Three Words, Eight Letters, Say it, and I'm Yours. (FANFIC)

PAALALA LANG PO. ETO PO AY ISANG CAPITAL FAN FICTION.. AT MAY PERMISO NG ATING BUTIHIN AT MINAMAHAL NA AUTHOR. :) NAPAGKATUWAAN LANG PO. :)

CHANEL's POV

Ngayon ang araw ng kasal ni Kean at ni Dara. <///////3.

Sa tuwing naiisip ko yung ideyang yun. Parang dinudurog ang puso ko. Hindi parang dinudurod niya talaga na kulang nalang maging bubog na. Bakit ba kasi kailngan ganito ang mangyari sa min?

Ganun na ba ako kasama?

:(.

Kean. I let you go because I love you. I love you so much..

Nagsink-in sa utak ko na buhay pa pala ako ng...

"CC!!!!" nag-aalalang tanong ni CK.

"ANO BA?!?!?! KUNG MAY BALAK KAYONG MAGPAKAMATAY!! WALA AKONG BALAK MAKULONG!" sigaw yata ng isang manong?

"CC!!! Ano bang nangyayari sa'yo ah?! Ayos ka lang ba? Gusto mo ba magpakamatay!! Talaga bang ready ka ng pumuntang Korea?"

Nang makagilid na kami sa kalsada..

Ngayon ko lang nakitang nasira ang composure at jolly attitude ni CK.

"Huh? Okay lang ako. Syempre ready ako." walang gana kong sabi na may pilit na ngiti

"Chanel Courtney naman! Muntik ka na masagasaan? Ganyan lang ang reaksyon mo? Iiyak mo lang yan."

Sana nga nasagasaan nalang ako.

Para di ko maramdaman ung sakit... T__T

"Sana nga..."

"Anong sana nga CC?"

"Sana nasagasaan nalang ako! Sana namatay nalang ako! Para pede pa ko maging anghel! Mababantayan ko si Kean! Palagi ko siyang makakasama. Calvin! Ang sakit sakit! Dito oh!" sabay turo ko sa dibdib ko

Di ko na napigilan umiyak..

Seryoso ako naninikip ang dibdib ko..

"CC. Shhh.. Alam kong may dahilan kung bakit nangyayari ito..Shhh.." sabay pat niya ng likod ako to comfort me

"Para saktan ako? Para paghiwalayin kami?"

Tuluyan na kumawala ang luha ko..

Kean? Eto na ba ang ending ng story naten?

"CC.. Hindi pa naman huli ang lahat diba? Alam mong may magagawa ka pa. Gawin mo yun kung gusto mong matapos na to."

"Pero paano yung mga masasaktan? Yung matatapakan ko?"

"Kung iisipin mo yan...Eto na talaga ang ending niyo..:)"

Ngayon desidido na ko...

IPAGLALABAN KO SIYA.

ANG PAG-IBIG NAMEN.

:)

Inayos ko na mga maleta ko..

"Oh? San ka na pupunta Chanel?" JM

Dumating na pala siya..

"Gagawin ung dapat kanina ko pa ginawa. I'm sorry JM.. Pero mas pinipili ko ang buhay ko.."

Ngumiti si CC

"Naiintindihan ko. Goodluck Chanel.."

"Kayo din. Ingaat.."

Naglakad na ko papaalis ng airport..

Ang airport na maghihiwalay sana samin ni Kean..

Ang airport na magiging dahilan sana para iwanan ko ang buhay ko..

Ang mahal ko..

:)

"Manong.. Sa simbahan po..."

Sinabi ko sang simbahan....

Kean. hintayin mo ako...

Nandito na ako oh..

Malapit na...

Hindi na kita iiwan.... Isusuko...

Pumatak na naman ang isang luha sa mata ko..

Sana hindi pa huli ang lahat..

<//3.

DARA KOLEEN's POV

"Anak. You look stunning. Finally... You're going to marry Kean.."

I smiled at my mom..

Tinignan ko ang sarili ko sa salamin..

Nakasuot ng wedding gown..

Nakaayos..

Sinong mag-aakala na bago ako mamatay makakasal ako sa taong mahal ko...

Pero..

Hindi ako mahal.

</3..

"Mom. May I have some privacy first? I want to be alone first." sabay suot ng pilit kong ngiti..

"Suree.. Anak.."

Umalis na silaa...

Pwede ko na pakawalan ang mga likidong.. kanina ko pa pinipigilan..

Di'ba pag ikakasal..

Masaya?

Totoong masaya?

ANG LAHAT.

Ang sarap pkinggan na ikakasal na ako kay Kean..

Pero siya kaya?

Imposible..

Baka..

Halos isuklom niya ung ideyang ikakasal ako sa kanyaa...

Ilang oras na lang Dara Koleen...

Magiging Mrs. Padua ka na...

Ang tnong..

Ituturing niya kaya akong Mrs. Padua?

:(..

GIAN's POV..

"Cass. Twagan mo si Kean.. Sabihin mo. Biglang nagkaproblema ang simbahan.. Naayos naman na lahat ng mama niya ung pinaglipatan.."

"Kanina ko pa siya tinatawagan..Cannot be reach ang gago!"

"Ano naman ngyari dun?"

"Ayy! Ewan ko ba dun! Pyntahan ko nlang!"

"Sigee. Susunod ako.."

Nang maka-alis si Cassandra..

Tinitigan ko yung buong simbahan..

Sana lahat nalang ng simbahan..

Hindi pwede..

Ang sakit isipin.

Makikita ko saharap ko na ikakasal ang babaeng mahal na mahal ko..

Ang babaeng akala ko SIYA NA...

Yung ihahatid sa altar ng mama niyaa...

Papunta sa'kin..

At hindi sa ibang kamay..

:(..

Tutulo na sana yung luha ko..

Ng...

"KEAAAAN!!!!"

Chanel?

"Kean?! Di mo na ba ko hinintay?"

Ba't siya nandito?

Hinarap ko siyaa..

Para siyang inagawan ng buhay..

"Chanel? Anong ginagawa mo dito? Ba't di ka pa nakaayos?"

"Gian!! Tapos na ba ang kasal? Huuuh? Huli na ba ako?"