Dhie! Dto na ko park. saan kana? I'll wait for you.
-- End--

nag hintay na lang ako ng reply niya.

5 minutes..

10 minutes..

15 minutes..

20minutes..

30 minutes..

1 hour

2hours....

My gosh! Ano ba naman tong si DJ! 2 hours na akong naghihintay dito! naka 10 missed calls na ko sa kanya! bakit di man lang siya tumawag kung di siya makakapunta!!!! kasar.

biglang........

????: babe. dito tayo oh... may narinig akong boses. di ako pwedeng magkamali. kilala ko tong boses na to..

Lumingon ako. nakita ko siya. Kasama ang pinakasikat na babae sa school.

Kasama niya si BEA!!

[a/n: ung mga Bold letters po ung convo nila. tapos ung italicized ung iniisip ni Kath ;]

Kath: What the? DJ! I've been calling you for ages! Tapos yun pala kasama mo lang si Bea?!

Bea: who are you to talk to my Babe like that?! what the hell's going on! Oh Gosh!!!!!

Kath: YOU (sabay turo kay Bea) SHUT UP OKAY?!

DJ: No Kath! YOU SHUT UP! YOU CAN'T TALK TO MY GIRLFRIEND LIKE THAT!!!! ano daw? GirlFRIEND?!!!!!!!!!! Ano bang nangyayari sayo DJ!

Kath: What? GIRLFRIEND? tama bang narinig ko? tama ba yun?!

DJ: YES KATH! She's my girl. I don't need you. Wala kang binatbat sa kanya! At tsaka. Langit ako KATH! Lupa ka lang. Siguro nga kung may mas Bababa pa sa Lupa dun ka nababagay eh! DI KITA GUSTO! I never even LIKED you. Never, dare lang kaya kita niligawan at ginawang girl  friend. ngayong tapos na ang DARE. WE ARE OVER KATH!

Di ako makapagsalita. Napuno na ng luha ang mga mata ko.

at that very moment parang gusto kong mamatay

PARANG GUMUHO ANG MUNDO KO.

Tumakbo ako pauwi ng bahay. Pinunasan ko ang luha ko bago ako pumasok. Nagmamadali ako pero narining ko sila Mommy sa may Kitchen. Nag-usap sila ni Dad.

Mom: Anton naman!

 Dad: Liza, kailan mo ba balak sabihin sa bata?! Tingin mo ba pag mas matanda na siya mababawasan ang galit at sakit na mararamdaman niya? Sabihin mo na ang totoo. Mahal naman natin si Kath kahit na ganun Liza eh. anak pa din naman natin siya. huh? ano pinagsasasabi ni Dad??