Love Story In Wattpad

"DO- DON'T look File!" agad kong sigaw kay File bago ko hinarangan si Natalie bago ito muling bumagsak sa kama-- ng nakahubad pa rin.

Mabuti naman at mabilis ring lumingon sa likod si File. Halata sa mukha nito ang pamumula ng pisngi. Hindi lang ako sanay na makita siya ng ganun dahil nga babaero ang mokong na ito. Pero bakit pagdating kay Natalie, parang isa siyang untamed maniac?

"La- labas muna ako pare. Tirahin mo na yan este bihisan mo na at baka ma-pulmon pa." anito bago mabilis na lumabas ng aking kwarto. "

Babatuhin ko pa sana siya ng tsinelas pero mabilis itong nakalayo sa akin. Bad influence talaga ang gago na yun. Ewan ko ba pero sa dinami-dami ng mga naka-close ko, yang si File ang higit kong napag-tiisan.

Mabilis kong hinubad ang aking t-shirt at agad na nilapitan si Natalie upang ipangtakip ito sa kaniyang hubad na katawan. Talagang nahihiya ako sa nangyayari lalo na at hindi ko pa siya lubusang nakikilala. Siguro kung sa ibang lalake napunta ang babaeng nasa harap ko ngayon, marahil--

Agad na kumilos si Natalie at niyakap ako ng mahigpit. Nawalan tuloy ako ng balanse at mabilis akong napunta sa kaniyang ibabaw. Gustuhin ko mang makatayo kaagad ay hindi ko na nagawa dahil para itong linta kung makayakap sa akin. Siyempre pa, damang-dama ko ang kaniyang makinis na balat at kahit na hindi kalakihan ang kaniyang mga dibdib, awtomatiko namang tumigas ang aking armas. Pipiglas pa sana ako dahil baka isipin niyang nag-te-take advantage ako sa sitwasyon pero mas lalo pang naging malikot ang kaniyang paggalaw.

"Trace... I'm sorry." bulong niya sa akin.

Base sa tono ng kaniyang boses, alam kong nasa tamang wisyo na siya. Maya-maya ay narinig ko ang kaniyang mahihinang hibik. Umiiyak siya. Hindi na rin ako nagtaka kung bakit. Babae siya, lalake ako. Worst, napaka-pangit talaga ng sitwasyong ito. Ni hindi ko siya girlfriend and worst, little brother ang turing niya sa akin, parang kapatid pero sa totoo ay hindi naman. Siguro na-gu-guilty na siya sa pagiging aggressive niya.

"O- ok lang. Sige na, magbihis ka na."

"No, ok lang. I mean, I'm sorry..."

"Saan?"

"Kasi..." agad niya akong hinalikan ng madiin sa labi. But this time, she's not letting go.

"... hindi pala kita kayang mahalin bilang kapatid mo. I love you even more than that."

I was stunned and when I was about to open my lips to share my thoughts about what she said, she simply closed her eyes and continued kissing me. Sa sinabi niyang iyon, may agad akong hiniling sa kapalaran. At ang aking hiniling ay sana-- maibalik ko rin ang pagmamahal na nais niyang maramdaman mula sa akin.

I surrendered. I kissed her back but my reply was even deeper and passionate than hers. I may not be really sure but I only one know one thing for sure, I won't be complete if I am not near her.