Previous Page of 2Next Page

BAĞIMLI. ☠

spinner.gif

Bölüm Parçası; Sam Smith- La la la

Emir, onu burada görse büyük ihtimalle evi yakardı! Emir çocuklarla uğraşırken, ikisini de üzmemek için onu kolundan kavrayıp –Emir sağ olsun bu işi onun sayesinde çok iyi öğrendim- onu çekiştirmeye başladım ve bahçenin önünde durduğumda suratına bakmamla kısa süreli bir şok geçirdim. “Berk! Bu halin ne? Ne oldu sana!” diye bağırdığımda elini omzuma koyup okşadı. “Emir.. Ondan uzak dur tamam mı? sana zarar verebilir. Krizleri var. Ve onlardan birine denk geldiği zaman…” bir an duraksadı ve sertçe yutkundu. “Halin berbat olur.”

Gözlerimi devirip onu bir kez daha süzdüm. “Bunun konumuzla alakası ne Berk?” dediğimde, kıstığı gözleriyle bana baktı. “Hala anlamadın mı? Ah,” diye inleyip eliyle saçını çekiştirdi. “Neyi?” dedim. Cidden bir şey anlamamıştım. Ne ima etmeye çalışıyordu? Bana ne demek istiyordu? “Hira, evde oturuyorduk ve annem bu günün nasıl geçtiğini sorunda olacakları hatırlamış olacak ki beni sofradan kaldırdı ve odasına götürüp kapıyı kilitledi. Titriyordu, bir anda bana vurmaya ve küfür etmeye başladı. Sonra da kapıyı çekip çıktı. Bende peşinden koşarak evden çıktım. Annemin beni böyle görmesini istemiyorum. Emir’le kavga edebilirler bu yüzden. Bu gece sizde kalabilir miyim?” deyip gülümsemeye çalıştığında kaşlarım çatıldı. “Bu olaylar ne zaman oldu?” diye sorduğumda bunu beklemiyormuş gibi şaşkınlıkla bana baktıktan sonra atıldı. “Bir saat. Evet, evet bir saat içinde oldu. O kadar hızlı gelişti ki olanlar!” dedikten sonra başını eğdi. Bir saat mi!?

Sinirlerim tavan yaparken ayağımı sertçe yere vurdum. Resmen yalan söylüyordu ve bunu ondan beklemezdim. “Yalan söylüyorsun!” diye mırıldandım içimde ki öfkeyi bastırmaya çalışırken. “Söylemi-” “Söylüyorsun Berk!” dediğimde başını iki yana sallayıp kafasını kaldırdı. “Bana inanmıyor musun?” dedi. İşimdeki yumruyla başa çıkıp, omuzlarımı dikleştirdim. “İnanmıyorum çünkü Emir yaklaşık üç saatten fazladır benimle birlikte, şimdi söyle bakalım.. Neden böyle bir şey yapma gereği duydun?” deyip yüzüne baktığımda morarmış, kızarmış, yaralı ve oldukça kanlı suratını oldukça mutsuz bir şekilde buldum. “Çünkü seni seviyorum ve onunla olmanı istemiyorum!” diye bağırdı ve ne olduğunu anlamadan beni çimenlerin üzerine itip üzerime çıktı ve dudaklarıma yapışıp, yaptığı hareketlerin aksine yumuşakça öptü. Onu ittirmeye çalıştığımda sadece bir saniyelik dudaklarımızı ayırıp, yine dudaklarımın üzerine fısıldadı. “Seni… seviyorum. Seni her şeyden çok seviyorum.” Dudakları tekrar dudaklarımın üzerindeki yerini alırken bu kelimeleri duymak istediğim kişinin o olmadığını fark ettim. Onun yerine Emir öyle bir şey deseydi –ki bu imkansız- her şey çok daha farklı ve daha güzel olabilirdi. Ama hayır. Onun birini sevmesi öyle saçma geliyordu ki kulağa, ah onu tanımıyordum bile! Daha bir haftayı doldurmamışken yaşadıklarıma bakar mısınız? Emir’e aşık falan değildim. Ama onu görünce farklı hissediyordum. çok yakında beni kendine aşıkta edecekti! Sonra da sürünüp gidecektim. Hala Berk’i ittirmeye çalışıyordum. Arada bir nefes almak için salise ayırıp tekrar öpüyordu. İstemiyordum. İğrenç hissediyordum. gözümden süzülen yaşlara hakim alamıyordum ve ona karşı çok güçsüzdüm. Ağzındaki yoğun alkol tadı midemi bulandırıyordu. Leş gibi kokuyordu! Bu Berk değildi! O olamazdı.

“Ulan piç! Sana bir şey yapmadım hemen yüz buldun. Ben de Emir’sem. Sana bunları ödetmez miyim!” Bize doğru gelen Emir’i fark edince korkuyla geri çekilip ayağa kalktı. Göğüs kafesimde ki rahatlamayla, derin bir nefes aldım ve göz yaşlarımın beni hıçkırıklarla terk edişini izledim. Emir, az önce ki yalanın aksine bu sefer gerçekten Berk’i fena dövmüştü. Allah’ım ne olur bana bir şey yapmasın. Tamam okuldaki olayda ona yüz verdiğim için biraz suçum vardı ama burada yaşanan olayda, tıpkı bir melek kadar suçsuzdum. Her şey isteğim dışında gerçekleşmişti. “Onu seviyorum. Anla!” diye bağıran Berk’in ağzına sertçe yumruğunu geçirdi. “Sus yoksa elimde kalacaksın!” dediğinde, Berk’ten beklemeyeceğim bir  şeyi daha yaptı Emir bana döndüğünde fırsattan istifade, Emir’in güzel mavi gözlerinden birine yumruk attı. Ayağa kalkacak gücüm yoktu. “Eve git ve ben gelene kadar kapıyı açma.” Diye bağırdı Emir. Yumruğun hesabını ödetecekti. Ne bekliyordu ki? Koşarak eve girdiğimde çocukları uyutmuştu. Kendimi kapının yanında ki duvara yaslayıp yere çöktüm ve gözlerimi kapattım. O kadar yorulmuştum ki! Annem bir haftadır okula gitmediğimi öğrense beni öldürürdü. Ama galiba Emir bu akşam ona böyle bir fırsat tanımadan canımı alacak.

Previous Page of 2Next Page

Comments & Reviews (111)

Login or Facebook Sign in with Twitter


library_icon_grey.png Add share_icon_grey.png Share

Media

Şirinler -17.Bölüm-

Cast

Sean O'Donnelas Emir Efe Gün
Acica Clarkas Hira Ayd?n
Cedric Bratzkeas Berk Özdemir
Loek Hennipmanas Ayaz Kara
Maria L.as Nisa Türk
Evan Crooksas Eray Kaya
Stefania Owenas Gizem Bak?rc?

Who's Reading

Recommended