Kıyısızlar - Kahraman Tazeoğlu

spinner.gif

    Başkalarının sana vermediği mutluluğu, neden benden çalıyorsun?

    Aramızdaki zaman bükümlerinde, hayatla arama gözlerinden yapılma duvarlar ördüm. Bir gün yıkıldığında, o gözlerin altında kalmamak için tüneller hazırladım. Yoksa sana her dönmek istediğimde o duvarları aşmak zorunda kalacaktım. Örselenmiş, çarçur edilmiş bir hayattan geliyordum; bu yüzden kolaya alıp kendimi, zoru sana bıraktım. Yaşamın utançlarını taşımaktan yoruldum... Başkalarının hatalarını omuzlamaktan vazgeçiyorum. Tek başıma yürümemek için vitrinlerdeki yansımamı seyrettim. Sen günaydın demediğin için aydınlanmayan günlerim çok oldu. Ama sen? İnsanoğluna bahşedilmiş en büyük armağanı tereddütsüz kabul ettin: Unuttun!

    Şimdi biraz eksik, biraz eşsizsin benim için. Sessizliğimin neden bu kadar kocaman olduğunu düşünüyorsun değil mi? Bunca konuşmalarında, senin yerine de susuyorum da ondan!

    Sana, dünyanın en gerçek yalanından; aşktan sesleniyorum sevgili. Hayat bu işte bırak aksın, anlamı bende, utansı sende gizli kalsın. Biz aşkı ne sanmadık ki? Dünyanın sonu gibi herkes bir gün geleceğine inanır onun. Oysa aşk, içini yaktığı kadar gerçek, mutlu ettiği kadar yalandır. Ve aşkı bulanlar değil, bekleyenler kaybeder. Bulanlar da kaybetmek için beklemiştir zaten.

    Bir ayrılığı daha kaldıramam diyerek yeniliyoruz her aşka ve yine başlıyoruz, biteceğini bile bile... Bu aşk denen illet yalpalarken her yol ayrımında, ağlayarak gülebilmeyi öğretir adama. Adam adamllığından vazgeçer! Acı sonuna kadar, aşk bitene kadar çekilir.Evet! Aşk biter. Tene anlam giydirmektir aşk. İstese her şeyini alıp gidebilecekken, o yalnızca kalbini götürür... Her ilk, hep geçmişte kalmaya mahkum olduğu içindir geçmişe özlem. Ve insanları benzerlikler buluşturur, farklılıklar ayırır, bil sevgili! Bunca özlediğimsin işte, bunca benzerliğin üzerini örttüğü bunca farklılığa rağmen... Biz çok sonra öğrendik "Seni karşılıksız seviyorum" demenin de aslında bir karşılık beklemek olduğunu...

    Güzel ve iyi bir aşktaki tek kötü alışkanlığımdın sen ayrılık... Ki bütün alışkanlıklar kötüdür zaten...

    Başkalarının bana vermediği mutluluğu kentinin kuytuları korusun.... Ama bu şehirde bir yanlışlık var; hiçbir sokağında yoksun!

Yorumlar & Eleştiriler (1)



library_icon_grey.png Ekle share_icon_grey.png Paylaş

Kimler Okuyor

Önerilen