We belong together??

Prologue

kung alm ko lang na ganito ang mangyayri hindi ko na sana tinuloy alm ko nman din na ako ang talo. bakit ba kailangan mainlove ka sa taong gustong mong ingatan habang buhay? kailangan ba talaga na mafall ka sa guy na ayaw mong mawala sa tabi mo kahit anong mangyari? d ba hindi nman pero bakit ganito ang nararamdaman ko...

"Cath! just hold on a minute" 

Wow! english XD

"Catherine Mikaela Garcia Santos! tumigil ka nga! para na kong tanga kakasigaw dito."

"kailangan isigaw ang buong pangalan ko Alexander James Valencia Delos Reyes. tsaka sino ba kasi may sabing sumigaw ka? ako ba? ang lapit lapit ko sigaw ka ng sigaw."

"eh kasi hindi ka nakikinig sakin. ayaw mo ko pansinin kanina pa."

"eh d ba sabi mo nung isang araw eh wag kitang pansinin kahit anong mangyari?"

"hala! hindi kaya."

"oo kaya. lasing ka nun dre! baka hindi mo lang matandaan. cge na bye pagalitan pa ko ng driver ko."

"teka lang kasi."

"Anu ba kasi yun? may sasabihin kaba? tawagan mo na lang ako mamaya sa bahay. 15 minutes ko na pinaghihintay si manong oh. nakakahiya naman"

"sige na nga. umalis ka na kung gusto mo. tawagan na lang kita mamaya"

"sabi mo eh. BYE Mr. matampuhin."

"ewan ko sayo."

dilaan daw ako. parang bata lang ah. hay naku mga lalaki nga naman...

----------------------------------

chapter 1

Anyway I'm Catherine Mikaela Santos. i'm at my junior year in high school same with the guy earlier...

Friend ko siya since nung bata kami. masakit mang isipin pero bestfriend ko siya. Siya ang lalaking nagpapaskit ng ulo ko. masyado siyang papilit at lagi akong sinisigawan. wow! puro nega ang nasasabi ko ah. XD yung maganda naman. as you can see gwapo daw sabi nila, matalino, magaling mag piano (pero mas magaling ako XD). oo pareho kaming musikero. haha.

Back to the story na haba na ng intro ko haha XD

Hay nakauwi na din sa wakas. bwisit kasi yung matampuhin na lalaking yun ayaw akong pauwiin. Parang hindi uli magkikita sa susunod na araw. Jusme!! nakita ko si manang delia.

"manang may pagkain ba?" tanong ko kay manang

pansensya gutuming bata ako. XD

"meron. nasa kusina. pinagluto ko ang kuya mo."

"Andito na si kuya?"

"kanina lang siya dumating. hindi mo ba nakita yung kotse niya sa harapan ng bahay?"

Umiling ako. pagkatapos nun pumunta na ko sa kusina. para kumain. after nun pumunta na ko sa kwarto ko.

madami pa lang assignment. meron sa math, sa english sa science at sa history. kung hindi ako nalate ng uwi siguro may nasimulan na ko. kainis naman oh!

unahin ko muna yung sa english research paper lang naman to eh. (akala napakadali no XD) sasabay ko narin ang pagopen ng MSN ko. Online kaya yung unggoy na yun. anyway habang ako ay online sa MSN gumagawa na ko ng research paper ko. may mga katabi din akong mga libro. matalino din naman ako eh. top 2 sa buong year. haha yabang ko no? XD 

habang ginagawa ko yung mga assignment ko. may umistorbo sakin.

wiseprince: hoy! panget!

pianoprincess: sino mas panget satin dalawa? kapal nito.

wiseprince: done ka na sa mga assignment?

pianoprincess: hindi pa bakit? tapos ka na siguro.

wiseprice: kanina ko pa tapos yung math at science. gingawa ko pa lang yung sa english.

pianoprincess: yabang mo!

wiseprince: madali lang naman isolve yun.

pianoprincess: ikaw na matalino. cge na mamaya mo na istorbohin hindi ko matatapos to.

wiseprince: iniiwasan mo ba ko. kanina ka pa taboy ng taboy sakin ah.

pianoprincess: sa tingin mo ano. hindi ko talaga matatapos to kaya stop disturbing me.

wiseprince: oo na! suplada mo!

hindi ko na siya nireplayan. tinuloy kong gawin yung dapat kong gawin. before magdinner natapos ko na lahat ng assignment ko. minsan ko lang makasabay sila dad kumain. minsan nga ako lang magisa ang kumakain. ang drama ko! XD

habang ako ay kumakain magisa. hay lonely again. diglang dumating si kuya sa kusina.

"kakain na pala hindi ka man lang nagyaya." sabi niya

pasensya na ulit gutumin din tong kapatid ko. XD