güneşi beklerken zeyker hikayeleri- pembe kalem

spinner.gif

Pembe Kalem 1. Bölüm
Bu hikayemiz kerem veya zeynebin ağzından değil yazarın dilindendir.

ÖNSÖZ..
Sevgili okurlarım,
Bu hikayede hep Zeynep ve ya keremin dilinden değil. Benim dilimden. Bu yüzden diğer hikayeler gibi değil hikayemiz. Bu hikayede şunu öğreneceğiz. İnsanların hayatının dıştan ve içten görünümünü. Bizden de hikayeler de otobiyografi tarzında yazdım. Bu hikayemizim çoğunluğu biyografi tarzında. Arasıra otobiyografi yazmayacağım değil. Tamam uzatmıyorum. Sadece bunu okurken içten değil dıştan okuyun  iyi okumalar okurlarım 
1. BÖLÜM
İnsan doğasında vardır aşık olmak. Ama her aşkta olmaz nefret. Aşkın en büyüğüdür nefret. İlk önce nefret edersin . sonra tanırsın sevdiğini . ondan aslında nefret edilmeyeceğini. Sonra sevmeye başlarsın yavaş yavaş. Sonra içindeki sevgi aşka dönüşür. Ona söyleyemesin. O da sana… sonra beklenmedik bir anda aşk ortaya çıkar. Ve ikinizi büyük bir aşka sürükler… 
Aşkların filizlenme zamanı…. İlkbahar değil canım. Tamam ilkbaharda çiçekler açar ama aşkı çiçeğe benzetmemelisin. Duygular besler aşk. Aşkın işte filizlenme zamanıdır sonbahar. Yaprakları duygulara benzet. Ağaçları insanlara. Rüzgarı seni bir o tarafa bir bu tarafa sürükleyen olaya. Ve yağmuru sevdiğini gördüğün zaman hissettiğin heyecana. Gökkuşağını aşkına….
Okullar sonbaharın başında başlar. Bir aşk hikayesi de okul zamanı başlamalı. Bir lise.. özel…. Yakışıklı bir çocuk ve güzel mi güzel bir genç kız. Bunların aşkları büyük.. yani nefretle başladı aşkları. Ama sonunda noldu? Bunu hikayenin sonunda öğreneceğiz. 
Genç kız okula yavaş yavaş gider. İçinde bir tedirginlik vardı. Sanki bir şey olacak. Kötü bir şey. Bir şey onu ya üzecek ya da kızdıracak… üstünde mavi bir kıravat. Üstünde ‘’Sayer Koleji’’ yazan bir gömlek , altında diz kapağının dört parmak üstünde bir etek… bileğinde ismi yazan bir dövme.. ‘’Zeynep ..’’.
Kerem.. okulun sahibinin oğlu. Okul ondan sorulur. Yaptığı her şey okulda ki öğrencilere onu okul sahibi değil hapishane gardiyanı gibiymiş gibi hatırlatıyor. Evet ona da benziyor. Herkese bir emretmeler, kenara çekmeler, dövmeler… burada okuyan bir kişi kendini okulda değil, hapishanede sanar… Ama genç kızlar için bu farklıydı… Geriye doğru taradığı kahverengi saçları, gömleğini kol dirseğinden yukarı kadar kıvırıp gösterdiği kasları, gömleğinin yakasını açıp kıravatını aşağıya kadar çekipte gezdiği o anları, kızların aklını başından alıyordu… Çetesi ve o her şeyin sahibiydi…
Genç kız okulun içine girdi. Koridorlar boştu. Kendi sınıfının katına çıktı hızlı hızlı. Çünkü boş koridorlar onu ürkütüyordu. Kendi katına çıkınca gördüğü kalabalığa şaşırmıştı. Ne oluyordu burada. Niçin herkes buradaydı? Zeynep kalabalığın arasına girdi ve gördüğü olay karşısında şaşırmıştı….

Yorumlar & Eleştiriler (4)



library_icon_grey.png Ekle share_icon_grey.png Paylaş

Kimler Okuyor

Önerilen